Επικαιρότητα

Δημοψήφισμα για τη ΔΕΗ: Λύση Ή πυροτέχνημα;

[cresta-social-share]

Πολιτική αντιπαράθεση πολλών Watt έχει προκληθεί μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, με αφορμή το νομοσχέδιο για την μικρή ΔΕΗ.Οι διεργασίες των κομμάτων σε πολιτικό και επικοινωνιακό επίπεδο είναι έντονες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται στο πλευρό των συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ, οι οποίοι προτίθενται να συνεχίσουν μέχρι τέλους τις απεργιακές κινητοποιήσεις, κλείνοντας τους διακόπτες του ηλεκτρικού ρεύματος σε πολλές περιοχές ανά την Ελλάδα. Με πρωτοβουλία της αξιωματικής αντιπολίτευσης επρόκειτο να κατατεθεί πρόταση για την διενέργεια δημοψηφίσματος προκειμένου ο ελληνικός λαός να αποφασίσει άμεσα για την ιδιωτικοποίηση ή μή της ΔΕΗ.

Για να υποβληθεί αυτή η πρόταση απαιτείται συγκέντρωση υπογραφών από τα 2/5 του όλου αριθμού των βουλευτών, δηλαδή 120 βουλευτές. Κάτι τέτοιο είναι δυνατόν, αφού την πρόταση θα υπογράψουν και οι βουλευτές των ΑΝ.ΕΛ. και της ΔΗΜ.ΑΡ., υπό όρους.

Όμως,το Σύνταγμα μας θέτει αυστηρά όρια ως προς την διαδικασία διενέργειας δημοψηφίσματος. Συγκεκριμένα,το άρθρο 44 παρ.2 προβλέπει ότι δημοψήφισμα προκηρύσσεται με προεδρικό διάταγμα για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρά κοινωνικά ζητήματα ή εθνικά θέματα, εκτός από τα δημοσιονομικά.

Η σχετική συνταγματική διάταξη περί δημοψηφίσματος είναι ρητά απαγορευτική για νομοσχέδια που ρυθμίζουν δημοσιονομικά ζητήματα.
Θα αναρωτηθεί κανείς: Δεν είναι σοβαρό κοινωνικό ζήτημα η ανάθεση της ιδιοκτησίας μιας δημόσιας επιχείρησης σε ιδιώτες; Aσφαλώς και είναι.

Από τη στιγμή, όμως, που το Σύνταγμα απαγορεύει την διενέργεια δημοψηφίσματος για δημοσιονομικά νομοσχέδια, η Κυβέρνηση δύναται να ακυρώσει την πρόταση, ακόμα και αν έχουν συγκεντρωθεί οι υπογραφές των 120 βουλευτών.

Στην ίδια παράγραφο του άρθρου 44, προβλέπεται ότι για να γίνει το δημοψήφισμα, η πρόταση πρέπει να υπερψηφιστεί από 180 βουλευτές. Λαμβάνοντας, υπ' όψιν την προαναφερόμενη συνταγματική απαγόρευση γίνεται κατανοητό πως κάτι τέτοιο είναι πρακτικά ανέφικτο. Στην περίπτωση ακόμα που τα δημοσιονομικά νομοσχέδια προκαλούν σοβαρά κοινωνικά ζητήματα, αποκλείεται η οποιαδήποτε προσφυγή σε δημοψήφισμα. Οι συζητήσεις περί δημοψηφίσματος έχουν αναδειχθεί από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. προκειμένου να αποκομίσει περιστασιακά επικοινωνιακά οφέλη, χωρίς κανένα ουσιαστικό πρακτικό αποτέλεσμα. Ο θόρυβος περί δημοψηφίσματος που έχει προκληθεί τις τελευταίες ημέρες δεν έχει νόημα.

Περί της ιδιωτικοποίησης

Το κράτος πλέον δεν θα συμμετέχει στην "μικρή ΔΕΗ". Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας απελευθερώνεται και ιδιωτικοποιείται πλήρως. Οι κίνδυνοι, οι οποίοι εγείρονται είναι οι εξής:

1)Η ποιότητα και η συνέχεια της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος τίθεται σε κίνδυνο, αφού από εδώ και στο εξής η επιχείρηση θα λειτουργεί με γνώμονα το ιδιωτικό κέρδος και όχι το δημόσιο συμφέρον.

2)Εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του ιδιώτη να διακόψει την παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος, στερώντας από τους πολίτες ένα από τα βασικότερα κοινωνικά αγαθά.
Απ'την άλλη πλευρά, πολλοί υπέρμαχοι της ιδιωτικοποίησης ισχυρίζονται ότι σε άλλες χώρες ,στις οποίες το κράτος δεν διοικεί καμία επιχείρηση ηλεκτρισμού δεν έχουν δημιουργηθεί τέτοια προβλήματα. Ξεχνούν, όμως, ότι στην Ελλάδα ετούτη την στιγμή, πολλοί άνθρωποι αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στους λογαριασμούς της "μεγάλης ΔΕΗ".

Βέβαια, λόγω του ότι τα τελευταία χρόνια στην ΔΕΗ κυριαρχούν οι λεγόμενες συντεχνίες δεν έχει επιτευχθεί καμιά προσπάθεια για καινοτομίες όπως η αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η επιχείρηση δεν είναι κερδοφόρα. Έτσι, η συνεισφορά των ιδιωτών είναι αναγκαία, αλλά -συνεισφορά- και όχι πλήρης έλεγχος. Η σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα θα ήταν η καλύτερη δυνατή λύση προκειμένου να νοικοκυρευτεί η ΔΕΗ, να εισαχθούν καινοτομίες στην παραγωγή ενέργειας, να υπάρξει χαμηλότερο κόστος στα τιμολόγια κ.α.

Όλα αυτά,φυσικά, κάτω από τον έλεγχο του Κράτους ούτως ώστε να προστατεύεται το δημόσιο συμφέρον.

Συμπερασματικά, λοιπόν, η λύση πρέπει να δοθεί σε πολιτικό επίπεδο.Οι μέν κυβερνώντες οφείλουν να αντιληφθούν ότι σκοπός μιας επιχείρησης που παράγει και παρέχει ένα βασικό κοινωνικό αγαθό δεν μπορεί να είναι είναι το ιδιωτικό κέρδος.Οι δε αντιπολιτευόμενοι οφείλουν να αντιληφθούν ότι,χωρίς την συνεισφορά ιδιωτών,καθίσταται αδύνατη η εξυγίανση της ΔΕΗ. Αντί να διεξάγεται μια ανούσια επικοινωνιακή κόντρα δίχως κανένα πραγματικό αποτέλεσμα κάλο θα ήταν να διεξαχθεί ένας πολιτικός διάλογος προκειμένου να υπάρξει μια συνεννόηση και να μην τεθεί σε κίνδυνο το συμφέρον του ελληνικού λαού.

Βασική προϋπόθεση να πάψουν οι εμμονές σε κρατισμό (ΣΥΡΙΖΑ) και σε άκρατο νεοφιλελευθερισμό (κυβέρνηση).

* ο είναι Πολιτικός Επιστήμονας, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών