Σαν στρατηγός που διαβάζει αμυντική κάλυψη πριν από την επίθεση, ο Νίκολα Γιόκιτς γάβγιζε εντολές στους συμπαίκτες του. Φώναξε αυτό που είδε καθώς οι 76 ήταν τοποθετημένοι και έδειξε με τα χέρια του πώς περίμενε να κινηθούν.
Μόνο που δεν προετοιμάστηκε για την είσοδο της μπάλας ή την υπεράσπιση ενός σκριν. Ήταν ντυμένος με γκρι αθλητική φόρμα στη γωνία του γυμναστηρίου. Είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων τριών ωρών χειροκροτώντας στωικά από το τέλος του πάγκου των Νάγκετς. Αλλά αυτό ήταν τόσο επείγον που περιπλανήθηκε μερικά επιπλέον βήματα από τη θέση του, για λίγο στο γήπεδο.
Απείχαν πέντε δευτερόλεπτα από μια καθοριστική νίκη στη Φιλαδέλφεια, με όλη την αρχική ενδεκάδα εκτός. Επίσης κινδύνευαν να πάνε χαμένη η σκληρή δουλειά τους. Το περιθώριο ενός πόντου εξαρτιόταν από το τελικό εισερχόμενο παιχνίδι του Philly, που σχεδιάστηκε κατά τη διάρκεια ενός τάιμ άουτ από τον βετεράνο προπονητή Nick Nurse. Ο Jokic παρέδωσε το μήνυμά του μετά τη διάλυση της συνάντησης, όταν μπορούσε να δει την πλήρη εικόνα, την τοποθέτηση όλων των κομματιών.
«Είπε ότι θα ήταν ο (Tyrese) Maxey με ένα «κόψιμο μπανάνας» προς την μπάλα για να πάρει την μπάλα και θα προσπαθήσει να κερδίσει το παιχνίδι», είπε ο Peyton Watson στην The Denver Post. «Και κυριολεκτικά αυτό ακριβώς συνέβη».
Το Ντένβερ το υπερασπίστηκε με επιτυχία, τουλάχιστον αρκετά για να αποτρέψει τον Maxey από το να έχει αρκετό χρόνο για να πάει μέχρι την κατηφόρα για ένα λέι απ. Έπρεπε να συμβιβαστεί με ένα μη ισορροπημένο floater που εξαφανίστηκε με την πάροδο του χρόνου. Οι Νάγκετς είχαν πετύχει την πιο απίθανη από τις έξι νίκες τους χωρίς τον Τζόκιτς.
Χωρίς αυτόν στην ενδεκάδα πάντως.
Ο σούπερ σταρ σέντερ ανέλαβε τις ευθύνες ενός εθελοντή βοηθού προπονητή αυτόν τον μήνα ενώ αναρρώνει από ένα μώλωπα στα κόκαλα στο αριστερό του γόνατο. Όσοι παρακολουθούν στενά την πλάγια γραμμή του Ντένβερ συχνά τον βλέπουν να τραβάει στην άκρη νεαρούς παίκτες για ατομικές συμβουλές ή να φωνάζει οδηγίες για το πώς να υπερασπιστεί το σετ του αντιπάλου.
“Είναι σαν να βγαίνει ένας σχηματισμός στο γήπεδο για έναν ATO, σηκώνονται όρθιοι μετά από ένα τάιμ άουτ και αρχίζουν να φωνάζουν ακριβώς τι πρόκειται να κάνουν”, είπε ο Hunter Tyson στην The Post.
«Και βγαίνουν και το τρέχουν», είπε ο Τζέιλεν Πίκετ, κουνώντας το κεφάλι του, «και δεν το πιστεύω».
Ο Jokic υπέστη τον τραυματισμό κατά τη διάρκεια του δεύτερου κεφαλαίου ενός εξαντλητικού road trip επτά αγώνων στην Ανατολική Περιφέρεια. Αντιμετωπίζοντας τη μεγαλύτερη απουσία της καριέρας του στο ΝΒΑ, ταξίδεψε με την ομάδα για τους τελευταίους πέντε αγώνες της, αντί να επιστρέψει μόνος στο σπίτι. Με την παραμονή του, ο 30χρονος μπόρεσε να ξεκινήσει τη διαδικασία αποκατάστασής του με το εκπαιδευτικό προσωπικό του Ντένβερ, ενώ παράλληλα καθοδηγούσε τους νεαρούς συμπαίκτες του σε κουβάρια και κινηματογραφικές συνεδρίες.
