Το προϊόν της Apple που άλλαξε πραγματικά τη βιομηχανία: το MacBook Air

Ήταν Ιανουάριος του 2008 και ο Steve Jobs μόλις είχε βγάλει ένα MacBook Air από έναν φάκελο της Μανίλα στη σκηνή του Macworld.

Μέσα σε λίγα λεπτά, τα στελέχη των Windows PC παντού έχασαν τα μυαλά τους. Άρπαξαν τον πλησιέστερο φάκελο του γραφείου, προσπάθησαν να βάλουν τα πλαστικά τους τετράδια και έσκισαν ακριβώς το χαρτί. Κλήθηκαν μηχανικοί. Οι βοηθοί στάλθηκαν για μεγαλύτερους φακέλους.

Λοιπόν, δεν έχω ιδέα τι συνέβη. Όλοι όμως ξέρουμε τι μια πράξη Συμβαίνει στη συνέχεια: μίμηση. Χρόνια του.

Όλα τα βιβλία ιστορίας της Apple επαινούν το iPod. iPhone. iPad. Και μετά, κάπου ανάμεσα στην πλαϊνή γραμμή και την υποσημείωση, το MacBook Air. Αλλά χωρίς Air, δεν υπάρχει σύγχρονος φορητός υπολογιστής.

Δεν τον ξέρω. Ενώ ο Τζομπς έβγαζε το πρώτο αεροπλάνο το 2008, δούλευα ως ρεπόρτερ στο… Φορητός υπολογιστής περιοδικό, Καλύπτοντας τους τελευταίους φορητούς υπολογιστές Windows στο CES στο Λας Βέγκας, όπου η καλύτερη εμφάνιση ήταν το Lenovo IdeaPad U110, ένα λεπτό και ελαφρύ πλαστικό σημειωματάριο 11 ιντσών με κόκκινο καπάκι και Windows Vista. Εν τω μεταξύ, το Air – όπως ανακοίνωσε περήφανα ο Jobs – διέθετε σχέδιο από αλουμίνιο, πληκτρολόγιο πλήρους μεγέθους και οθόνη.

Για να είμαι σαφής, δεν ήμουν μάντης. Εκείνη την εποχή, ήμουν περήφανος χρήστης των Windows και γελούσα με τον Air. Ο φορητός υπολογιστής των τριών λιβρών δεν είχε μονάδα DVD και είχε μόνο μία θύρα USB. Οι άνθρωποι τώρα διαμαρτύρονται για τα 8 GB μνήμης RAM του MacBook Neo, αλλά δοκιμάστε τα 2 GB. Και η τιμή του είναι 1799$! Ήταν ένα όμορφο, υπερβολικό αστείο. Μόνο που δεν ήταν. Όπως είπε ο Tim Cook χρόνια αργότερα σε μια συνέντευξη στο MKBHD: «Το πρώτο πράγμα, δεν ήταν το πόσοι άνθρωποι το αγόραζαν, ήταν η δημιουργία του οργανισμού».

Αυτό το θεμέλιο, όπως το έχω καλύψει εδώ και 18 χρόνια, διαμορφώθηκε από τρεις μεγάλες δράσεις, καθεμία από τις οποίες οδήγησε την Apple να επανεφεύρει ολόκληρη τη βιομηχανία των υπολογιστών.

