2026 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 5 Takeaways: AI, Queer Cinema

Οι Κάννες προσφέρουν συνήθως τουλάχιστον μια χολιγουντιανή στιγμή με τέρμα το γκάζι. Πέρυσι έφερε ο Τομ Κρουζ Mission: Impossible — The Final Reckoning στο Palais, στο ίδιο μέρος που έκανε το ντεμπούτο του Top Gun: Maverick το 2022. Φέτος, το Χόλιγουντ έμεινε σπίτι, με κινηματογραφιστές όπως ο Κρίστοφερ Νόλαν (Η Οδύσσεια) και Στίβεν Σπίλμπεργκ (Ημέρα Αποκάλυψης) προτιμώντας να πετάξετε δίπλα από την Κρουαζέτ. Δεν υπήρχε ούτε μία ταινία στούντιο για να κοσμήσει αυτό το διάσημο κόκκινο χαλί.

Ήταν ενδεικτικό ότι το μεγαλύτερο κοινό στο κόκκινο χαλί του φεστιβάλ ήταν για ένα 25χρονο franchise δράσης της Universal. Η μεταμεσονύκτια επετειακή προβολή του The Fast and the Furious προκάλεσε μαζικές επευφημίες τόσο έξω από το Palais όσο και εντός του θεάτρου, σε μια γιορτή που έκανε ακόμη και τον Vin Diesel σε κλάματα. Ήταν μια συγκινητική στιγμή, αλλά και μια αθόρυβα καταδικαστική για ένα φεστιβάλ που έπρεπε να γυρίσει ένα τέταρτο αιώνα πίσω για να βρει τη χολιγουντιανή του στιγμή.

Οι λόγοι που οι κύριοι έμειναν σπίτι είναι πολλοί. Οι Κάννες είναι ακριβές, οι κριτικοί μπορεί να είναι ανελέητοι, και το χτύπημα στο box office για μια πρεμιέρα σε φεστιβάλ δεν είναι ποτέ εγγυημένο. (Η κυκλοφορία στις Κάννες Mission: Impossible 8 δεν φάνηκε να βοήθησε πολύ όταν η ταινία βγήκε τελικά στις αίθουσες). Η Warner Bros.’ επιτυχία πέρυσι με Η μια μάχη μετά την άλλη και αμαρτωλοί — δύο βραβευμένες με Όσκαρ υπερπαραγωγές που παρέλειψαν τον κύκλο του φεστιβάλ — υποδηλώνει ότι οι Κάννες χρειάζονται τα στούντιο περισσότερο από ό,τι τα στούντιο τις Κάννες.

Ο κινηματογράφος LGBTQ+ κυβέρνησε τις Κάννες φέτος. Οι μεγαλύτερες και πιο καυτές ταινίες του φεστιβάλ επικεντρώθηκαν σε queer χαρακτήρες, θέματα ή προοπτικές.

Στον ανταγωνισμό, ο Ira Sachs Ο άντρας που αγαπώμε πρωταγωνιστή τον Rami Malek ως έναν ομοφυλόφιλο καλλιτέχνη που οδήγησε στην κρίση του AIDS στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1980, δέχτηκε ένα 10λεπτο χειροκρότημα και κουβέντα για μια βραβεία για το βραβευμένο με Όσκαρ Bohemian Rhapsody αστέρι.

Ο Λούκας Ντοντ, ο Βέλγος σκηνοθέτης πίσω Κορίτσι και Κοντάεντυπωσίασε τους περισσότερους κριτικούς — αν και όχι The Hollywood Reporterτου Ντέιβιντ Ρούνεϊ — με ΔειλόςΤο δράμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου για τον queer έρωτα στις αλεπούδες. Έπειτα ήταν το Javis — Ισπανικό σκηνοθετικό δίδυμο Javier Calvo και Javier Ambrossi — του οποίου Η Μαύρη Μπάλα συνέπλεξε τρεις γενιές queer ανδρών στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο και όχι μόνο, οι οποίοι απέσπασαν το μεγαλύτερο χειροκρότημα του φεστιβάλ (αναφέρθηκαν 20 λεπτά) και τους συντριπτικούς επαίνους των κριτικών.

