Οι αρκούδες παχαίνουν στο σημείο που θερμαίνεται πιο γρήγορα στη γη

Οι πολικές αρκούδες παχαίνουν επίσης καθώς ο θαλάσσιος πάγος εξαφανίζεται στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ της Νορβηγίας, το μέρος που θερμαίνεται πιο γρήγορα στη γη – αλλά οι επιστήμονες δεν περιμένουν ότι οι καλές στιγμές θα διαρκέσουν.

Η βόρεια θάλασσα του Μπάρεντς, η οποία εκτείνεται μεταξύ του Σβάλμπαρντ και της ρωσικής Novaya Zemlya στον Αρκτικό Ωκεανό, ήταν ζεσταίνεται * Επτά φορές πιο γρήγορα από όλη την ομάδα. Ο θαλάσσιος πάγος γύρω από το Σβάλμπαρντ διαρκεί δύο μήνες λιγότερο το χειμώνα και την άνοιξη από ό,τι πριν από δύο δεκαετίες. Οι αρκούδες πρέπει τώρα να κολυμπήσουν 200 έως 300 χιλιόμετρα μεταξύ των κυνηγότοπων τους στον πάγο και των σπηλαίων του χιονιού στα νησιά όπου γεννούν.

Αλλά το μέσο μέγεθος και βάρος των αρκούδων του Svalbard έχουν αυξηθεί από το 2000, ένα εκπληκτικό εύρημα Τζον Άαρς στο Νορβηγικό Polar Institute, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης.

«Σβάλμπαρντ», είπε, «νομίζουμε ότι είναι καλά νέα». «Αλλά αν θέλετε άσχημα νέα, μπορείτε απλώς να πάτε και να ψάξετε αλλού όπου έχετε πολύ ισχυρές ενδείξεις ότι η κλιματική αλλαγή επηρεάζει αρνητικά τις πολικές αρκούδες».

Αυτό είναι ένα διαδεδομένο, μοναχικό αρπακτικό με πληθυσμό 20 κατοίκων στα βόρεια, όπου είναι πολύ δύσκολο να μετρηθεί. Ενώ οι αριθμοί είναι κλίση σε περιοχές της Αλάσκας, του Καναδά και της Γροιλανδίας, αλλού φαίνεται να είναι σταθερά ή αυξημένα. Τα δεδομένα εννέα πληθυσμού είναι σπάνια.

Ο πληθυσμός της Θάλασσας του Μπάρεντς, ο οποίος υπολογιζόταν σε 1.900 με 3.600 πριν από δύο δεκαετίες, πιστεύεται ότι είναι σταθερός ή ίσως και αυξάνεται. Ξεκινώντας το 1995, ο Aars και οι συνάδελφοί του μετέφεραν 770 όπλα ηρεμιστικών από ελικόπτερα. Χορεύουν πάνω στο χιόνι ή τον πάγο για να μετρήσουν το μήκος τους και, για να υπολογίσουν το βάρος τους, ζώνουν το στήθος τους.

Η ανάλυση τάσεων δείχνει ότι αυτή η φυσική κατάσταση μειώθηκε μέχρι το 2000 και στη συνέχεια αυξήθηκε μέχρι το τέλος των παρατηρήσεων το 2019.

Την άνοιξη, όταν οι φώκιες γεννούν τα κουτάβια τους που περιβάλλονται από θαλάσσιο πάγο, τα κυνηγούν πολικές αρκούδες για να δημιουργήσουν αποθέματα λίπους για τους μήνες δωρεάν πάγου. Ο Aars και οι συνεργάτες του πιστεύουν ότι η συρρικνούμενη περιοχή του πάγου μπορεί να διευκολύνει την εύρεση αυτών των υπογραφών.

Οι αρκούδες ψάχνουν επίσης για νέες πηγές τροφής. Περίπου 250 άτομα που παραμένουν στα νησιά, όταν ο πάγος υποχωρεί, περισσότερες γενειοφόροι φώκιες μπορούν να κυνηγηθούν στην παραλία, καθώς και φώκιες του λιμανιού, οι οποίες επεκτείνονται στο ζεστό κλίμα του Σβάλμπαρντ.

Αυτές οι «τοπικές αρκούδες» καταστρέφουν όλο και περισσότερο αποικίες αυγών πάπιας και χήνας και έχουν δει να κυνηγούν ταράνδους από τους λαιμούς των ανθρώπων. Τα σφάγια των ίππων και άλλων ειδών που αναπτύσσονται εκεί μπορούν να προσφέρουν τροφή για εβδομάδες.

Οι αρκούδες του Σβάλμπαρντ μπορούν να προσαρμοστούν καλύτερα από ό,τι περίμεναν οι επιστήμονες, «καθυστερώντας έτσι την εξαφάνιση», λέει. Joke Prop στο Πανεπιστήμιο του Groningen στο Βέλγιο.

“Είναι κάπως απελπισμένο. Τρελαίνονται”, είπε. «Δεν λειτουργεί παντού, αλλά μπορεί να λειτουργήσει για λίγο» στο Σβάλμπαρντ.

Οι πολικές αρκούδες δεν έχουν φτάσει ακόμη στο αρχιπέλαγος μετά την απαγόρευση των δερμάτων και των δειγμάτων άγριων ζώων το 1973. Όμως η θέρμανση άρχισε να διαταράσσει την τροφική αλυσίδα, η οποία ξεκινά με τον θαλάσσιο πάγο κάτω από τα φύκια, προειδοποιεί ο Prop.

«Θα είναι πολύ δύσκολο να διατηρηθεί ένας λογικός πληθυσμός πολικών αρκούδων εάν εξαφανιστεί ο θαλάσσιος πάγος», είπε.

«Θα υπάρξει ένα κατώφλι και οι πολικές αρκούδες στο Σβάλμπαρντ θα επηρεαστούν αρνητικά από τη συνεχιζόμενη απώλεια θαλάσσιου πάγου», λέει ο Aars.