Κεφάλαιο πρώτο: Ένα ακριβό αριστούργημα (2008-2010)

Αυτό που θυμάμαι πιο ξεκάθαρα για το πρώτο Air, το οποίο είχε πάχος μόλις 0,76 ίντσες στο παχύτερο σημείο του, ήταν η μικρή πτυσσόμενη πόρτα της θύρας. Για να λειτουργήσει αυτή η εξαιρετικά λεπτή σχεδίαση, η Apple έχει κρύψει τις τρεις θύρες – USB, ακουστικά και micro-DVI – πίσω από ένα μικρό κάλυμμα στο πλάι. Ήταν κομψό και ανόητο, λες και ο φορητός υπολογιστής έτρεχε μια μικρή επιχείρηση στη μαύρη αγορά από το σακάκι του. Ω, θέλετε μερικά από αυτά τα καλά λιμάνια; Πήρες αυτό που ήθελες. Ήταν όμως και ενδεικτικό. Αν δείτε αυτή την ασημένια σφήνα σε ένα αεροπλάνο ή σε μια καφετέρια, ξέρετε: Αυτό το άτομο σίγουρα οδηγεί ένα καλύτερο αυτοκίνητο από εμένα.

Με 1.799 $, πληρώνετε για μια μεγάλη λίστα αριθμών. Δεν υπάρχει μονάδα DVD. Χωρίς ethernet. Χωρίς FireWire. Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος αντικατάστασης της μπαταρίας. Δεν υπάρχει δυνατότητα αναβάθμισης RAM. Το αρχικό μοντέλο χρησιμοποιούσε ακόμη και έναν πολύ αργό σκληρό δίσκο 4.200 RPM, εκτός αν πληρώσατε επιπλέον 1.300 $ για την επιλογή στερεάς κατάστασης των 64 GB. Τι ώρα!

Ωστόσο, αυτό ήταν το ζητούμενο. Ενώ ο κόσμος των Windows εξακολουθούσε να εμπορεύεται υπερφορητές συσκευές γεμάτες με αρχαϊκές θύρες και περιστρεφόμενες μονάδες, η Apple πουλούσε ένα πιο λεπτό, πιο κινητό όραμα για το μέλλον – ένα όραμα στο οποίο οι μονάδες οπτικών δίσκων πεθαίνουν (συνέβη), οι ασύρματες μονάδες κερδίζουν (συνέβη) και το αλουμίνιο αντικαθιστά το πλαστικό (συνέβη).

Ένα από τα διασκεδαστικά σημεία ήταν να παρακολουθείς όλους να αγωνίζονται για να γίνουν πιο αδύνατοι. Το Adamo XPS των 1.800 δολαρίων ήταν η απάντηση της Dell στην Air. Είχε πάχος μόλις 0,39 ίντσες και ήταν ένα υπέροχα δυσκίνητο μηχάνημα με έναν περίεργο αναδυόμενο μεντεσέ που ανέβαζε την επιφάνεια του πληκτρολογίου. Η Dell διέκοψε τη σειρά Adamo το 2011, πιθανώς επειδή πούλησε μηδέν από αυτά.

Κεφάλαιο δεύτερο: Mainstream Marvel (2010-2018)

Είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί πόσο σημαντικός ήταν ο επανασχεδιασμός του MacBook Air του 2010 της Apple. Η ανάγνωση του δελτίου τύπου εξακολουθεί να με ενθουσιάζει. Υπήρξαν πολλές σημαντικές αλλαγές:

Αυτό το τελευταίο ήταν τεράστιο. Ο αέρας δεν είναι πλέον απλώς μια πολυτέλεια για τους επιβάτες πρώτης θέσης. Ήταν ένα πραγματικό mainstream laptop. «Πιστεύουμε ότι αυτό είναι το μέλλον των φορητών υπολογιστών», είπε ο Jobs κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσίασης.

Η Apple έχει κάνει πολύ δρόμο με το iPhone και το iPad και έχει φέρει τα καλύτερα από αυτά στο Air, όπως ταχύτερους χρόνους εκκίνησης, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της μπαταρίας και μαγεία πολλαπλής αφής στο trackpad.