Εκτός ανταγωνισμού, ο queer slasher της Jane Schoenbrun Εφηβικό Sex and Death στο Camp Miasma άνοιξε το Un Certain Regard και το Jordan Firstman’s Club Kidμια κωμωδία που μοιάζει με ταινία του Άνταμ Σάντλερ με ναρκωτικά και κούκλες, ήταν το πιο καυτό εισιτήριο του φεστιβάλ.

Ρωτήστε οποιονδήποτε την πρώτη εβδομάδα, και το Marché αισθάνθηκε σαν ένα ξύπνημα. Ρωτήστε τους τις τελευταίες μέρες και η διάθεση είχε αλλάξει αρκετά. Μετά από μια αργή εβδομάδα έναρξης που άφησε πολλούς πωλητές να κοιτάζουν τα τηλέφωνά τους, η Κινηματογράφος των Καννών βρήκε κάτι σαν δεύτερο άνεμο στις τελευταίες της μέρες, με μια αναταραχή εξαγορών υψηλού προφίλ που διοχέτευαν την απαραίτητη ενέργεια σε έναν προσεκτικό, αμυντικό Marché.

Η συμφωνία που έδωσε τον τόνο έφτασε νωρίς: το ξεπέρασμα του Jordan Firstman στις Κάννες Club Kid πωλήθηκε στο A24 μετά από έναν έντονο πόλεμο προσφορών, με τον ανεξάρτητο διανομέα να πληρώνει 17 εκατομμύρια δολάρια για τα παγκόσμια δικαιώματα για την εκπληκτικά γλυκιά (και σχεδόν φιλική προς την οικογένεια) κωμωδία που διαδραματίζεται στη σκηνή του gay clubbing.

Μετά ήρθε το καθυστερημένο κύμα.

Το Netflix πήρε τη δυνατότητα κινουμένων σχεδίων Στα Κύματακαι, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι κοντά στην εξασφάλιση εγχώριων δικαιωμάτων στο φαβορί του φεστιβάλ Η Μαύρη Μπάλα (Η Μαύρη Μπάλα) με πρωταγωνιστές την Penélope Cruz και τον Glenn Close και τον τίτλο Léa Seydoux Ευγενικό τέρας. Και τα δύο μοιάζουν με παιχνίδια βραβείων για τον streamer. Η Warner Bros.’ Η εκκολαπτόμενη ειδική ετικέτα Clockworks, η οποία έφερε μια ανακαινισμένη εκδοχή του κλασικού του 1971 του Ken Russell Οι Διάβολοι για να προβληθεί στα Cannes Classics, βρίσκεται σε συζητήσεις για να πάρει το Park Chan-wook’s The Brigands of Rattlecreeka revenge Western που έγραψε Bone Tomahawk συγγραφέας/σκηνοθέτης S. Craig Zahler και θα πρωταγωνιστήσουν οι Matthew McConaughey, Austin Butler, Pedro Pascal και Tang Wei για τη Βόρεια Αμερική. Εάν κλείσει, θα ήταν μια σημαντική δήλωση προθέσεων για το νεοσύστατο τμήμα της WB.

Μπορεί να μην ήταν μια vintage χρονιά για τον όγκο των συμφωνιών, αλλά υπήρχε μια αίσθηση ποιότητας σε σχέση με την ποσότητα και, στο τέλος, κάποια ελπιδοφόρα σημάδια πράσινων γυρισμάτων για τη βιομηχανία indie ταινιών.

Το μεγαλύτερο δράμα στις Κάννες 2026 ήταν εκτός οθόνης και περιλάμβανε έναν αυξανόμενο εμφύλιο πόλεμο μεταξύ επαγγελματιών της γαλλικής κινηματογραφικής βιομηχανίας και του κορυφαίου στούντιο της χώρας, Canal+.

Την παραμονή του φεστιβάλ, περίπου 600 Γάλλοι επαγγελματίες του κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων η Ζιλιέτ Μπινός, η Αντέλ Χενέλ και ο Σουάν Αρλώ, υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρόμενη για τον Vincent Bolloré, τον δεξιό μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης που είναι ο κύριος μέτοχος του Canal+. Η επιστολή δεν μάσησε τα λόγια, αποκαλώντας την επεκτεινόμενη γαλλική αυτοκρατορία των μέσων ενημέρωσης του Bolloré – είναι ήδη ηγετική δύναμη στην παραγωγή ταινιών και τηλεόρασης και, μέσω του Canal+, σχεδιάζει την εξαγορά της UGC, του τρίτου μεγαλύτερου θεατρικού εκθέτη της χώρας – «φασιστική κατάληψη της συλλογικής φαντασίας».

