Βιβλίο

«Βιβλίο Χωρίς Όνομα»

[cresta-social-share]

Για το βιβλίο αυτό οφείλω να πω πως όταν το είδα στο βιβλιοπωλείο το μίσησα.  Στην αρχή δεν ήθελα να το πάρω, ήμουν αποφασισμένη να το αφήσω, λόγο του ονόματος και της περίληψης από πίσω. Λέει πάνω «Ότι και να κάνεις μην διαβάσεις το βιβλίο χωρίς όνομα». Ήμουν σίγουρη πως ήταν μόνο διαφημιστικό τρικ και δεν ήθελα να δώσω λεφτά σε κάτι τέτοιο. Μου το πήρε δώρο όμως κάποιος και έτσι ευτυχώς το διάβασα. Το θέμα είναι πως το εξώφυλλο έχει λόγω που είναι έτσι... Προφανώς ήταν και κόλπο για πωλήσεις, αλλά αφού είδα τη μεγαλύτερη εικόνα δεν με ένοιαζε καθόλου το τρικ.

Η ιστορία διαδραματίζεται στην Σάντα Μοντέγκα , όπου εκεί εξελίσσεται το ατελείωτο κυνηγητό της πολύτιμης μπλε πέτρας με το όνομα «το μάτι της Σελήνης». Αυτή η μυστηριώδης πέτρα έχει χαθεί και μια σειρά από βάναυσους θανάτους φαίνεται να την ακολουθεί. Μέσα σε αυτό το τοπίο έχουμε έναν κυνηγό κεφαλών που ντύνεται σαν τον Έλβις, έναν μίζερο μπάρμαν, δύο αστυνομικούς με μυστικές προθέσεις, μια μυστηριώδη γυναίκα που είναι σε κώμα, ένα ερωτευμένο ζευγάρι απατεώνων, ένα μέντιουμ, δύο επικίνδυνους μοναχούς, έναν ψυχοπαθή σκοτεινό δολοφόνο με ένα ποτήρι Μπέρμπον στο χέρι και πολλούς άλλους.

Ο συγγραφέας του βιβλίου είναι άγνωστος. Οι περισσότεροι λένε πως το έχει γράψει ο Ταραντίνο, αλλά εγώ δεν αποκόμισα τέτοια εντύπωση. Δεν είναι αυτή η μόνη διαφωνία μου με τους υπόλοιπους, καθώς πιστεύω πως το μόνο μειονέκτημα είναι η μετάφραση στα ελληνικά. Θα μπορούσε να έχει γίνει πολύ καλύτερη δουλειά πάνω στην μεταφορά του κειμένου στη γλώσσα μας. Υπάρχουν φορές που καταλαβαίνω τι έγραφε ο συγγραφέας στη γλώσσα του και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το μετέφρασαν έτσι! Το χειρότερο είναι πως υπάρχει μια πολύ γνωστή φράση από ένα παλιό έργο και στη μετάφραση έχουν δώσει την ακριβώς αντίθετη σημασία.

Το βιβλίο στην αρχή θα γινόταν σε ύφος γουέστερν, αλλά στη συνέχεια αυτό ανατράπηκε και πέρασε στη δική μας χρονολογία, κρατώντας όμως όλα αυτά που μας αρέσουν από τις καουμπόικες ταινίες. Υπάρχει όλο το περιβάλλον των επικίνδυνων δολοφόνων, των βρώμικων κακόφημων μπαρ με τις μεγάλες μπάρες, των συνεχών θανάτων, της μυρωδιάς της ιδρωτίλας και των γρήγορων πιστολιών. Οι σκηνές των αιματηρών τοπίων και των αποκρουστικών πτωμάτων δεν είναι λίγες, αλλά συνδυάζονται πολύ πετυχημένα με το μαύρο χιούμορ του συγγραφέα.

Είναι δύσκολο να σε απορροφήσει τόσο ένα βιβλίο ώστε να ξεχάσεις ότι είναι ψέμα, αλλά ακόμα πιο δύσκολο είναι να σε ενθουσιάσει όσο θα σε ενθουσίαζε αν γινόταν σε εσένα. Υπήρχαν πολλές φορές που γελούσα μόνη μου στο λεωφορείο διαβάζοντάς το, που φώναξα «ΜΗ!!!»  κοιτώντας το σαν την τρελή και σχεδόν συνέχεια έβαζα το χέρι μου στις παρακάτω γραμμές κρύβοντάς τες, γιατί δεν μπορούσα να μην κοιτάξω τι θα γίνει στη συνέχεια.

Είναι ένα βιβλίο μυστηρίου - εγκλήματος- δράσης που με καθήλωσε και το προτείνω χωρίς σκέψη στους λάτρεις αυτής την κατηγορίας. Έχει έξυπνη πλοκή, πάρα πολλούς ολοκληρωμένους και ιδιαίτερους χαρακτήρες, απίστευτα καλογραμμένες σκηνές και μια γενική ατμόσφαιρα μπαρουτιού και αδρεναλίνης. Είναι έξυπνο, επιβλητικό και πάνω από όλα εθιστικό...