Και για άλλη μια φορά η αγορά των Windows PC αντέδρασε. Αυτή τη φορά με τα “ultrabooks”, έναν όρο που επινοήθηκε από την Intel για να περιγράψει μια νέα κατηγορία λεπτών και ελαφριών φορητών υπολογιστών. Τίποτα δεν μετριέται. Ξέρω, γιατί τα έχω αναθεωρήσει όλα Ακρη. Για παράδειγμα, το Asus Zenbook UX31 ήταν ένας σχεδόν τέλειος κλώνος Air — εκτός από το ότι το trackpad ήταν ένας αποπροσανατολιστικός εφιάλτης. (Έγραψα σχεδόν 500 λέξεις για το πόσο κακό είναι.) Lenovo U300s; ίδιο. Toshiba Z835; Πάλι τα ίδια. έγινε α άκρη Μιμή. Κάθε κριτική τελειώνει με τον ίδιο τρόπο: “Για 200 $ ή 300 $ περισσότερα, μπορείτε απλώς να αποκτήσετε ένα MacBook Air.”

Εγκατέστησα ακόμη και τα Windows 7 σε MacBook Air για να το αποδείξω αυτό. Το Air τρέχει Windows και εξακολουθεί να έχει καλύτερο trackpad από οποιοδήποτε φορητό υπολογιστή Windows που έχω δοκιμάσει.

Η ιστορία ήταν η κάθετη ενοποίηση της Apple: έλεγχε το υλικό και το λογισμικό, ενώ οι κατασκευαστές Windows είχαν κολλήσει με προγράμματα οδήγησης trackpad τρίτων και κανείς στην κορυφή δεν φρόντισε αρκετά για να τα διορθώσει. Τουλάχιστον όχι για λίγο. Οι κατασκευαστές υπολογιστών βρήκαν τελικά τον δρόμο τους με συσκευές όπως το επανασχεδιασμένο Dell XPS 13 το 2015 και το Surface Laptop της Microsoft το 2017.

Κεφάλαιο 3: Silicone Savior (2020-σήμερα)

Υπάρχει ακόμα ένα ουσιαστικό μέρος του φορητού υπολογιστή που η Apple δεν έλεγχε σε προηγούμενες εκδόσεις: το τσιπ. Αυτό άλλαξε το 2020, όταν η εταιρεία αντικατέστησε τους επεξεργαστές Intel με τους πρώτους επεξεργαστές της σειράς M.

Η κάθετη ενοποίηση ολοκληρώθηκε και η Apple τη χρησιμοποίησε για να διαγράψει πολλούς από τους τελευταίους εναπομείναντες συμβιβασμούς του φορητού υπολογιστή. Τώρα οι απουσίες είναι τα σημεία πώλησης: χωρίς ανεμιστήρα, χωρίς ζέστη, χωρίς τσαμπουκά για φορτιστή στη μέση της ημέρας. Έμοιαζε σχεδόν με ένα iPad σε μορφή φορητού υπολογιστή – εκτός, φυσικά, από την έλλειψη οθόνης αφής.

Για άλλη μια φορά, η βιομηχανία των υπολογιστών προσπαθεί να καλύψει τη διαφορά. Οι κατασκευαστές φορητών υπολογιστών συνεργάστηκαν με την Qualcomm για να κατασκευάσουν παρόμοιες συσκευές, ενώ η Intel έχει προωθήσει το δικό της όραμα για πιο λεπτούς, πιο ψυχρούς και μακροχρόνιους προσωπικούς υπολογιστές.

Αυτό είναι λοιπόν. Όχι, το MacBook Air μπορεί να μην είχε την ίδια πολιτιστική βροντή με το iPod ή το iPhone, αλλά η ιστορία του είναι, από πολλές απόψεις, η ιστορία της Apple. Το Air δεν ήταν απλώς ένα φορητό υπολογιστή. Αυτό ήταν το αγαπημένο μαγικό κόλπο της Apple: μετατρέψτε τον συμβιβασμό σε φιλοδοξία και μετά πείστε τον υπόλοιπο κλάδο να τον αντιγράψει. για άλλη μια φορά. Και πάλι. Και πάλι.