Αυτοδιαψεύσεις

Αναρωτιέται κανείς, μήπως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αρέσκεται στην ακύρωση και αυτοακύρωση, στη διάψευση και αυτοδιάψευση και εν τέλει στη γελοιποίησή της από τον υπόλοιπο κόσμο.

Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς το ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός εμφανίζεται κάθε τρείς και λίγο, από το εσωτερικό ή από το εξωτερικό, και επιχειρεί να δημιουργήσει κλίμα ευφορίας και αισιοδοξίας για τάχα επικείμενη επιτυχή έκβαση της διαπραγμάτευσης και υπογραφή συμφωνίας. Ένα κλίμα, που έρχεται να στραβώσει, πριν προλάβει καν να δημιουργηθεί, με τις απανωτές δηλώσεις αξιωματούχων των εταίρων/δανειστών, οι οποίες κινούνται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση ή με εκθέσεις, σαν αυτή της ΕΚΤ, που μιλάει ξανά για αυξημένο κίνδυνο χρεοκοπίας.

Μάλιστα αυτή η διελκυνστίδα δηλώσεων και αντιδηλώσεων, αισιοδοξίας και απογοήτευσης έχει επαναληφθεί τους τελευταίους μήνες τόσο συχνά και κάθε φορά, που πλησιάζει μια ημερομηνία σταθμός, μιά σύνοδος κορυφής, ένα γιούρογκρουπ ή μια συνεδρίαση της τρόϊκας/θεσμών, ώστε στο εξωτερικό να αποδομούν εν ριπή οφθαλμού τις ελληνικές εκτιμήσεις/προσδοκίες ή απλώς να γελάνε μαζί μας και στο εσωτερικό οι πολίτες ή να αδιαφορούν και να μην πιστεύουν τίποτα ή παραζαλισμένοι να αδειάζουν τα ΑΤΜ μεταφέροντας στα στρώματα όσα Ευρώ τους έχουν απομείνει.
Συχνά πυκνά ο Πρωθυπουργός μας διαβεβαιώνει, ότι "βρισκόμαστε στην τελική ευθεία". Έλα, όμως, που η ευθεία, ακόμα και η τελική, εκτείνεται στο άπειρο;

Αλήθεια, υπάρχει ίχνος υπερηφάνειας, ίχνος αξιοπρέπειας σε τέτοια φερσίματα μιάς κυβέρνησης, που με τις πράξεις και τις ανεδαφικές δηλώσεις της χάνει κάθε αξιοπιστία απέναντι στους εταίρους/δανειστές της χώρας, υπονομεύει και ξοδεύει κάθε διαπραγματευτικό της πλεονέκτημα και, τελικά, γελοιοποιείται στα μάτια ξένων και δικών;

Εκτός... εκτός κι αν η αισιοδοξία του Πρωθυπουργού, της κυβέρνησής του και του επικοινωνιακού επιτελείου αναφέρεται και απορρέει από σημάδια και βήματα συμφωνίας με την διαρκώς διευρυνόμενη και ...Ζωηρή εσωκομματική της αντιπολίτευση.

Εκτός αν επιθυμούν τόσο πολύ μια συμφωνία, που νιώθουν σα να την έχουν πετύχει στην πραγματικότητα ή εκτός αν έχουν αποδεχτεί τις υποχωρήσεις, τα επώδυνα μέτρα και τους συμβιβασμούς, που θα υποχρεωθούν να κάνουν και, όντως, θα ήθελαν αύριο κιόλας να έχει τελειώσει το μαρτύριο.