Ήρθε η ώρα να εγκαταλείψω το iPhone Mini μου

Δεν είμαι η Minnie, είμαι εγώ.

Σχεδόν πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το 13 Mini εξακολουθεί να είναι το καλύτερο τηλέφωνο που κατασκευάστηκε ποτέ. Αυτό δεν έχει αλλάξει. Είναι ακριβώς αυτό εγώ αλλαγή. Όσο και αν πονάει να το παραδεχτώ, αφού το χρησιμοποιώ ξανά για μερικές εβδομάδες, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να ξεκουράσω το iPhone 13 Mini μου.

Η Minnie είναι το αουτσάιντερ. Παράξενος. Είναι ένα περίεργο μικρό τηλέφωνο που η Apple προσπάθησε να πουλήσει δύο φορές, δεν τα κατάφερε και εγκατέλειψε αμέσως. Αν το σηκώσετε αφού χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε σύγχρονο τηλέφωνο, είναι αστεία μικρό. Ένα μικρό τηλέφωνο για παιδιά στον κόσμο των Maxes και Ultras.

Αλλά τα μικρά τηλέφωνα είναι πολύ ωραία. Μπορώ να χρησιμοποιήσω το Mini με το ένα χέρι χωρίς να ψαχουλεύω ενώ προσπαθώ να φτάσω τον αντίχειρά μου στην οθόνη. Μπορώ να το μεταφέρω στην τσέπη του παλτού μου και να ξεχάσω ότι είναι εκεί. Ταιριάζει στην μπροστινή τσέπη του τζιν μου ή σε μια βραδινή τσάντα, με ελεύθερο χώρο. Κυριολεκτικά δεν τους κάνουν πια έτσι? Το Samsung Galaxy S26 είναι το μικρότερο τηλέφωνο Android που μπορείτε να βρείτε αυτές τις μέρες και είναι 18 χιλιοστά μακρύτερο από το Mini.

Το 13 Mini ήταν περισσότερο από ένα χρόνο όταν το αγόρασα το 2023. Όταν η Apple παρουσίασε τη σειρά iPhone 14 το φθινόπωρο του 2022 χωρίς διάδοχο του Mini, σκέφτηκα ότι ήταν η τελευταία μου ευκαιρία να αγοράσω ένα νέο Mini προτού εξαφανιστεί από προσώπου Γης. Αυτό αποδείχθηκε αλήθεια, δυστυχώς.

Παρά το γεγονός ότι είναι μικρό τηλέφωνο, το Mini είναι ένα εκπληκτικά πλήρες πακέτο. Το 13 Mini μου έχει MagSafe, το οποίο λείπει από το νεότερο 16E. Υπάρχει επίσης μια εξαιρετικά ευρεία κάμερα, την οποία δεν θα βρείτε στο ολοκαίνουργιο iPhone Air. Και το προσωπικό μου αγαπημένο χαρακτηριστικό είναι μια πραγματική αναδρομή: ένας φυσικός δίσκος SIM.

Στην πραγματικότητα, αυτό ήταν ένα από τα πιο πολύτιμα περιουσιακά της στοιχεία τα τελευταία χρόνια. Λειτουργεί ως ένα είδος γέφυρας όταν χρησιμοποιώ ένα τηλέφωνο Android με φυσική SIM και πρέπει να αλλάξω σε ένα iPhone μόνο με eSIM. Η πιο αξιόπιστη μέθοδος που έχω βρει για αυτόν τον ελιγμό είναι να βάλω τη φυσική μου κάρτα SIM στο 13 Mini, να τη μετατρέψω σε eSIM και να τη μεταφέρω σε όποιο νέο iPhone δοκιμάζω. Είναι αυτός ένας περίεργος, εξειδικευμένος λόγος για να αγαπήσετε ένα τηλέφωνο; Ναι, αλλά και το Mini είναι ένα περίεργο, εξειδικευμένο τηλέφωνο.

Συνειδητοποίησα πριν από μερικές εβδομάδες ότι δεν είχα χρησιμοποιήσει το Mini μου για μεγάλο χρονικό διάστημα σε, δεν ξέρω, μήνες; Όταν δοκιμάζω ένα τηλέφωνο, μπαίνω όλα μέσα, βάζω τη γραμμή του τηλεφώνου μου σε αυτό και το χρησιμοποιώ ως τη μόνη μου συσκευή. Συνήθως χρησιμοποιώ το 13 Mini μου ως απόλαυση μεταξύ των κριτικών, αλλά μάζευε σκόνη. Ήμουν απασχολημένος δοκιμάζοντας πολλά άλλα τηλέφωνα, αλλά προσπάθησα επίσης να καθυστερήσω το αναπόφευκτο – τη στιγμή που πρέπει να υπολογίσω τον θάνατο του Mini μου.

