Ακόμα δεν το Είδες;

Stand By Me – Ένα ταξίδι στην αθωότητα

[cresta-social-share]
Ο περίφημος και πολυδιαβασμένος Stephen King, «βασιλιάς» των συγγραφέων ιστοριών τρόμου, με  αριστουργηματικές κινηματογραφικές μεταφορές, αποφάσισε το 1982 να γράψει ένα διαφορετικό βιβλίο, ένα βιβλίο μακριά από το συνηθισμένο του στυλ. Ο τίτλος αυτού, "The Body", με την ταινία "Stand By Me", τη μεταφορά του στον κινηματογράφο, να αποτελεί μια ωδή στην παιδική φιλία, την αθωότητα, τη νοσταλγία.
Nα «σταθούμε στο πλάι τους», λοιπόν, μας καλούν τέσσερα αγόρια που βρίσκονται στην αρχή της εφηβείας τους και αποφασίζουν να μπουν σε μια περιπέτεια που θα σφυρηλατήσει το χαρακτήρα και θα διαμορφώσει κομμάτι της προσωπικότητας τους. Οι GordieChrisTeddy και Vern, ζουν στο Castlerock του Oregon και το καλοκαίρι του 1959, μαθαίνουν τυχαία την τοποθεσία του άψυχου σώματος ενός παιδιού που αγνοούνταν για μέρες. Καθώς το παιδί αυτό ήταν στην ηλικία τους, θέλουν να ικανοποιήσουν την περιέργεια τους μα και να ανακηρυχθούν «τοπικοί ήρωες», αποφασίζουν να ξεκινήσουν ένα ταξίδι για την αναζήτηση του, ενώ ταυτόχρονα το ίδιο πράττει μια συμμορία από μεγαλύτερα αγόρια.
Φωτο1 (1)
Καθένας από τους τέσσερις πρωταγωνιστές έχει ξεχωριστή προσωπικότητα και διαφορετικό παρελθόν. Ο Gordie (Wil Wheaton) είναι τo «μυαλό» της παρέας, ο έξυπνος, αυτός που θα συνδυάσει στοιχεία για να βρει τη λύση και θα αποκαλύψει σταδιακά κρυμμένα στοιχεία του χαρακτήρα του. Ο Chris (River Phoenix), προερχόμενος από μια οικογένεια με κακή το λιγότερο φήμη, προσπαθεί να αφήσει το δικό του στίγμα δείχνοντας ότι μπορεί να γίνει ο «ηγέτης» της παρέας και να πάρει γενναίες αποφάσεις. Ο Teddy (Corey Feldman), κάπως εκκεντρικός, ξεχωρίζει από το παραμορφωμένο του αυτί, συνέπεια των ενεργειών του ψυχικά διαταραγμένου πατέρα του, τον οποίο όμως δε σταματά να εξυμνεί για την προσφορά του κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Vern (Jerry O'Connell), είναι η «ψυχή» της παρέας, αυτός που θα κάνει τα περισσότερα αστεία και θα χαλαρώσει τους υπόλοιπους τις στιγμές που είναι απαραίτητο.
Με μια όμως κοινότυπη σχετικά ιστορία, που έχει αναπτυχθεί με παρόμοιο τρόπο ποικίλες φορές στον κινηματογράφο, τι είναι αυτό που κάνει τόσο ιδιαίτερη αυτή την ταινία και την καθιστά απαραίτητη προσθήκη στην ταινιοθήκη κάθε σινεφίλ;  Η απάντηση βρίσκεται στην εξέλιξη της πλοκής, που απομακρύνεται εντελώς από τα θρίλερ αγωνίας της σειράς. Για την ακρίβεια, εστιάζει σε κοινωνικές και ψυχολογικές προεκτάσεις με επίκεντρο την παιδική ηλικία, ξετυλίγοντάς τις μέσα σε μιαν αχλή μυστηρίου και περιπέτειας. Διαπραγματεύεται το ζήτημα της φιλίας με λεπτό και έντεχνο τρόπο, αναζητώντας ευαίσθητες πτυχές και δοκιμάζοντας τη σχέση των αγοριών σε ποικίλες καταστάσεις.
Φωτο2 (3)
Η ταύτιση με τους πρωταγωνιστές είναι αναπόφευκτη, καθώς τα παιδικά συναισθήματα αναδύονται ενστικτωδώς και απρόσκοπτα. Ποιος δεν ονειρεύτηκε, δεν κυνήγησε μια περιπέτεια, δεν αγάπησε παθολογικά, δε φοβήθηκε όταν ήταν μικρός; Οι παιδικές ανησυχίες, η αφέλεια, η φιλία που σήμαινε τόσα περισσότερα για όλους τότε, η ανεμελιά, η ευτυχία, η περιέργεια, η αθωότητα, η ανιδιοτέλεια, είναι όλα εκεί, φωνάζουν, προσκαλούν, αγκαλιάζουν το θεατή και προσδίδουν στην ταινία διαχρονικότητα και μια κλασική, απλουστευτική ομορφιά.
Ο Rob Reiner, υποτιμημένος και εξαιρετικός σκηνοθέτης, συμβάλλει στη δημιουργία ενός κλίματος νοσταλγίας με την ανάλαφρη και επικεντρωμένη στην ανάπτυξη των χαρακτήρων σκηνοθεσία του. Οι ηθοποιοί, δεδομένης της μικρής τους ηλικίας, αποδίδουν αρκετά καλά τις συναισθηματικές εναλλαγές και τη δυναμική του αντίστοιχου ρόλου τους, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι προσδίδουν μια αίσθηση παιδικότητας και ψυχολογικής ταύτισης που δύσκολα συναντάς σε άλλη ταινία. Τη μυσταγωγία αυτή αισθημάτων έρχεται να ολοκληρώσει η υπέροχη μουσική υπόκρουση, βασισμένη στις δεκαετίες του 1950 και 1960, με το "Stand By Me" του Ben EKing να ξεχωρίζει.
Ο αθώος τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον κόσμο ένα μικρό παιδί, στην πορεία χάνεται σε άγχη, συμφέροντα, ίντριγκες. Η ουσιαστική αγάπη και η πραγματική φιλία αντικαθίστανται από επιφανειακές, εφήμερες σχέσεις. Για 89 λεπτά όμως, αφήστε την ταινία να σας οδηγήσει με γνώμονα τη νοσταλγία σε μια απόδραση από τη μίζερη πραγματικότητα των ενηλίκων, σε ένα παιδικό παραμύθι. Όταν αυτό τελειώσει, τα δάκρυα θα είναι εμφανή, η ανάμνηση όμως, γλυκιά και αθάνατη.