Η Ολυμπιονίκης Brittany Brown ήταν κάποτε ένα «άρρωστο» παιδί και τώρα έχει μια τοιχογραφία

Η Brittany Brown φαίνεται δυνατή.

Δείχνει σίγουρη.

Φαίνεται ικανή να πραγματοποιήσει τα όνειρά της.

Έτσι μοιάζει η Μπράουν στην τοιχογραφία που ζωγραφίστηκε προς τιμήν της στο Vista del Valle Elementary — και έτσι νιώθει η 31χρονη Αμερικανίδα σπρίντερ στην πραγματική ζωή σχεδόν δύο χρόνια μετά την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στα 200 μέτρα γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι.

Αλλά δεν ένιωθε πάντα έτσι πριν από δεκαετίες, ενώ σπούδαζε στη σχολή Claremont.

«Μεγάλωσα πολύ άρρωστα», είπε ο Μπράουν στους Times τον περασμένο μήνα όταν επισκέφτηκε τη Vista del Valle για μια τελετή αποκάλυψης τοιχογραφίας. “Είχα άσθμα. Είχα πνευμονία, βρογχίτιδα… Ποτέ δεν πίστευα ότι θα έτρεχα γιατί απλά δεν ήμουν ο άνθρωπος που έπρεπε να τρέξω. Μου είπαν να μείνω μέσα και να μην βγαίνω έξω”.

Η οικογένεια του Μπράουν αντιμετώπισε επίσης ανασφάλεια στέγασης και οικονομικές δυσκολίες εκείνη την περίοδο. Μετακόμισαν πολύ και μερικές φορές η Μπράουν και η οικογένειά της – η μητέρα Yo-Landa, ο πατέρας Wayne, η μεγαλύτερη αδερφή Brandi, ο δίδυμος αδελφός Brandon και ο μικρότερος αδελφός Bryan – ζούσαν σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου κοντά στο δημοτικό σχολείο.

Η μητέρα της είπε στους Times ότι το σχολείο και η κοινότητα παρείχαν ανεκτίμητη υποστήριξη σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.

«Νομίζω ότι την επηρέασε συναισθηματικά», είπε η Yo-Landa Brown. “Αλλά φυσικά ήταν πάντα χαρούμενη. Ήταν πολύ παρατηρητική. Ήταν ευγενική. Μπορούσα να πω ότι έκλαιγε πολύ, αλλά όλοι προσπαθούσαμε να κρατήσουμε τα πράγματα ήρεμα και να μείνουμε κοντά της.”

Η τελετή της τοιχογραφίας πραγματοποιήθηκε στις 24 Απριλίου, αμέσως μετά την 50η ετήσια συνάντηση περιφέρειας του σχολείου, όπου ο Μπράουν αλληλεπιδρούσε με τους συμμετέχοντες και μοίρασε κορδέλες. Το Vista del Valle Elementary φιλοξενεί και τα επτά δημοτικά σχολεία της περιοχής για τη συνάντηση κάθε χρόνο. Όταν η Μπράουν αγωνίστηκε στον ίδιο αγώνα με αθλήτρια της τέταρτης τάξης πριν από σχεδόν 20 χρόνια, ανακάλυψε ότι της άρεσε να τρέξει – και ότι ήταν πολύ καλή σε αυτό.

“Θυμάμαι ότι το τρέξιμο ένιωσα πραγματικά απελευθερωτικό. Ένιωσα ότι ένιωσα σαν, “Εντάξει, δεν είμαι το άρρωστο παιδί. Μπορώ απλώς να προσπαθήσω να κάνω κάτι”, είπε ο Μπράουν, που κατέχει το ρεκόρ του γυμνασίου Claremont στους αγώνες 100 μέτρων και 200 ​​μέτρων κοριτσιών. “Και κέρδιζα κι εγώ, οπότε βοήθησε κι αυτό… Το τρέξιμο μου έφερε ευκαιρίες που ποτέ δεν πίστευα ότι θα ζούσα.”

Η τοιχογραφία ζωγραφίστηκε από τον τοπικό καλλιτέχνη Xiucoatl Mejia, ο οποίος παρακολούθησε τα σχολεία Claremont Unified School District από το νηπιαγωγείο (Sumner Elementary) έως το γυμνάσιο (Claremont High). Έχει ζωγραφίσει αρκετές τοιχογραφίες σε σχολεία της περιοχής τα τελευταία χρόνια και έχει ήδη συνεργαστεί με τον πρωτοετή διευθυντή της Vista del Valle Charles Boulden για να δημιουργήσει μια λέσχη τέχνης μετά το σχολείο για τους μαθητές.

Οι δύο άντρες σκέφτηκαν ότι θα ήταν υπέροχο να έχουν μια τοιχογραφία στην πανεπιστημιούπολη για να ταιριάξουν με τον εορτασμό των μισών εκατονταετηρίδων της συνάντησης της πίστας της περιοχής. Η συνειδητοποίηση ότι ένας από τους κορυφαίους σπρίντερ της χώρας ήταν απόφοιτος Vista που αγωνιζόταν στην ίδια συνάντηση χρησίμευσε ως περαιτέρω έμπνευση.

Η τοιχογραφία απεικονίζει έναν ενήλικα Μπράουν να τρέχει φορώντας στολή Vista και κρατώντας έναν φακό. Μια μεγάλη ομάδα παιδιών τρέχει πίσω της, μερικά από αυτά μοιάζουν με μαθητές του καλλιτεχνικού συλλόγου.

«Απλώς ήταν λογικό να εμπλέκουμε μερικά από τα παιδιά στην τάξη και να την κάνουμε λίγο πιο προσαρμοσμένη στο σχολείο και πιο προσωπική σε αυτά τα παιδιά», είπε ο Mejia.

