«Συμπέθεροι απ’ τα Τίρανα” , μια πενταετία επιτυχίας

Το αχτύπητο δίδυμο Θανάσης Παπαθανασίου και Μιχάλης Ρέππας σε ακόμα μια παράσταση που εγγυάται πολύ γέλιο, αλλά και αρκετή σκέψη για τη κοινωνία του σήμερα.
Πρόκειται για μια τυπική, εύπορη ελληνική οικογένεια: ο πατέρας, Λυκούργος, είναι περήφανος για τη καταγωγή του και έχει τρομερή αδυναμία στη μοναχοκόρη του Λίζα. Η μητέρα, Πένη, ανησυχεί για την αντίδραση του άντρα της όταν μάθει ότι η Λίζα, που σπουδάζει στο Λονδίνο, επιστρέφει και μάλιστα μαζί με γαμπρό… αλλοδαπό! Φυσικά ο Λυκούργος ούτε κουβέντα να ακούσει για γάμο, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μην μαθευτεί ότι ο νεαρός, ο Άλφρεντ, είναι Αλβανός (τι θα πει άλλωστε η κοινωνία;) Τα πράγματα θα περιπλεχθούν όταν φτάνουν στο σπίτι και οι γονείς του Άλφρεντ… Πώς θα καταφέρει ο Λυκούργος να «κρύψει” την εθνικότητα των καλεσμένων του από την αδερφή της Πένης, Πωλίνα και τον άντρα της Βασίλη που μπαινοβγαίνουν διαρκώς στο σπίτι; Και πως μπλέκονται σ’ αυτή την ιστορία ένα κτήμα και το πίσω μέρος ενός αρχαίου αγάλματος;
Το σενάριο είναι έξυπνο, έτσι ώστε στοιχεία που στην αρχή μοιάζουν να μην έχουν σχέση για το θεατή, να αποκαλύπτεται η σημασία τους στη συνέχεια. Οι διάλογοι, με τις χαρακτηριστικές επαρχιακές καταλήξεις και τα σπαστά ελληνικά, είναι εύστοχοι και γρήγοροι -αν καταφέρετε να τους ακούσετε και δε σας εμποδίσουν τα γέλια των διπλανών. Τα θέματα που θίγονται είναι πάνω-κάτω γνωστά σε όλους: ο υπερπροστατευτικός μπαμπάς, η ξενοφοβία και οι προκαταλήψεις, η διαφθορά της πολιτικής εξουσίας, η προσπάθεια για εντυπωσιασμό και επίδειξη, η πονηριά του Έλληνα αλλά και η ελπίδα ότι υπάρχουν κάποιοι που δίνουν προσοχή σε όσα ενώνουν τους ανθρώπους παρά στα όσα τους χωρίζουν.
Αποτελεί σίγουρα μια παράσταση γεμάτη χιούμορ, αυτοσαρκασμό και σάτιρα για την εποχή μας. Η επιλογή και ερμηνεία των ηθοποιών, εξαιρετική, άλλωστε στο καστ περιλαμβάνονται ονόματα που έχουν υπηρετήσει τη κωμωδία, όπως ο Γιώργος Παρτσαλάκης, η Νικολέτα Βλαβιανού, ο Περικλής Λιανός, η Βάνα Ραμπότα, ο Βασίλης Κούκουρας, ο Σταμάτης Τζελέπης, η Βασιλική Δέλλιου και η Αγγελική Δαλιάνη. Αν πετύχετε τους «Συμπέθερους απ’ τα Τίρανα” σε κάποια από τις πόλεις που περιοδεύει, σπεύσατε!

 

Παρακολουθήσαμε τη «Μαρία Πεταγιώτισσα” του Μποστ.

  Ο Γιάννης Μποσταντζόγλου ανασύνθεσε με γνώμονα τα σημερινά γεγονότα, σκηνοθέτησε και παίζει το έργο που έγραψε ο πατέρας του, ο οποίος ήταν πολύ γνωστός σκιτσογράφος και συγγραφέας της εποχής του.
Το σενάριο ξεδιπλώνει τη ζωή μιας κοπέλας από το χωρίο «Πενταγιούς», της Μαρίας, η οποία ήταν πολύ έξυπνη και πολύ όμορφη. Συνέβησαν πολλά στη ζωή της Μαρίας ,πολλά απρόοπτα και αξιοσημείωτα.

  Μία θεατρική παράσταση με πολύ κατακριτέο μάτι στα όσα συμβαίνουν στην σημερινή κοινωνία. Πολλή καλή η ομάδα των ηθοποιών που το στηρίζει, πολύ καλά σκηνοθετημένο και δομημένο για να παρουσιάσει τα όσα επιδιώκει. Ένα έργο πλεγμένο με στιχομυθία, ομοιοκαταληξία και εύστοχους διαλόγους. Στόχος του,  εκτός από την διαύγεια του πολιτισμού, είναι να προβληματίσει περισσότερο τον κόσμο για ότι συμβαίνει.

Διασκεδαστικό και συνάμα φορέας κοινωνικού προβληματισμού. Πρόκειται για ένα φορέα μηνυμάτων για την οικογένεια, την οικονομία, το κράτος, τα πολιτικά δρώμενα και κόμματα. Ένα κείμενο που θυμίζει τον προβληματισμό του Σαίξπηρ και του Λόρκα στην εποχή τους, όπου κατεδείκνυαν τα προβλήματα της εκάστοτε κοινωνικής κατάστασης. Διατηρεί κάτι από την πολιτική ματιά του Αριστοτέλη, καθώς «ο άνθρωπός είναι ζώον πολιτικόν» και δεν μπορεί να μην μετέχει στα κοινά. Το κυριότερο μήνυμα απευθυνόταν προς τους γονείς, να προσέχουν τα παιδιά τους και προς τα παιδιά να προσέχουν τις επιλογές τους. Μια φράση μόνο μπορεί να το χαρακτηρίσει επάξια. «Ηθοποιός, σημαίνει φώς».

Βεβαία μια αντικειμενική ματιά πρέπει να παρουσιάζει και τις δύο όψεις ενός νομίσματος. Είναι μία λιτή παράσταση, εκτός από τα ηχητικά εφέ που μονοπωλούν τις εντυπώσεις.

Όμως σε γενικές γραμμές μόνο κερδισμένος μπορεί να είναι κανείς από αυτό το έργο. Ένα έργο πραγματική απόλαυση για το είδος του, με πολύ δυνατά και σοβαρά μηνύματα. Εξαιρετικοί ηθοποιοί, ο  Γιάννης Μποσταντζόγλου, ο Θανάσης Βισκαδουράκης, ο Κώστας Φλωκατούλας, ο Πέτρος Ξεκούκης και η υπόλοιπη ομάδα. Μετά την παρακολούθηση της στην Νέα Πέραμο- Δήμου Μεγαρέων της Δυτικής Αττικής, μια φράση κυριάρχησε στο μυαλό μου, μετά το δυνατό τέλος, μια φράση με το μεγάλο μήνυμα: «Ηθοποιός, σημαίνει φώς».