Η αναφορά κατά του Bolloré κέρδισε ώθηση όταν ο διευθύνων σύμβουλος του Canal+ Maxime Saada, μιλώντας στις Κάννες, είπε ότι θα βάλει στη μαύρη λίστα τους υπογράφοντες. Χιλιάδες έβαλαν τα ονόματά τους στην ανοιχτή επιστολή, συμπεριλαμβανομένων διεθνών σταρ όπως ο Javier Bardem, ο Mark Ruffalo, ο Γιώργος Λάνθιμος και ο Ken Loach.

Μέχρι το τέλος του φεστιβάλ, υπήρχαν περισσότερα από 3.500 ονόματα στην αναφορά. Το μεγαλύτερο συνδικάτο της Γαλλίας που εκπροσωπεί εργαζόμενους στον χώρο της ψυχαγωγίας δήλωσε ότι θα καταθέσει μήνυση κατά του Canal+ για την απειλή της Saada για τη μαύρη λίστα. Το κοινό στις προβολές των Καννών έκανε ξεκάθαρα τα συναισθήματά του αποδοκιμάζοντας δυνατά τα λογότυπα του Canal+ και του Studiocanal όποτε εμφανίζονταν στη μεγάλη οθόνη.

Με τις γαλλικές εκλογές του επόμενου έτους και το ακροδεξιό κόμμα Εθνική Συσπείρωση να αναμένεται να διεκδικήσει την προεδρία, αυτό το συγκεκριμένο γαλλικό κινηματογραφικό δράμα δεν βρίσκεται κοντά στο αποκορύφωμά του.

Ένα ανθρωποειδές ρομπότ που εντοπίστηκε να βαδίζει πάνω-κάτω στο Croisette φαινόταν να συνοψίζει τους χειρότερους φόβους τεχνητής νοημοσύνης της κινηματογραφικής βιομηχανίας — οι μηχανές έχουν φτάσει και παίρνουν τη θέση σας. Αλλά μέσα στο Palais και στις σκηνές της αγοράς, η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη είχε μεταφερθεί πέρα ​​από το φόβο σε κάτι περισσότερο σαν δυσάρεστη αποδοχή.

Η καταπολέμηση της τεχνητής νοημοσύνης «είναι μια μάχη που θα χάσουμε», είπε η Ντέμι Μουρ, μέλος της κριτικής επιτροπής των Καννών φέτος, στην εναρκτήρια συνέντευξη Τύπου του φεστιβάλ, υποδεικνύοντας ότι η κινηματογραφική βιομηχανία πρέπει «να βρει τρόπους με τους οποίους μπορούμε να συνεργαστούμε μαζί της».

Αυτή δεν είναι η επίσημη γραμμή των Καννών. Το φεστιβάλ έχει απαγορεύσει τις ταινίες που χρησιμοποιούν γενετική τεχνητή νοημοσύνη από το διαγωνιστικό του πρόγραμμα. Αλλά στην κινηματογραφική αγορά των Καννών και στις συζητήσεις σε εκδηλώσεις του κλάδου τις τελευταίες δύο εβδομάδες, ο τόνος έχει αλλάξει.

Ο τεχνολογικός γίγαντας Meta, φιλικός προς την τεχνητή νοημοσύνη, υπέγραψε ως επίσημος συνεργάτης του φεστιβάλ σε μια πολυετή συμφωνία. Τα εργαλεία AI του χρησιμοποιήθηκαν για να βοηθήσουν στην παραγωγή μιας (εκτός συναγωνισμού) συμμετοχής σε φεστιβάλ: το ντοκιμαντέρ του Steven Soderbergh John Lennon: The Last Interview. Στο Marché du Film, υπήρξε ένα «AI for Talent Summit» που έλαβε ως δεδομένη την επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης, εστιάζοντας αντ’ αυτού στην ηθική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, την κυριαρχία των δεδομένων και στους τρόπους με τους οποίους η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει, αντί να αντικαταστήσει, τη δημιουργικότητα.

Για τη βιομηχανία του indie κινηματογράφου, ήταν σαν ένα σημείο καμπής.