Το ζητούμενο της αμερόληπτης δημοσιογραφίας

[cresta-social-share]

Τηλεοπτικές άδειες. Πολύ  θόρυβος, αρκετοί υποψήφιοι και χορός εκατομμυρίων.

Οι τέσσερις τηλεοπτικές άδειες τελικά δόθηκαν προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία υπήρξε ένα αίσθημα δικαιοσύνης και από την άλλη μία καχυποψία για τον περιορισμένο αριθμό αδειών.

Πέρα από τις κομματικές σκοπιμότητες και το κοινό αίσθημα, το σημαντικότερο είναι να λειτουργήσουν τα κανάλια ως μοχλοί πραγματικής ενημερώσης χωρίς μεροληπτική στάση υπέρ του ενός ή του άλλου κόμματος.

Η παραπληροφόρηση και η προσπάθεια χειραγώγησης ή ετεροκατεύθυνσης είναι ζητήματα που μαστίζουν την κοινωνία μας.

Μπορεί να ακούγεται κλισέ, αλλά το κύριο θέμα στα νέα διαμορφωθέντα κανάλια εθνικής εμβέλειας είναι να παρουσιάζουν πρώτα την είδηση και μετά την θέση ή το σχόλιο.

Μία πολιτεία που χρησιμοποιεί προς όφελός της τα ΜΜΕ ή προσπαθεί να τα χαλιναγωγήσει είναι μία κοινωνία αυταρχική. Ο πλουραλισμός είναι η επιτομή της Δημοκρατίας και  τα αδέσμευτα  ΜΜΕ είναι αυτά που διαμορφώνουν μία σφαιρική άποψη. Φυσικά  και το σε ποιους πήγαν οι άδειες είναι άξιο συζητήσης.

Φυσικά  και τα έσοδα της διαδικασίας είναι σημαντικά. Φυσικά και ο αριθμός των αδειών χρήζει έρευνας και σκέψης. Όμως το σημαντικότερο είναι να προστατευτεί και να ενισχυθεί η ελευθεροτυπία.

Γιατί η δημοκρατία και η ελευθεροτυπία δεν είναι δεδομένα. Χρειάζεται συνεχώς να τα διεκδικείς και να μάχεσαι για αυτά. Ίσως όταν τα χάσεις να τα εκτιμήσεις, αλλά θα είναι πλέον πολύ αργά.

* ο είναι πολιτικός επιστήμονας, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.