Ακόμα δεν το Είδες;

Catch Me If You Can – Δικαίωμα στο όνειρο

[cresta-social-share]
Mία φορά κι έναν καιρό, ο Leonardo DiCaprio δεν κυνηγούσε απεγνωσμένα το όσκαρ. Ναι, είναι αλήθεια, υπήρχε και η περίοδος που δεν έπαιζε συνέχεια παρόμοιους μεγαλεπήβολους ρόλους ώστε να ικανοποιήσει τον εγωισμό του και να κατακτήσει το πολυπόθητο αγαλματίδιο. Η εμμονή του αυτή έχει καταντήσει κουραστική, ενώ έχω βαρεθεί να τον βλέπω να παριστάνει τον διεφθαρμένο πλούσιο γυναικά, παίζοντας κατά κάποιον τρόπο τον εαυτό του, με το lifestyle που ακολουθεί να τον προδίδει.
Φωτο1 (3)
 
Πριν πέσεις να με φας εσύ σκληροπυρηνικέ/ή φαν του Jack από τον «Τιτανικό», να τονίσω ότι όσο και να υπερβάλλω με τα αρνητικά του στοιχεία, στην ουσία τον εκτιμώ αρκετά σαν ηθοποιό, πόσο μάλλον όταν έχει ως είδωλο τον κορυφαίο Jack Nicholson. Για να αποδείξω αυτή μου την εκτίμηση μάλιστα, η ταινία που προτείνω αυτή τη φορά είναι το "Catch Me If You Can" του 2002, όπου, εντελώς συμπτωματικά, ο Leo ενσαρκώνει έναν διεφθαρμένο πλούσιο γυναικά. Τι; Τυχαίο θα είναι.
 
Για την ακρίβεια, η ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία του Jordan Belfort του Frank Abagnale Jr, που διαδραματίζεται στην περιπετειώδη δεκαετία του '60, κυρίως μεταξύ Αμερικής και Γαλλίας. Ο Frank Jr(DiCaprio) λοιπόν είναι ένας ενθουσιώδης 17χρονος, που έχει ως αδιάβλητο πρότυπο τον πατέρα του (Christopher Walken), ο οποίος δείχνει πως έχει διαμορφώσει την ιδανική οικογένεια, με τη γυναίκα του να φαίνεται απόλυτα ερωτευμένη μαζί του, ενώ η περιουσία του αν μη τι άλλο δεν περνά απαρατήρητη. Δεν περνά απαρατήρητη όμως και από την εφορία, που όταν ανακαλύπτει ότι ο Frank Abagnale (έχει το ίδιο όνομα με το γιο) φοροδιαφεύγει, τον «γδύνει», κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Φωτο2 (4)
 
 Όπως όμως εξαφανίστηκαν τα χρήματα, τα σπίτια, τα κοσμήματα και τα ακριβά ρούχα, με τον ίδιο τρόπο σταδιακά χάθηκε και ο έρωτας με τη γυναίκα του, καθώς εκείνη τον παράτησε χωρίς ιδιαίτερες αναστολές. Τότε, ο μικρός Frank κλήθηκε να διαλέξει με ποιον από τους δύο γονείς θα μείνει, αλλά αντί αυτού, προτίμησε να το σκάσει και να δημιουργήσει τη δική του ζωή. Στην πορεία της αναζήτησης του, ανακάλυψε πως έχει ένα μοναδικό ταλέντο: πλαστογραφεί αριστοτεχνικά. Μπορεί να πλαστογραφήσει ταυτότητες, διπλώματα, πτυχία, επιταγές. Έτσι, εμφανίζεται σε διαφορετικές περιοχές ως επιτυχημένος πιλότος, γιατρός, δικηγόρος, έχοντας παράλληλα αποκτήσει μεγάλη περιουσία από τις πλαστές επιταγές. Η επιτυχία του στο γυναικείο φύλο εκτοξεύεται, καθώς γεμίζει αυτοπεποίθηση και γοητεία, αλλά, δυστυχώς για αυτόν, παράλληλα γοητεύει και το FBI. Συγκεκριμένα, γίνεται έμμονη ιδέα στον πράκτορα Carl Hanratty (Tom Hanks) και ξεκινά ένα ανελέητο κυνηγητό, το οποίο αποτελεί τη βάση της ταινίας.
Φωτο3 (3)
 
