Ο άντρας μου με κακομεταχειρίζεται οικονομικά για σχεδόν 20 χρόνια

Ήμουν εξαντλημένη από τον πόνο και σχεδόν ναυάγησα.

Είχα εγκαταλείψει δύο μήνες δουλειάς για να φροντίσω την ηλικιωμένη και ανάπηρη μητέρα του συζύγου μου Junaid και τραυματίστηκα σωματικά στη διαδικασία, τραυματίζοντας το ισχίο μου.

Αλλά ενώ ο Junaid μου είπε να ξεκουραστώ, οι υπηρεσίες φροντίδας ήταν τόσο φρικτές που δεν ήταν ρεαλιστικό.

Ούτε εγώ ήθελα να ζήσω έτσι. Μου άξιζε καλύτερα.

Ενώ μόλις συνειδητοποίησα ότι υπόκειντο σε εξαναγκασμό και οικονομικό έλεγχο κατά τη διαδικασία του γάμου μας, ήμουν σε άρνηση. Με τα παιδιά στην εξίσωση ήμουν πάντα πρόθυμος να θυσιαστώ για να έχω ένα σταθερό σπίτι.

Δεν βλέπω κανέναν να επωφελείται ακόμα από αυτό.

Υπήρχαν πολλά παραδείγματα όταν ήθελα να αφήσω τον 20χρονο γάμο μου.

Έμεινα όμως, παρόλο που με πλήγωσε πολύ.

Αφού παντρευτήκαμε με τον Τζουνέιντ στα τέλη της δεκαετίας του 2010, βοήθησα να αναβαθμίσω την καριέρα μου για να μεγαλώσω τα δύο παιδιά μας.

Ήμουν χαρούμενος που σταμάτησα στη δουλειά και επικεντρωνόμουν στο να φροντίσω την οικογένειά μας – πράγματι το είχα ήδη όταν αγόρασα το σπίτι στο οποίο μετακόμισε ο σύζυγός μου.

Όμως, ενώ η οικονομική και καταναγκαστική κακοποίηση μπορεί να είναι πιο δύσκολη από τη σωματική κακοποίηση, είναι εξίσου επικίνδυνες και η επιρροή του Junaid αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου.

Σε κανένα σημείο του γάμου μας δεν είχαμε κοινό λόγο. Ο Junaid με έπεισε ότι ήταν καλύτερα, θέλοντας να καταγράψω πόσα ξόδεψα από τον δικό μου λογαριασμό σε πράγματα όπως τα παντοπωλεία και μετά να ανακτήσω τα έξοδα.

Έγινε για μένα ως υπάλληλος. Αλλά ανακάλυψα ότι δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τα πάντα, έτσι η εξοικονόμηση χρόνου μου εξαφανιζόταν.

Ο Τζουνέιντ μου είπε ότι έπρεπε να πληρώσω για πράγματα όπως το κούρεμα των παιδιών μας χρησιμοποιώντας τα χρήματά μου ή τα επιδόματα παιδιών, τα οποία μου ήρθαν αμέσως.

Με έκανε να ανησυχήσω τόσο πολύ. Έβαλα τις οικονομίες μου για να μη μου ζητήσει να μου επιστρέψει.

Ο Τζουνέιντ είχε υψηλό εισόδημα, σχεδόν έξι φιγούρες του έδιναν τη δυνατότητα να μας βοηθήσει άνετα, αλλά ήθελε να βεβαιωθεί ότι δεν είχα τίποτα, γι’ αυτό θα τον ρωτούσα πάντα.

Αγόρασε σπίτια, τα οποία τον βοήθησα να διακοσμήσει, να καθαρίσει και να διακοσμήσει – αλλά ποτέ δεν τα έβαλε στο όνομά μου.

Ό,τι έκανα – παρακολουθώντας μια ομάδα γυμναστικής, βοηθώντας στην κοινότητά μου, έπρεπε να δικαιολογήσω τις επιλογές μου, τις οποίες στη συνέχεια υπονόμευσε, λέγοντας πράγματα όπως “Θα πρέπει απλώς να γυμνάζεσαι στο σπίτι”.

Οι καταχραστές γνωρίζουν ότι ο περιορισμός των χρημάτων περιορίζει τις επιλογές και τις ευκαιρίες σας. Θα εξαρτηθείτε από αυτούς και φαίνεται να καταβροχθίζουν το στοιχείο του ελέγχου. Μικρά σχόλια και ενέργειες συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου μέχρι να νιώσετε ότι σας πιάνουν. Στην περίπτωσή μου ήταν μια εκτροπή, μια έλλειψη κατανόησης, ένα συναισθηματικό τέλος.

