Μια τεράστια απολιθωμένη μπονάτσα έχει σώσει το οικοσύστημα για 12 εκατομμύρια χρόνια

Μια εκπληκτική τοποθεσία απολιθωμάτων 512 εκατομμυρίων ετών ανακαλύφθηκε στη νότια Κίνα, διατηρώντας σε ζωντανή μορφή σχεδόν ένα ολόκληρο οικοσύστημα από μια εποχή λίγο μετά το πρώτο γεγονός μαζικής εξαφάνισης της Γης.

Τα απολιθώματα χρονολογούνται από την περίοδο της Κάμβριας, η οποία ξεκίνησε πριν από 732 εκατομμύρια χρόνια. Ο πρώιμος Κάμπριος είδε μια έκρηξη ποικιλομορφίας στη ζωή των ζώων, η οποία γέννησε τις περισσότερες από τις μεγάλες ομάδες που ζουν σήμερα.

Αλλά αυτή η άνθηση στο Σινσκ έπαψε να συμβαίνει περίπου πριν από 513,5 εκατομμύρια χρόνια, όταν η στάθμη της θάλασσας έπεσε στον ωκεανό, σκοτώνοντας αρκετές ομάδες ζώων.

Ο ίδιος ο Ζενγκ στο Ινστιτούτο Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας Nanjing στην Κίνα και οι συνάδελφοί του άρχισαν να βρίσκουν απολιθώματα στην ορεινή περιοχή της κομητείας Huayuan στην επαρχία Χουνάν το 2021.

Μέχρι στιγμής έχουν ανακαλύψει 8.681 απολιθώματα από 153 είδη, εκ των οποίων σχεδόν το 60% είναι νέα στην επιστήμη. Η ομάδα ονόμασε αυτό το αρχαίο οικοσύστημα Biota Huayuan και λένε ότι η τοποθεσία είναι συγκρίσιμη, και ίσως ανώτερη, με την πιο διάσημη τοποθεσία απολιθωμάτων της Κάμβριας, τον σχιστόλιθο Burgess στον Καναδά.

Μια ομάδα 16 μεγάλων ομάδων ζώων που πιστεύεται ότι έζησαν στα βαθιά του ωκεανού και φαίνεται να έχουν επηρεαστεί λιγότερο από το γεγονός του Σινσκ.

«Οι προηγούμενες γνώσεις μας για το γεγονός της εξαφάνισης του Σινσκ προέρχονται μόνο από απολιθώματα σκελετού ζώων όπως αρχαιοκυάθη, σφουγγάρια βράχου, τριλοβίτες και απολιθώματα μικρών οστράκων», λέει ο Ζενγκ.

Η βιόταση Huayuan αποτελείται επίσης από πολλά είδη ζώων με μαλακό σώμα. «Διαπιστώσαμε ότι το περιβάλλον των ρηχών νερών επηρεάστηκε περισσότερο από την εξαφάνιση και το περιβάλλον βαθέων υδάτων στην άκρη της υφαλοκρηπίδας, όπου βρίσκεται η χλωρίδα της Χουαγιουάν, επηρεάστηκε λιγότερο», είπε ο Ζενγκ.

Τα περισσότερα από τα απολιθώματα που βρέθηκαν ήταν αρθρόποδα, τα οποία σήμερα αναφέρονται ως έντομα, αράχνες και καρκινοειδή. Τα απολιθώματα περιλαμβάνουν επίσης μαλάκια, μαλακόστρακα ζώα που ονομάζονται βραχιόποδα και κνιδάρια, τους συγγενείς τους με ζελέ.

Ένα αρθρόποδο μήκους 80 εκατοστών που ονομάζεται Γκουανσάνκαρις του Κουνμίνγκ είναι το μεγαλύτερο ζώο που ανακτήθηκε από θήραμα και θα ήταν το κορυφαίο αρπακτικό του οικοσυστήματος Huayuan.

