Ένα (βαθειά θρησκευόμενο) κοσμικό κράτος

Από τη δημιουργία μέχρι και τη χρήση του, το Ορθόδοξο δόγμα αποβλέπει στην αυτοκριτική και την «αυτό-χαλιναγώγηση».  Τίποτα περισσότερο. Όταν η Θρησκεία τοποθετείται από τους πιστούς, ως εργαλείο κριτικής αυτόκλητων κοινωνικών νομοθετών του «τι μέλει γενέσθαι», τότε και το ίδιο το δόγμα χρησιμοποιείται λαθεμένα και ο εκάστοτε κριτής μάλλον υπερεκτιμά το λειτουργικό του ρόλο στην κοινωνία.

Οι παραπάνω σειρές, βεβαίως και αναφέρονται στο σύμφωνο συμβίωσης και τη στάση της ελληνικής πατριαρχικής κοινότητας γύρω από θέμα αυτό.

Εκκινώντας από τα «βασικά», η Ελλάδα πρέπει να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της, από βαθειά θρησκευόμενο κοσμικό κράτος, σε ένα από τα δύο. Δεν μπορεί κανείς να επιθυμεί να βαδίζει στα ίχνη της παράδοσης αλλά στην τροχιά του μέλλοντος, διότι το μέλλον από μόνο του σηματοδοτεί κάποιου είδους και μεγέθους ανατροπή του παρελθόντος. Ο συνδυασμός επομένως των δύο, συνιστά φρενοβλάβεια.

article25789.w_l

Έπειτα, η εκκλησία δεν νοείται να λαμβάνει αποφάσεις για το τι θα γίνει στην κοινωνία. Ούτε βέβαια το πώς θα ζει ο καθένας. Και όπως είναι φυσικό, εμμέσως να νομοθετεί στη χώρα μας.  Το δικαίωμα της έξω του θρησκευτικού γάμου συζυγικής ζωής είναι πρόσφατο χρονικά. Το ομοφυλοφιλικό σύμφωνο συμβίωσης μόλις γεννήθηκε. Βαδίζουμε σε ένα μονοπάτι, όπου στο τέλος του η εκκλησία θα ασχολείται μόνο με τα «τω Κυρίω» και τούτο είναι επιτυχία για ένα Ευρωπαϊκό κράτος, διότι εκείνος που ασκεί λειτούργημα δεν μπορεί να μεροληπτεί με τα κοσμικά.

Όσον αφορά τα επιχειρήματα της κοινωνίας πάνω στον «παρά φύσιν» έρωτα και στο ότι η ομοφυλοφιλία «χαλά την αισθητική» ας μην ξεχνάμε, ότι στη φύση δεν ανήκουν οι περισσότερες από τις ενέργειες του σήμερα, καθώς ούτε λίγο ούτε πολύ, το να δένεις τα κορδόνια σου δεν ανήκει στη φύση. Πολύ δε περισσότερο, κοπέλες έχουν βιασθεί, επειδή χαλούσαν την αισθητική του βιαστή τους. Ας προσέξουμε τι φράσεις χρησιμοποιούμε.

Κλείνοντας, θα ήθελα να μοιραστώ ένα φόβο. Κάποτε, οι Αφροαμερικανοί διώκονταν βίαια τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά από την κοινωνία και την εκκλησία. Σήμερα, οι διώκτες τους και οι ιδέες αυτών, φαντάζουν απολιθώματα. Και η υστερικά γυμνή μισανθρωπία τους, ανήκει στο παρελθόν. Και από εκεί ανυψώνει τους αγώνες των μαύρων. Η εκκλησία συμβιβάστηκε. Εύχομαι συμπολίτες μου να μην καταλήξουν έτσι.

9440920922_64169343c2_o

blogger-image--858774579

Υ.Γ. : Αργά ή γρήγορα, μέσα στον αιώνα που διανύουμε, οι ομοφυλόφιλοι θα αποκτήσουν τα δικαιώματα που τους αντιστοιχούν. Δεν μπορούμε να αντισταθούμε σε ένα καζάνι που βράζει για το αυτονόητο και η στάθμη του ανεβαίνει. Αυτό είναι το μέλλον που έχουμε εμπρός μας και ούτε μπορούμε να συλλάβουμε, εάν πρόκειται να είναι καλό ή κακό. Για την ώρα είναι το μέλλον.

* ο είναι φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, του Παντείου Πανεπιστημίου. Στα πλαίσια του προγράμματος Erasmus, βρέθηκε για έξι μήνες στην Κωνσταντινούπολη.