 Ο Frank Jr λοιπόν βρίσκεται σε ένα διαρκές τρέξιμο, αλλάζοντας συνεχώς ονόματα, δραστηριότητες και πόλεις, ενώ ο Carl αξιοποιεί κάθε στοιχείο ώστε να φτάσει όλο και πιο κοντά στη σύλληψη του. Η σχέση μεταξύ τους ξεκινά κυριαρχούμενη από μια μεγάλη αντιπαλότητα, αλλά καταλήγει ως μια σχέση θαυμασμού, κυρίως από τον Carl προς τον Frank, καθώς οι δεξιότητες του είναι μοναδικές. Οι δυο τους εκπροσωπούν διαφορετικούς κόσμους, καθώς από τη μια εκφράζεται ο νεανικός ενθουσιασμός, η σπιρτάδα και η γρήγορη και έξυπνη σκέψη, ενώ από την άλλη η ωριμότητα, το πλάνο και η σοβαρότητα.
Αυτό το «πιάσε με αν μπορείς» που λέει εμμέσως ο Frank στον Carl είναι το στοιχείο που «ζωντανεύει» την ταινία. Η ταχεία εναλλαγή προσώπων και καταστάσεων προσδίδει ρυθμό, αμεσότητα και ζωντάνια στο φιλμ, με αποτέλεσμα να μη βαρεθείς ποτέ. Η προσέγγιση θυμίζει κινούμενα σχέδια, με την έννοια των πολλών μικρών γεγονότων που εμφανίζονται στα πλαίσια ενός μεγάλου, παρουσιάζοντας κωμικές εν μέρει καταστάσεις και αντιδράσεις (τα κινούμενα σχέδια Tom and Jerry είναι παράδειγμα γρήγορης εναλλαγής κωμικών καταστάσεων – τέτοιου είδους προγράμματα ονομάζονται χαρακτηριστικά  "slapstick").
Φωτο4 (1)
 
 Στην σκηνοθεσία δεσπόζει το όνομα του Steven Spielberg, που εκτός από ταινίες αριστουργήματα, είναι και ειδικός σε blockbusters και ευχάριστες ταινίες δράσης. Δε θα μπορούσε να μην αποδώσει τα μέγιστα και στο "Catch Me If You Can", καθώς εκτός από την ιδιαίτερη εικόνα και την όμορφη αναπαράσταση της δεκαετίας του '60 στη μεγάλη οθόνη, δίνει ιδιαίτερο βάρος και στην ανάπτυξη των χαρακτήρων και των σχέσεων τους. Δε δημιουργεί μόνο μια ταινία για λαϊκή κατανάλωση με ελαφριά υπόθεση και αστείες σκηνές, αλλά στέκεται και αναλύει τη σχέση πατέρα – γιου, τις συνέπειες ενός χωρισμού στην οικογένεια, την αυθόρμητη αγάπη και τον έρωτα, αλλά και τους ισχυρούς δεσμούς φιλίας.
 
 Ο DiCaprio ταιριάζει απόλυτα στο ρόλο που του έχει ανατεθεί. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι ενσαρκώνει έναν παράνομο, καταφέρνει εύκολα να κερδίσει τη συμπάθεια του κοινού, που μάλλον προτιμά να μη συλληφθεί ποτέ ο Fran Jr από το FBI. Ο Tom Hanks, πριν ακόμα βρεθεί η καριέρα του σε ελεύθερη πτώση, παίζει εξαιρετικά το ρόλο του κολλημένου πράκτορα, δίνοντας στο χαρακτήρα του «καρτουνίστικο» προφίλ, αλλά και το απαραίτητο βάθος. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον Christopher Walken, που μεταδίδει τα συναισθήματα της πατρικής αγάπης τόσο ρεαλιστικά και ανθρώπινα, ενώ ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η παρουσία του Martin Sheen (αν και μόνο το γεγονός ότι έφερε τον Charlie Sheen στον κόσμο είναι αρκετό για να δοξάζεται επ' άπειρον).
Φωτο5 (1)
 
 Εν ολίγοις, το «Catch Me If You Can» αποτελεί μια εκκεντρική και σίγουρα αξιόλογη ταινία, που δεν καταλαβαίνεις πότε πέρασε η ώρα και τελείωσε. Είναι ένα μικρό παραμύθι, που σε ταξιδεύει σε μια άλλη, διαφορετική εποχή, με έναν πρωταγωνιστή που άσχετα από τις μεθόδους που χρησιμοποιεί, έχει ένα μεγάλο χάρισμα: μπορεί και ονειρεύεται.