“Πιστεύω ότι για τα νεαρά παιδιά, τα παιδιά που δεν έχουν παίξει τόσο πολύ, έχοντας τρεις φορές MVP σε τραβούν στην άκρη και σου δίνουν αυτοπεποίθηση, σου μιλάνε για το τι μπορείς να κάνεις καλύτερα σε αυτήν την κατάσταση (είναι πολύτιμο). … Ειδικά ο Νίκολα, που έχει απομνημονεύσει το playbook αυτού του πρωταθλήματος”, είπε ο προπονητής David Adelman. “Είναι απολύτως τρελό. Άρα η ηγεσία προέρχεται από ένα εκατομμύριο μέρη. Οι έμπειροι παίκτες σας είναι τόσο σημαντικοί… Όλα αυτά τα παιδιά που το έχουν περάσει, και το λέω πάντα αυτό, όχι μόνο οι επιτυχίες που είχαν, αλλά οι αποτυχίες. Το έχουν περάσει και μπορούν να κάνουν σχόλια που μερικές φορές ένας προπονητής δεν μπορεί να κάνει με έναν παίκτη.”
Αυτό το σχόλιο ήταν διαφορετικό για κάθε άτομο. Την περασμένη Παρασκευή, κατά τη διάρκεια ενός εντός έδρας αγώνα με την Atlanta DaRon Holmes II, έδωσε ένα ατομικό σεμινάριο για το πώς να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητα των οθονών του τοποθετώντας τες στις σωστές γωνίες. Ο Χολμς έπαιξε το πρώτο του rotation λεπτά στο ΝΒΑ μόλις πριν από δύο εβδομάδες και αναγκάστηκε να λάβει προσωρινή προαγωγή επειδή ο Τζόκιτς και ο εφεδρικός σέντερ Γιόνας Βαλαντσιούνας τραυματίστηκαν.
«Θα με βοηθήσει στην προπόνησή μου (την ανάπτυξη παικτών) με τα μικρά πράγματα που θα μεταφραστούν στο παιχνίδι», είπε ο Χολμς. “Οι DHO μου, τέτοια πράγματα, φροντίζουν να προβάλλω τον σωστό τρόπο. Αυτά τα μικρά πράγματα είναι σημαντικά για τη νίκη. … Ο Jokic είναι ίσως ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών, οπότε είναι πολύ ωραίο να τον έχω εκεί. Ακόμα κι όταν δεν παίζει, το να ακούς τη φωνή του είναι τρελό.”
«Αυτό θα ήταν ένα άτομο που θα άκουγα», είπε ο Adelman, «αν ήμουν ο DaRon».
Για τον αμφίδρομο Spencer Jones, ο ατομικός διάλογος αφορούσε το πώς να απομακρυνθεί κανείς από μια οθόνη ως απάντηση στον τρόπο παρακολούθησης – ποιος χώρος να καταλάβει στη συνέχεια, βασικά. Η επίθεση των Νάγκετς υπό τον Άντελμαν βασιζόταν πάντα στην κίνηση εκτός μπάλας και στην ικανότητα και των πέντε παικτών να ελέγχουν, να διαβάζουν και να αντιδρούν. Ο Τζόουνς αντιμετωπίζεται ως μικρότερη επιθετική απειλή από τους συμπαίκτες του σε πολλές περιπτώσεις, είτε είναι σε πικ εν ρολ είτε ελευθερώνει έναν σουτέρ στην αδύναμη πλευρά του παρκέ.
«Για μένα, είναι συχνά το ερώτημα πότε να βγει σε μια οθόνη, πότε να γλιστρήσει από μια οθόνη, πότε να το ρυθμίσω για τον Jamal (Murray), τον Tim (Hardaway Jr.), τέτοιους τύπους», είπε ο Jones στην The Post. “Ανοίγει ένα σουτ για μένα, ή ανοίγει ένα πλάνο για έναν από αυτούς. Πάντα λέει ότι εξαρτάται από το ποιος με φυλάει. Όταν έχεις έναν πεντάγωνο σε πρόβλημα, θέλεις να σκάσεις (στη γραμμή των τριών πόντων). Γιατί τότε ο Τζαμάλ μπορεί να κατηφορίσει. Αυτό είναι που συνήθως διπλασιάζουν, και είναι ένα φαρδύ τρίποντο.”
“Αν προέρχεται από ένα pindown και είναι ο Tim ή κάτι τέτοιο, πιθανότατα γλιστρήστε έξω γρήγορα γιατί θα είναι δύσκολο να ρυθμίσετε μια πραγματικά καλή οθόνη αν τον κυνηγούν ακριβώς πίσω του. Αλλά αν γλιστρήσετε, θα μπορούσε να είναι ένα εύκολο layup για εσάς.”