Οι υποψίες μου ήταν σωστές και νομίζω ότι ήρθε η ώρα για αυτό το Mini. Αλλά αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι η σχετικά μικρή οθόνη του δεν είναι το κύριο θέμα μου. Είναι η μπαταρία. Το My 13 Mini αναφέρει ότι η μπαταρία του εξακολουθεί να έχει το 97 τοις εκατό της συνολικής χωρητικότητάς του. Αυτό είναι λογικό, γιατί δεν χρησιμοποιώ το τηλέφωνο όλη την ώρα. Αλλά μόλις μια ολόκληρη μέρα περνάει τώρα, ακόμη και όταν το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ημέρας περνάει στο σπίτι με Wi-Fi. Το πήγα σε ένα επαγγελματικό ταξίδι την περασμένη εβδομάδα και έπρεπε να το βάλω στην πρίζα μόλις έφτασα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου. Δεν έχω την πολυτέλεια να ανησυχώ για την μπαταρία.

Θα ήθελα να κατηγορήσω την Liquid Glass που μάσησε την μπαταρία του φτωχού Mini, αλλά δεν νομίζω ότι είναι αυτός ο κύριος λόγος. Νομίζω ότι είμαι εγώ. Είχε προσαρμοστεί στη χρήση μεγαλύτερων, νεότερων τηλεφώνων με μεγαλύτερες μπαταρίες και διέπραξε κάθε είδους εγκλήματα μπαταρίας. Θα αφήσω την οθόνη ανοιχτή για να ελέγξω τη συνταγή ενώ μαγειρεύω το δείπνο και θα δημιουργήσω ένα hotspot αντί να ζητήσω από τον σερβιτόρο τον κωδικό πρόσβασης του Wi-Fi. Επίσης βλέπω πολύ περισσότερα βίντεο από ό,τι παλιά. Πριν από μερικά χρόνια, ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι μπορούσα να κάνω κύλιση στη ροή μου στο Instagram και να δω τις περισσότερες φωτογραφίες — τώρα σχεδόν το 90 τοις εκατό του κάθετου βίντεό μου προέρχεται από λογαριασμούς που δεν ακολουθώ. Και συνεχίζω να σκρολάρω! Σαν εκπαιδευμένη μαϊμού! Χωρίς καμία σημασία για την μπαταρία μου! Τα μεγάλα τηλέφωνα με έχουν μετατρέψει σε τέρας.

Υπάρχει και το θέμα του Lightning Cable. Η θύρα Lightning του 13 Mini δεν είναι πρόβλημα τις περισσότερες μέρες. Το φορτίζω μέσω MagSafe. Το χρησιμοποιώ με ασύρματα ακουστικά. Αλλά το καλώδιο που χρησιμοποιούμε για το CarPlay είναι USB-C και αν χρειάζεστε ένα καλώδιο φόρτισης έκτακτης ανάγκης ή ένα ζευγάρι ενσύρματα ακουστικά, είναι πολύ πιο εύκολο να βρείτε το USB-C αυτές τις μέρες από το Lightning. Και δεν έχω ιδέα πού να βάλω τον προσαρμογέα ακουστικών Lightning. Έχω συνηθίσει στην ευκολία ενός καλωδίου και ενός σετ αξεσουάρ που λειτουργούν με όλα τα τηλέφωνα που δοκιμάζω και η παρακολούθηση των αντικειμένων καλωδίου Lightning μου μοιάζει σαν ένα βήμα προς τα πίσω.

Ωστόσο, το Mini σημαίνει τόσα πολλά για μένα που δεν μπορώ να το αφήσω. Δεν θα το αντάλλαζα με ό,τι ασήμαντο θα μου έδινε η Apple σε αυτό το σημείο. Θα συνεχίσω να το χρησιμοποιώ εδώ κι εκεί. Όταν μπορώ να τα βγάλω πέρα ​​με τα νανουρίσματα ανάμεσα στα ταξίδια εργασίας. Θα συνεχίσει να μετατρέπει πιστά τις φυσικές κάρτες SIM έως ότου η Apple σταματήσει να της παρέχει νέες εκδόσεις λειτουργικού συστήματος.

Μερικές από τις ιδιότητες του Mini είναι παρούσες στο iPhone Air, αν και η οθόνη 6,5 ιντσών του δύσκολα το καθιστά μίνι τηλέφωνο. Και ορισμένοι μικρότεροι παίκτες όπως η Unihertz κάνουν ό,τι μπορούν για να κρατήσουν ζωντανό το όνειρο των μικρών τηλεφώνων. Αλλά αμφιβάλλω ότι σύντομα θα δούμε κάτι σαν το Mini από έναν μεγάλο κατασκευαστή τηλεφώνων. Έτσι, όταν έρθει η ώρα να σταματήσω εντελώς τη χρήση της συσκευής μου, έχω μια θέση για αυτό: στο ράφι δίπλα στο ροζ iPod Mini των 4 GB. Δεν τα κάνουν όπως παλιά.