Επικαιρότητα

Όχι στα μέτρα, ναι στις μεταρρυθμίσεις

Μας λένε συνέχεια να γίνουν μεταρρυθμίσεις, να γίνουν μεταρρυθμίσεις, αλλά κανείς δεν μας λέει τι να μεταρρυθμίσουμε πια. Μας το λένε από το 2009, μας το λένε μέχρι και σήμερα.

Οι πολίτες κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μειώσεις που δυσκολεύουν τη διαβίωση και αναγκάσθηκαν  να περικόψουν και οι ίδιοι δικές τους δαπάνες.

Και παρά το γεγονός πως η αγοραστική αξία των πολιτών μειώθηκε αισθητά μήνα με το μήνα παρατηρείται το φαινόμενο το κόστος διαβίωσης να αυξάνεται(!).

Με λίγα λόγια, ενώ κανείς θα περίμενε η αγορά να ακολουθήσει την καταναλωτική δύναμη των πολιτών -άλλωστε εξαρτάται άμεσα αν όχι σχεδόν αποκλειστικά από αυτή- εκείνη χαράζει την δική της πορεία και ανεβάζει το επίπεδο των τιμών και των υπηρεσιών , αλλά και περικόπτει και την ποιότητα των τελευταίων.

Και κοίτα να δεις, δεν δούλεψε! Τα ποσοστά της ανεργίας αυξάνονται καθημερινά και ιδιαίτερα στη νεολαία και έχουν φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων δεκαετιών ∙ και εννοείται πως δεν ξέρουμε τα πραγματικά νούμερα... Οι προσλήψεις έχουν παγώσει για να μην μιλήσουμε για το νέο βασικό μισθό.

Αυτό είναι το πρόβλημα όμως. Ότι έχουμε μπερδέψει τις μεταρρυθμίσεις με τα μέτρα. Όταν ακούμε μεταρρυθμίσεις λέμε «ά, πόσο θα μας κόψεις τώρα" και βγάζουμε σπυράκια. Και είναι λογικό να βγάζουμε.

Αυτό το πράγμα είναι ασύλληπτο. Ασύλληπτο (εντάξει όχι τόσο αν αναλογιστεί κανείς ότι οι πολιτικοί είναι ψιλοάχρηστοι και δεν είναι εκπαιδευμένοι να λύνουν προβλήματα).

Πως είναι δυνατόν να κόβεις  κατευθείαν συντάξεις κατά 25-50%, να κάνεις ακριβές τις εισφορές, ενώ  π.χ. ο υπάλληλος σε μια δημόσια υπηρεσία έχει φούλ το κλιματιστικό, ανοικτό το παράθυρο; Ενώ όλοι οι διευθυντάδες της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, παίρνουν 10.000-20.000 ευρώ; Ενώ ο ΕΛΠΕς παίρνει 170.000 για πλάκα;

Ενώ υπάρχουν πάνω από 100 υπηρεσίες του δημοσίου Χωρίς Αντικείμενο.

Ενώ ο Τραινοσέ, ενώ είναι μονοπώλιο, λες πως σε βάζει μέσα 2 δισ. το χρόνο. Είναι δυνατόν; Είσαι μονοπώλιο και μπαίνεις και μέσα; Έλα τώρα, ξέρουμε όλοι πως μπαίνεις μέσα. Δεν χρειάζεται να τον ιδιωτικοποιήσεις για να μην μπαίνεις μέσα. Ξέρουμε πως είναι ελλειμματικός.

Ενώ οι βουλευτικές αποζημιώσεις είναι υπέρογκες και μας λένε ότι "δεν βγαίνουν" και η αποζημίωση του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι εξευτελιστικά μεγάλη, το ίδιο και των Ευρωβουλευτών;

Με λίγα λόγια πως γίνεται να οδηγείς την οικονομία προς μια κατάσταση "ζόμπι" ενώ υπάρχουν ακόμα τεράστιες σπατάλες στο δημόσιο;

Επειδή θέλω να σας κουράσω λίγο ακόμα θα δώσω ένα παράδειγμα.

Έστω ότι έχετε πολύ μεγάλο οικονομικό πρόβλημα. Μένετε σπίτι με το σκύλο σας όπου

  • τρώτε/πίνετε
  • πληρώνετε ρεύμα
  • έχετε μια Mercedes
  • βγαίνετε στα μπουζούκια 4  φορές το μήνα
  • παραγγέλνετε απ' έξω.

Τι θα πάτε να κάνετε πρώτα για να εξοικονομήσετε χρήματα, θα κόψετε 50% το φαϊ που τρώτε, που στο κάτω κάτω δεν είναι τεράστιο έξοδο, αλλά θα συνεχίσετε να πηγαίνετε μπουζούκια στην ίδια συχνότητα; (καλά σχηματικά το λέω, δεν ξέρω ποιος πάει μπουζούκια πια). Μετά θα κόβατε από τις ώρες που χρησιμοποιούσατε το ρεύμα στο σπίτι, αλλά θα κάνατε άσκοπες βόλτες με την Mercedes; Είναι εξαιρετικά απλά πράγματα.

Πέντε χρόνια τώρα, κόβουμε ζωτικής σημασία πράγματα που δεν πρέπει να κόψουμε, μισθούς και συντάξεις, ανεβάζουμε ασφαλιστικές εισφορές, ενώ θα έπρεπε να γίνει εξορθολογισμός δαπανών του δημοσίου πρώτα, για να είναι ελαφρύ και βιώσιμο.

Και το κάνουμε καλά αυτό. Το κάνουμε τόσο πολύ που οι πολίτες έχουν μπερδέψει τις μεταρρυθμίσεις με τα μέτρα.

Μέχρι και σήμερα, η τωρινή πρόταση της κυβέρνησης κινείται πάλι στο ίδιο μοτίβο. Κόβει από το φαΐ και αφήνει τα μπουζούκια απέξω. Ακριβώς όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις.  Ανεβάζει ΦΠΑ, ανεβάσει εισφορές, ανεβάζει φόρους. Αφήνει το κλιματιστικό στην εφορία ανοικτό, αφήνει τον ΟΣΕ ελλειμματικό, αφήνει τη ΔΕΗ ελλειμματική (και άλλο μονοπώλιο), δεν πειράζει τίποτα από το "κακό κράτος" .

Φαύλος κύκλος; Μοιραίο παρεπόμενο; Τι να σας πω.

Φανταστείτε να εξοικονομήσουμε 1 δισ. από δαπάνες του κράτους, από εξορθολογισμό δαπανών (που δεν είναι τόσο, έτσι το λέω). Μειώνουμε αυτόματα κατά 50% περίπου τον ΕΝΦΙΑ.

Για Όλους. Μπορούμε να τα καταφέρουμε, μέσα στο σκληρό νόμισμα που λέγεται ευρώ, χωρίς λιτότητα.

ΝΑΙ στις μεταρρυθμίσεις. ΟΧΙ στα μέτρα.