Άλλο αρθρόποδο? κράνος ένας από τους δύο τύπους που προηγουμένως βρίσκονταν μόνο στο Burgess Shale του Καναδά, αλλά τώρα βρίσκονται στο Huayuan, το οποίο ήταν τότε, όπως και τώρα, «η μέση του κόσμου», λέει ο Zeng. «Αυτό δείχνει ότι τα πρώιμα ζώα ήταν σε θέση να εξαπλωθούν σε πολύ μεγάλη απόσταση, κάτι που πιθανότατα έγινε με τη μεταφορά των προνυμφών των ζώων στο ρεύμα του ωκεανού», λέει.

Ο λόγος που ο Ζενγκ βρήκε την εξαιρετική συντήρηση στην τοποθεσία, λέει, είναι ότι τα ζώα θάφτηκαν πολύ γρήγορα κάτω από τη λεπτή λάσπη. Τα μαλακά μέρη των ζώων διατηρούνται μοναδικά, όπως πόδια περπατήματος, κεραίες και βατραχοπέδιλα, αναπνευστικά όργανα όπως βράγχια, φάρυγες και σπλάχνα σε πολλά ζώα, καθώς και μάτια και νευρικές ίνες.

Joseph Moysiuk το Μουσείο Μανιτόμπα στον Καναδά λέει ότι η ποικιλομορφία των ειδών και η ποιότητα της διατήρησης “Σήραγγες Huayuan στην κορυφή των απολιθωμάτων του Κέμπριτζ”.

Γνωρίζουμε ότι το γεγονός του Σινσκ στη μέση Κάμβρια είδε μεγάλες μειώσεις σε ορισμένες ομάδες σφουγγαριών, τριλοβιτών και άλλων, λέει, αλλά έχουμε πολύ λίγες πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπό του στις περισσότερες ομάδες ζώων.

«Ευρήματα όπως ο βιός του Huayuan παρέχουν κρίσιμα στιγμιότυπα αυτής της πλούσιας βιοποικιλότητας στην Κάμβρια, συμπληρώνοντας τα αρχεία που λείπουν στην παροιμιώδη ταινία της ιστορίας της Γης», είπε ο Moysiuk.

Tetsuto Miyashita στο Καναδικό Μουσείο Φύσης στην Οτάβα λέει ότι οι δύο πιο διάσημες τοποθεσίες απολιθωμάτων της Κάμβριας μέχρι σήμερα είναι ο βίος Chengjiang ηλικίας 220 εκατομμυρίων ετών στην Κίνα και ο 508 εκατομμυρίων ετών Burgess Shale στον Καναδά.

«Αλλά είναι σαν να συγκρίνουμε τον Μπαχ και τους Beatles – πρέπει να καταλάβουμε πού βρίσκονται οι διαφορές πριν καταλάβουμε τι μας λένε για την όλη ιστορία», λέει ο Miyashita. «Νέες ζώνες όπως αυτή είναι ενδιαφέρουσες γιατί βοηθούν τους παλαιοντολόγους εκτός από τις επιπτώσεις της γεωγραφίας, της μαζικής εξαφάνισης και του βάθους και της χημείας του ωκεανού».

Η μπάλα είναι ένα από τα μεγαλύτερα που ξεχωρίζουν από το Huayuan. «Πού είναι τα ψάρια;» λέει ο Miyashita. «Θα είχαν υποστεί παγκόσμια πρέζα και θα είχαν γίνει εξαιρετικά σπάνιοι, ή υπήρχε κάποιος άλλος οικολογικός λόγος για τον οποίο δεν βρίσκουμε ψάρια να κυνηγούν τόσα πολλά ζώα με μαλακό σώμα;»

Ο Ζενγκ λέει ότι η ομάδα του δεν έχει ακόμη κοσκινίσει όλα τα απολιθώματα που έχουν συλλέξει. “Βγαίνουν νέα είδη. Τα ψάρια θα είναι εκεί και θα περιμένουμε να δούμε”, είπε.