Ο μαθητής της τρίτης τάξης Levi Adams είπε ότι είναι “ιδιαίτερο να απεικονίζεται σε μια τοιχογραφία σε έναν τοίχο του σχολείου γιατί όταν μεγαλώσεις μπορείς να επιστρέψεις σε αυτήν”.

Ο μαθητής της δεύτερης τάξης Holland Ly συμφώνησε ότι είναι «πολύ ιδιαίτερο» να βρίσκεσαι σε έναν πίνακα που «πολλοί άνθρωποι» θα δουν με τα χρόνια.

Οι μαθητές του καλλιτεχνικού συλλόγου βοήθησαν επίσης στη ζωγραφική της τοιχογραφίας.

«Έβαλα τα παιδιά να φτιάξουν ολόκληρη την πίστα», είπε ο Mejia. «Ήθελα να το κάνουν πολύ συγκεκριμένα, γιατί ήθελα να καταλάβουν ότι αυτή είναι η βάση για τον αγώνα στη σκηνή μας… Ήθελα να έχουν αυτό το μέρος σε αυτό και να μπορούν να το κοιτάξουν πίσω και να το δουν».

Το θέμα του κομματιού ήταν αρχικά η νίκη, είπε ο Mejia, αλλά εξελίχθηκε.

«Καθώς προχωρούσε, το θέμα άλλαξε στο να κουβαλάμε τη δάδα και να ανοίγουμε το δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον για τη νεολαία μας και για τις κοινότητές μας», είπε ο Mejia. “Έγινε πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ήταν αρχικά. Έγινε κάτι λίγο πιο δυνατό από οποιαδήποτε νίκη. Ήταν μια συλλογική νίκη για όλους.”

Ο Boulden πιστεύει ότι η τοιχογραφία είχε τεράστια επιτυχία.

«Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος με το πώς είναι: τα χρώματα, πόσο ζωντανό είναι και τι αντιπροσωπεύει για μένα», είπε ο σκηνοθέτης. «Βλέπω επιμονή σε αυτό, βλέπω να κυνηγούν όνειρα, και βλέπω παιδιά να κυνηγούν κάποιον που κυνηγάει και τα όνειρά τους».

Η Μπράουν είναι επίσης χαρούμενη με το πώς έγινε η πρώτη τοιχογραφία προς τιμήν της.

“Νομίζω ότι είναι πολύ καλό! Είμαι πολύ ευχαριστημένος με αυτό”, δήλωσε ο Μπράουν, ο οποίος αυτή τη στιγμή προπονείται στο Λος Άντζελες με μακροπρόθεσμο στόχο να αγωνιστεί ξανά για τις ΗΠΑ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028. “Μου αρέσουν τα χρώματα. Έχει ακόμη και το τσόκερ μου – φοράω τσόκερ όταν τρέχω πολύ. Έχει μικρές, λεπτές λεπτομέρειες, οπότε νομίζω ότι είναι πολύ ωραίο.”

Η μητέρα της είπε ότι το βρήκε «πραγματικά συγκινητικό» το γεγονός ότι η Mejia συμπεριέλαβε στον πίνακα εικόνες των σημερινών μαθητών των Vista.

«Ναι, η Brittany είναι η Ολυμπιονίκης, αλλά τώρα έχετε την επόμενη γενιά να συμμετέχει», είπε η Yo-Landa Brown. “Οι ιστορίες τους θα συνεχίσουν και θα το θυμούνται αυτό. Και αυτό θα τους δώσει την έμπνευση να γίνουν καλύτεροι και να τα πάνε καλύτερα στη ζωή τους. Σκέφτηκα ότι ήταν εκπληκτικό. Ήμουν τόσο ευγνώμων που μπόρεσε να το αποτυπώσει.”

Φορώντας το ολυμπιακό της μετάλλιο στο λαιμό, η Μπράουν απευθύνθηκε στους μαθητές στην τελετή της τοιχογραφίας και συγκινήθηκε καθώς μίλησε για τις δυσκολίες που ξεπέρασε ενώ πήγαινε στο σχολείο.

«Θέλω πραγματικά να ξέρουν ότι μπορείς να κάνεις όμορφα πράγματα ακόμα και όταν τα πράγματα είναι δύσκολα», είπε ο Μπράουν στους Times στη συνέχεια. “Θα είναι πολύ πιο δύσκολο, αλλά στον αγώνα μπορείς ακόμα να δημιουργήσεις όμορφα πράγματα. Και σίγουρα έχω δημιουργήσει μια άλλη ζωή για μένα. …

“Ποτέ δεν πίστευα ότι το κοριτσάκι στο ξενοδοχείο θα είχε τοιχογραφία. Ποτέ δεν σκέφτηκα, σαν ένα μικρό ασθματικό κορίτσι, κάποιον που δεν του επέτρεπαν να βγει έξω, ότι αυτή θα ήταν η ιστορία μου. Άρα είναι απολύτως τρελό. Αυτό θέλω να μάθουν.”

Το μήνυμα του Μπράουν φαίνεται να έχει απήχηση στους μαθητές. Η μαθήτρια της πέμπτης τάξης Kaylee Mency είπε ότι η ιστορία της Brown για τους αγώνες της παιδικής της ηλικίας «σημαίνει πραγματικά πολλά για μένα γιατί συνέχιζε να προχωράει παρόλο που η ζωή της δεν ήταν τόσο καλή».

Η πέμπτη τάξη Eliana Ocegueda πρόσθεσε: “Πήγε σε αυτό το σχολείο και τώρα είναι Ολυμπιονίκης. Είναι πραγματικά εμπνευσμένο και σε κάνει να πιστεύεις ότι μπορείς να γίνεις ό,τι θέλεις”.