Life Tips

Μαθαίνω να σέβομαι τα ζώα

[cresta-social-share]

Η αλήθεια είναι ότι ζούμε σε μια κοινωνία που αγαπά να μισεί τα ζώα. Όσο κι αν αυτό ακούγεται υπερβολικό,  τα περιστατικά κακοποίησης και βασανισμού των ζώων  που βλέπουν το φως της δημοσιότητας μάλλον ενισχύουν την προηγούμενη διαπίστωση. Ίσως πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις ειδεχθούς συμπεριφοράς κάποιων. Το συμπέρασμα είναι πάντως  ότι η σκληρότητα και η αναλγησία του ανθρώπου δεν έχει όρια.

Οι εικόνες με το αποκεφαλισμένο κουτάβι, που βρέθηκε πρόσφατα στην Εύβοια, προκαλούν αποτροπιασμό και φρίκη αλλά σίγουρα όχι τόσο μεγάλη εντύπωση. Είναι πλέον αρκετά συνηθισμένο να ακούμε για βαρβαρότητες εναντίον των ζώων. Τον περασμένο Ιούνιο μέλη του προσωπικού ενός ξενοδοχείου στην Αγία Νάπα της Κύπρου πέταξαν ένα σκυλί επτά μηνών στο μηχάνημα σύνθλιψης για την ανακύκλωση των απορριμμάτων προκειμένου να το ξεφορτωθούν. Στα Τρίκαλα ένας άγνωστος πυροβόλησε ένα σκύλο στο κεφάλι, ενώ στη Στυλίδα  έπνιξε ένα άλλο στη θάλασσα αφού πρώτα του έδεσε τα πόδια και του κρέμασε μία πέτρα στο λαιμό.

Αυτά είναι μερικά από τα πρόσφατα περιστατικά βαναυσότητας που λόγω της τραγικότητάς  τους  δημοσιεύτηκαν. Ας αναρωτηθούμε πόσα ακόμα γίνονται καθημερινά κι απλά δεν τα μαθαίνουμε ή σε πόσα γινόμαστε κι εμείς οι ίδιοι συνένοχοι όταν δεν αντιδρούμε. Κατά δεύτερον, καλό θα ήταν να σταματήσουμε να υιοθετούμε απλουστευτικές κρίσεις  του τύπου «εδώ σκοτώνονται άνθρωποι, για τα ζώα μας πείραξε;». Η παιδεία και η ευαισθησία μας φαίνονται και μέσα από τη συμπεριφορά μας προς τα ζώα. Ας κάνουμε την αρχή με αυτά για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τον κόσμο γύρω μας. Ο Μαχάτμα Γκάντι  είχε εύστοχα τονίσει ότι «Το μεγαλείο ενός λαού και η ηθική του υπόσταση  φαίνονται από τον τρόπο που ο λαός αυτός χειρίζεται τα ζώα» και ότι «Όσο πιο αβοήθητο είναι ένα πλάσμα, τόσο πιο πολύ δικαιούται την προστασία μας, από τη βιαιότητα του ανθρώπου».

Από την άλλη μεριά, κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να διατηρεί τις προσωπικές του προτιμήσεις σχετικά με τα ζώα, οπότε δεν μπορούμε να κατακρίνουμε όποιον δεν του αρέσουν ή δεν θέλει να τα έχει στο σπίτι του. Αυτό απέχει βέβαια από την κακοποίηση. Είναι διαφορετικό πράγμα η έλλειψη συμπάθειας από την εχθρική διάθεση που φτάνει μέχρι το βασανισμό ενός ζώου. Τέλος, οφείλουμε να σκεφτούμε κατά πόσο μία τέτοια βάρβαρη συμπεριφορά που έχει αποδέκτη ένα κουτάβι θα μπορούσε με την ίδια ευκολία να έχει αποδέκτη ένα μικρό παιδί. Ίσως για κάποιους δράστες  να είναι το ίδιο αλλά για τους περισσότερους τα ζώα θεωρούνται  μάλλον ένα παιχνίδι παρά έμψυχα όντα.

Πρέπει, λοιπόν, όλοι να προσπαθήσουμε ώστε να περιοριστεί αυτή η κακοποίηση και κυρίως να αντιληφθούμε το ρόλο μας ως μεγαλύτεροι απέναντι στα παιδιά διδάσκοντάς τους το σεβασμό και  για τους ανθρώπους και τα ζώα.