Τίποτα από αυτά δεν είναι εντελώς νέο για το στυλ ηγεσίας του Jokic, όπως μαρτυρούν οι συμπαίκτες και οι προπονητές του. Η διάνοιά του ήταν το θεμέλιο της επιτυχίας του Ντένβερ εδώ και χρόνια. Αλλά η σημασία του μεγεθύνεται και η φήμη του αυξήθηκε από το γεγονός ότι δεν μπορεί να τραβήξει ο ίδιος τα νήματα της μαριονέτας. Συνήθως, χρησιμοποιεί την ενέργειά του για να στήσει αντίπαλα κέντρα ή να κατευθύνει την κίνηση από τη μέση του δαπέδου. Η μπάλα είναι στα χέρια του. Η κύρια μορφή επικοινωνίας του μέσα στο παιχνίδι είναι η διαίσθηση, όχι ο προφορικός λόγος.
«Συχνά νιώθω ότι δεν μπορεί να μιλήσει και να προπονήσει τόσο πολύ γιατί παίζει πολύ σκληρά και είναι εξαντλημένος», είπε ο Watson. “Οπότε είναι δύσκολο να μιλάς τόσο πολύ. Αλλά νομίζω ότι τώρα που έχει προφανώς αυτό τον τραυματισμό και έμεινε εκτός δράσης για λίγο, του επιτρέπει να επικοινωνεί καλύτερα τα πράγματα που βλέπει.”
Ένας εξωτερικά φωνητικός Jokic ήταν ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό της θητείας του Adelman μέχρι στιγμής. Ξεκίνησε τον περασμένο Απρίλιο στο Σακραμέντο, όταν ο Μάικλ Μαλόουν έχασε τη δουλειά του και ο Άντελμαν ανέλαβε ένα πλοίο που κινδύνευε να βυθιστεί με τρία παιχνίδια να απομένουν στην κανονική περίοδο. Σε εκείνο το πρώτο παιχνίδι, ο Jokic εθεάθη να ελέγχει τον πίνακα για να σχεδιάσει ένα παιχνίδι σε ένα τάιμ άουτ. Ο Adelman καλωσόρισε το πάθος του σταρ του παίκτη. Ήταν η ομάδα του, υποστήριξε τότε ο προσωρινός προπονητής.
«Νομίζω ότι έλαβε χώρα κεκλεισμένων των θυρών για μεγάλο χρονικό διάστημα», πρόσθεσε ο Adelman την Κυριακή. “Πάντα είχα ισχυρές απόψεις για τα σχέδια παιχνιδιού κατά τη διάρκεια των ταινιών. Νομίζω ότι το βλέπετε περισσότερο δημόσια τώρα, πράγματα που έχουμε ήδη δει.”
“Είναι πολύ πιο δυνατό από ό,τι πιστεύουν οι άνθρωποι… Η κάμερα πιάνει μόνο το μισό”, είπε ο Jones. “Αλλά πηγαίνει στα παιδιά μεμονωμένα και μας λέει πώς να κάνουμε την παράβασή μας, ειδικά επειδή πολλές ομάδες έχουν διαφορετικές καλύψεις, όπου κάνουν τον Τζαμάλ ή αλλάζουν τα πάντα. Μας δίνει εξαιρετικές συμβουλές… Μετά όταν αναλαμβάνει ένα τάιμ άουτ, ο DA τον αφήνει. Προφανώς όλοι τον εμπιστευόμαστε γιατί ο τύπος είναι εγκεφαλικός.”
Δεν είναι καινούργιο ούτε το ταλέντο του κέντρου να βλέπει το μέλλον. Ο Τζόκιτς έφυγε από τα αποδυτήρια των Τίμπεργουλβς την περασμένη σεζόν αξέχαστα έκπληκτος όταν κάλεσε μια από τις κλήσεις τους στο ATO play. Ο Ρούντι Γκόμπερτ και ο Άντονι Έντουαρντς άρχισαν να βγάζουν θεωρίες συνωμοσίας για την κατασκοπεία μετά τον αγώνα. Οι Νάγκετς το είχαν συνηθίσει πλέον.
«Δεν ξέρω πώς», είπε ο Τάισον γελώντας. «Δεν μπορούσα να το κάνω».
Δεν κάνει κάτι ιδιαίτερα διαφορετικό αυτόν τον μήνα. Απλώς φοράει κουκούλα και φούτερ ή κοστούμι αντί για πουλόβερ. Τα ρούχα ενός προπονητή.
Ο προπονητής Jokic έχει βοηθήσει τους Nuggets να εξασφαλίσουν τουλάχιστον μία νίκη μέχρι στιγμής.
«Είναι μια ιδιοφυΐα του μπάσκετ», συνέχισε ο Tyson. “Έτσι, όποτε μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες από αυτόν, όλοι θα τον ακούσουν. Ό,τι κι αν λέει.”
Σύνδεσμος πηγής: www.denverpost.com