Η πεζοπορία είναι μια από τις μεγάλες χαρές της ζωής. Το να σβήνεις τις οθόνες και να βγαίνεις στη φύση για μεγάλο χρονικό διάστημα, ίσως και αρκετές ημέρες, είναι αναζωογονητικό. Δυστυχώς, ως κάποιος με δύο μικρά παιδιά και μια κακή πλάτη, δεν είμαι πραγματικά σε θέση να ταξιδεύω με ένα σακίδιο πλάτης πια. Έτσι, συχνά βρίσκομαι να προσπαθώ να ζήσω ως αντικαταστάτης μέσω άλλων που γράφουν για τα μακροχρόνια βάσανα τους κατά μήκος του ποταμού των Αππαλαχίων ή του PCT. Αυτό νόμιζα ότι έγραψα όταν το παρέλαβα On the Tracks: Εξερεύνηση με Ρόμπερτ Μουρ. Αλλά αποδεικνύεται ότι είναι πολύ περισσότερα από αυτό.
Η εισαγωγή ξεκινά με τον Μουρ να μιλά για την απόφασή του να κάνει πεζοπορία στο μονοπάτι των Απαλαχίων. Το πρώτο κεφάλαιο δεν ξεφεύγει πολύ από το αναμενόμενο θέμα. Επικεντρώνεται κυρίως στο ταξίδι του Μουρ στο Western Brook Pond στη Νέα Γη και γενικά συζητά την έννοια της ερημιάς.
Τα ταλέντα του ως συγγραφέα φαίνονται από την πρώτη στιγμή. Η καταιγίδα καρφώνει τον Μουρ στην κορυφογραμμή:
Για το μεγαλύτερο μέρος της ώρας, εν μέσω αυξανόμενων κυμάτων του τυμπάνου του αυτιού, είχα χρόνο να αναθεωρήσω τα πλεονεκτήματα της πεζοπορίας. Απογυμνωμένη από τα ρομαντικά της στοιχεία, η ερημιά παύει να εμπνέει. Μόνο μια λεπτή κρούση χώριζε το μεγαλείο από τη φρίκη.
Αυτή είναι ίσως η πρώτη υπόδειξη ότι αυτό που ψάχνετε δεν είναι απλώς ένα απλό οδοιπορικό ή απομνημονεύματα που χρησιμοποιεί το μονοπάτι ως αφηγηματικό εργαλείο. Το δεύτερο κεφάλαιο το ενισχύει αμέσως, ξεκινώντας μια συζήτηση για τα μονοπάτια των μυρμηγκιών και τη λεπτή διάκριση μεταξύ διαφορετικών αγγλικών λέξεων για γραμμές κίνησης.
Σε μονοπάτια Πηδά με χαρά από θέμα σε θέμα: μονοπάτια παιχνιδιών, καλώδια οπτικών ινών, η δουλειά του Μουρ ως βοσκός. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ο Moore κινείται απρόσκοπτα μεταξύ των εναλλασσόμενων τόνων. Τη μια στιγμή, ερμηνεύει ποιητικά για τη δύναμη της φύσης, την άλλη, λέει μια ιστορία για την κακή τοποθέτηση ενός ολόκληρου κοπαδιού προβάτων με μια κωμική ευαισθησία και μετά στρέφεται φιλοσοφικά για τη ζημιά που προκάλεσε η αποικιοκρατία.
Είναι απόδειξη της ικανότητας του Μουρ ότι το βιβλίο όχι μόνο καταφέρνει να είναι καταναγκαστικά αναγνώσιμο, αλλά δεν αισθάνεται ποτέ ασύνδετο καθώς ταλαντεύεται άγρια από την εξερεύνηση του πρωτόγονου Διαδικτύου που συνέλαβε ο μηχανικός Vannevar Bush το 1945, σε αποσπάσματα του ποιητή Gary Snyder.
Σε μονοπάτια Ξεκινά με μια απλή ιδέα: Πώς σχηματίστηκε το μονοπάτι των Απαλαχίων, ή οποιοδήποτε μονοπάτι πεζοπορίας για εκείνο το θέμα; Από εκεί διακλαδίζεται ατελείωτα σε χιλιάδες διαφορετικούς παραπόταμους, διερευνώντας πώς η ίδια η έννοια των μονοπατιών μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τον κόσμο.