Η συνεχής κριτική και η συνεχής δυσαρέσκεια του Junaid για πράγματα όπως το βάρος μου και ο τρόπος που φρόντιζα το σπίτι μας είχαν εξαντλήσει τη ζωή του.

Συχνά πίστευα ότι έφταιγα ή ίσως παρεξηγούσα τα πράγματα. Σχόλια όπως «ευχαριστώ» με έκαναν να αναρωτηθώ μήπως αντιδρούσα υπερβολικά.

Στη σπάνια περίπτωση που φώναξα αντιρρήσεις που ένιωθα ότι δεν μπορούσα να αντέξω άλλο, ο Junaid υποσχέθηκε να αλλάξει, αλλά δεν το έκανε ποτέ.

Η προσωπική μου έλλειψη κατανόησης των δικαιωμάτων μου στη μουσουλμανική πίστη έπαιξε μεγάλο ρόλο σε αυτό που υποβλήθηκα.

Όταν έφτασα στους συγγενείς μου, στο τέλος της ζωής μου, μου είπαν να προσπαθήσω απλώς να αγνοήσω τη συμπεριφορά.

Πίστευα ότι ήμουν αφοσιωμένος στον Junoaid και την οικογένειά μου – όχι τις ελπίδες ή τις προσδοκίες μου. Συνειδητοποίησα ότι αυτό είναι ένα πολιτιστικό πρόβλημα, όχι θρησκευτικό.

Γιατί το Ισλάμ είναι σταθερό ότι κανείς δεν πρέπει να υποφέρει στο γάμο και ότι ο άντρας πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της γυναίκας του, οικονομικά, συναισθηματικά και πνευματικά.

Μεγάλωσα για να ξέρω ότι ο ρόλος του ως μαμάς δεν είναι ισλαμικός ρόλος, παρά τα όσα λέει ο σύζυγός μου, και το να βοηθάει ο ένας τον άλλον στο γάμο είναι πιο σημαντικό, ακόμα κι αν ο σύζυγός μου πιστεύει ότι η φροντίδα μου είναι η μόνη του φροντίδα.

Εκείνη η τελευταία σύγκρουση για το άχυρο της μητέρας του ήταν το τέλος. Συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να φύγω από το γάμο πριν με βοηθήσει σωματικά και συναισθηματικά.

Όταν είπα στον Τζουνάιντ ότι ήθελα να τον χωρίσω, δεν ήταν ευτυχισμένος και δεν συμφώνησε, και παρόλα αυτά το αρνήθηκε.

Δυστυχώς, λόγω της οικονομικής μου κατάστασης, δεν μπορώ να φύγω από την οικογένειά μας, αλλά ο Junaid αρνείται να φύγει, οπότε βρισκόμαστε σε αδιέξοδο.

Δυστυχώς, δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο: νιώθω ότι αξίζω καλύτερα και έχω χάσει τον σεβασμό του συζύγου μου.

Είναι σημαντικό για τις μουσουλμάνες γυναίκες να μιλούν για οικονομική και καταναγκαστική εξουσία, γιατί αυτού του είδους η συμπεριφορά είναι ενάντια σε αυτό που πρεσβεύει το Ισλάμ.

Σύντομα, απλά δεν αφήνουν καμία σχέση με τον γάμο.

Ξέρω ότι δεν έχω την ικανότητα να πολεμήσω τη δίκη του Junaid και είμαι επιφυλακτικός να βάλω τα αγόρια εκτός αντιπαράθεσης καθώς προετοιμάζονται για ζωτικής σημασίας σχολικές εξετάσεις. Στον καλύτερο κόσμο θα μου έδινε μια κατοχή, αλλά έχει ήδη αρνηθεί να το κάνει.

Παρά το γεγονός ότι είμαι παντρεμένος για σχεδόν 20 χρόνια, βοήθησα τον Junaid να ανέβει στα σκαλιά της καριέρας του, να χτίσει ένα χαρτοφυλάκιο για εκείνον, να φροντίσει την οικογένειά του – και την επιδεινούμενη υγεία μου στη διαδικασία – δεν έχω τίποτα να δείξω γι’ αυτό.

Η οικονομική και καταναγκαστική ιδιοκτησία με έκανε ένα κλάσμα της γυναίκας που θα μπορούσα να είμαι.

* Το όνομα έχει αλλάξει

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Του είπα «δεν είναι κάτι σπουδαίο» στο πρώτο μας ραντεβού – έξι εβδομάδες αργότερα μου έκανε πρόταση γάμου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Μετακόμισα στην Αυστραλία για την κοπέλα μου – με διέκοψε η ομιλία ενός ξένου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Αυτό το τρένο πρώτης κατηγορίας με ενόχλησε, αλλά μας έσωσε την τύχη