Μάθετε πίσω από την εκπληκτική ιστορία του ‘(Get on your heels) Route 66’

Ο 66χρονος ήταν 20 ετών και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είχε μόλις τελειώσει όταν ο Bobby Troup, ένας επίδοξος τραγουδοποιός από την Πενσυλβάνια, αποφάσισε να πάει δυτικά. Όπως αποδείχθηκε, αυτή η κίνηση στις αρχές του 1946, περισσότερο από ό,τι μπορούσε να φανταστεί κανείς, έθεσε το δρόμο για ένα σύμβολο της αμερικανικής ελευθερίας.

Ο Troup, 25 ετών τότε, είχε ήδη πάρει πτυχίο οικονομικών από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, το τραγούδι επιτυχίας (1941) «Daddy», που τραγούδησε ο Sammy Kaye (1941) εργάστηκε για τον πειρατή Tommy Dorsey και υπηρέτησε ως πεζοναύτης κατά τα χρόνια του πολέμου. Αλλά για να ξαναρχίσει την καριέρα του ως τραγουδιστής και ηθοποιός, πίστευε ότι έπρεπε να είναι στο Λος Άντζελες. Έτσι, αυτός και η σύζυγός του, Cynthia, έδειξαν το Buick του 1941 προς την Καλιφόρνια.

Ξεκίνησαν στο US 40 και μετά πήραν τη διαδρομή 66 στο Ιλινόις. Στο δρόμο, όπως είπε ο Troup στον συγγραφέα Michael Wallis στο βιβλίο του «Route 66: The Mother Road», η Cynthia σκέφτηκε μια φράση που νόμιζε ότι ήταν τραγούδι.

«Σηκωθείτε στη διαδρομή 66», είπε.

Από εκεί, η ομάδα το πήρε δημιουργώντας «ένα είδος άλμπουμ μουσικής δρόμου».

Όπως θυμήθηκε αργότερα ο Τρουπ εισαγωγή στο βιβλίο Route 66 του Τομ Σνάιντερ, η λέσχη του Λούις Άρμστρονγκ στο Σεντ Λούις άκουσε το έργο, σταμάτησε στα σπήλαια Meramec στο Μιζούρι και διαπίστωσε ότι «ένα μεγάλο μέρος του δρόμου ήταν απολύτως άθλιο – στενό, μόνο δύο λωρίδες και πολύ στροφές μέσα από τα Ozarks και το Κάνσας». Μετά ήρθε το χιόνι στο Τέξας.

Στο τέλος της διαδρομής, το τραγούδι είχε τελειώσει στο μισό του χρόνου. Στη συνέχεια, μόλις μια εβδομάδα μετά την άφιξή του, ο Troup είχε την ευκαιρία να παραδώσει μερικά τραγούδια στον Nat “King” Cole, ο οποίος ήταν ήδη διάσημος με επιτυχίες όπως το “Sweet Lorraine” και το “Fly Right”.

Κάθισαν δίπλα στο πιάνο στη σκηνή – μετά το τελευταίο βράδυ ο Cole στο Τροκαντερό στο Sunset Exit – όταν η νευρική νεαρή τραγουδίστρια αποφάσισε να μοιραστεί το ημιτελές ταξίδι της στη συγγραφή τραγουδιών.

«Σηκώθηκα, έβγαλα έναν μικρό πάγκο για πιάνο – και πέρασε στο πλάι και έπεσα πίσω». Ο Τρουπ παραδέχτηκε αργότερα. συνομιλία.

Ωστόσο, ο Κόουλ «αγαπούσε» τον Τρουπ, θυμάται. «Στην πραγματικότητα, σηκώθηκε στο πιάνο μαζί μου και έπαιξε».

Ήταν Φεβ. Στα μέσα Μαρτίου το τραγούδι είχε ολοκληρωθεί και ο Κόουλ το ηχογράφησε σε ένα στούντιο στη λεωφόρο Santa Monica, μέρος του Route 66.

Η ερμηνεία της έκδοσης τελείωσε με το όνομα να ελέγχει δώδεκα καταστάσεις στην πορεία, συμπεριλαμβανομένων αυτών των λέξεων:

Τώρα εσύ από τον άγιο Looey

Τζόπλιν, Μιζούρι

Αλλά η πολιτεία της Οκλαχόμα είναι αρκετά ισχυρή.

βλέπεις το Amarillo

Gallup, Νέο Μεξικό,

Flagstaff, Αριζόνα.

Μην ξεχνάτε τη Winona

Kingman, Barstow, San Bernardino.

Είναι ισχίο σε αυτήν την βολική άκρη;

Όταν κάνεις εκείνο το ταξίδι στην Καλιφόρνια

Βάλτε τις κλωτσιές σας Rέξω 66.

Τον Απρίλιο, η Capitol Records κυκλοφόρησε το “On Route 66” (Get Your Kicks) και το τραγούδι ανέβηκε γρήγορα στο #11. Πριν βγει το 1946, ηχογραφήθηκε ξανά, αυτή τη φορά από τον Bing Crosby με τις αδερφές Andrews. Αυτή η έκδοση πήγε στο #14.

Καθώς η μεταπολεμική Αμερική ανακάλυπτε τα ταξίδια αναψυχής, το τραγούδι ήταν μεγάλη επιτυχία — και για πολλούς, μια οδυνηρή ειρωνεία. Ακόμη και με την καθοδήγηση του Green Book που χρησιμοποιούσαν πολλοί Αφροαμερικανοί μετανάστες εκείνη την εποχή, θα ήταν πολύ επικίνδυνο – και σε ορισμένα μέρη παράνομο – για οποιονδήποτε μαύρο, συμπεριλαμβανομένου του Nat King Cole, να φάει και να κοιμηθεί στη Route 66. Αυτό ήταν το έτος πριν η Jackie Robinson ενσωματωθεί στο μπέιζμπολ της μεγάλης κατηγορίας. δύο χρόνια πριν ενσωματωθεί στον αμερικανικό στρατό.

Όπως το θέτει η Candacy Taylor στο βιβλίο της για το 2020, «Railroad Overground: The Green Book and the Roots of Black Travel in America», «ο δρόμος δεν ήταν ανοιχτός για όλους». Το 1950, ο Taylor γράφει ότι «περίπου το 35% των κομητειών στη διαδρομή 66» δεν επέτρεπε τους μαύρους αυτοκινητιστές μετά τις 6 μ.μ., και έξι από τις οκτώ πολιτείες κατά μήκος της διαδρομής εξακολουθούσαν να έχουν νόμους διαχωρισμού. Ο Cole μπορεί να βοήθησε στην πώληση του Route 66, γράφει ο Taylor, αλλά «δεν προοριζόταν να προωθήσει την υγειονομική περίθαλψη».

Δύο χρόνια μετά το αναφερόμενο τραγούδι, όταν ο Cole και η ολοένα και πιο πλούσια οικογένειά του αγόρασαν μια έπαυλη στο Hancock Park και έγιναν οι πρώτοι μαύροι ιδιοκτήτες σπιτιού της γειτονιάς, πολλοί γείτονες προσπάθησαν να τον σταματήσουν. δηλητηριασμένο οικογενειακό σκυλί και έκαιγε ρατσιστικές προσβολές στο γρασίδι.

Το Coles Mansi έβαλε. Η οικογένεια βρισκόταν ακόμα σε εκείνο το σπίτι στη South Muirfield Road το 1956, όταν ο Κόουλ έγινε ο πρώτος Αφροαμερικανός που φιλοξενούσε μια τηλεοπτική εκπομπή δικτύου και το 1965, όταν πέθανε ο Κόουλ από τον καρκίνο στα 45

Ο Troup, τον οποίο χώρισε αργότερα η Cynthia, και παντρεύτηκε την τραγουδίστρια Julie London, ηχογράφησε πάνω από δώδεκα άλμπουμ και είχε άλλα τραγούδια που διασκευάστηκαν από τον Paul Richards και τον Miles Davis. Ως ηθοποιός, ο Troup έχει συμμετάσχει σε πολλούς ρόλους guest star στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένης της τηλεοπτικής εκπομπής του Dr. Joe στις αρχές της δεκαετίας του 1970 “Emergency!” και συμμετείχε στην ταινία του Ρόμπερτ Άλτμαν του 1970 “MASH”.

εν τω μεταξύ συνέχιζε να κυλάει και να τραγουδάει. Με τα χρόνια, οι Perry Como, Sammy Davis Jr., Chuck Berry, Rolling Stones, Manhattan Translation, Michael Martin Murphey, Sleep at the Wheel, Buckwheat Zydeco, Depeche Mode, Glenn Frey, Brian Setzer Orchestra και John Mayer έχουν ηχογραφήσει εκδόσεις. Σε διαφορετικά σημεία της ταινίας “Αυτοκίνητα” του 2006 ακούς εκδοχές του Μπέρι και του Μάγιερ. Ένα τρόπαιο που πέθανε το 1999ούτε ξεχνώντας τη διαφορά του τραγουδιού, σκέφτονται και στη ζωή και στον τρόπο.

«Μπόρεσα να βγω από αυτό το τραγούδι και να αγοράσω ένα σπίτι και να μείνω στην Καλιφόρνια», είπε ο Troup στον Wallis. “Ποτέ δεν συνειδητοποίησα όταν το έφτιαχνα μαζί ότι έγραφα για τον πιο διάσημο δρόμο στον κόσμο. Απλώς νόμιζα ότι έγραφα για έναν δρόμο – όχι για έναν θρύλο.”