Επικαιρότητα

«Επιστολή στον Έλληνα ψηφοφόρο»

Το δίλημμα τύπου “αντιμνημονιακός” ή “μνημονιακός” τελείωσε! Με ποια έννοια; Με την έννοια ότι οι κύριοι διεκδικητές των εκλογών είτε έχουν προσυπογράψει ένα τουλάχιστον μνημόνιο είτε δηλώνουν απερίφραστα ότι το ευρώ δεν είναι ταμπού ή αυτοσκοπός. Μέχρι την τελευταία εκλογική αναμέτρηση ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπιζόταν σθεναρά την πεποίθηση απόρριψης των μνημονίων και ταυτόχρονα παραμονής στην ευρωζώνη. Πλήρης, τουλάχιστον, απομυθοποίηση της συγκεκριμένης αντίληψης και ολοκληρωτικός θάνατος μέσων λύσεων που αποδείχθηκαν τυφλές ελπίδες.

Είναι η πρώτη φορά σε όλες τις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων ετών που τίθεται ξεκάθαρα το ερώτημα εάν οι Έλληνες πολίτες επιθυμούν την παραμονή στην ευρωζώνη με κάθε θυσία ή εάν θα μπορούσαν να αποδεχτούν την απομάκρυνσή μας προκειμένου να επιδιώξουμε ανεξάρτητα την ανόρθωση της οικονομίας μας. Και, προσωπικά, αυτό είναι το διακύβευμα των επερχόμενων εκλογών.
Δύσκολα μπορείς να μπεις στην ιδιοσυγκρασία του Έλληνα, ακόμα κι αν είσαι Έλληνας. Στη συντριπτική πλειονότητα του πιστεύει ότι αυτό που δεν έχει δοκιμάσει ακόμα είναι η λύση στο πρόβλημα. Μπορεί... ή μπορεί και όχι! Και προσέξτε που σφάλλει. Ψυχολογικά η υγιής πίστη σε κάτι είναι ωφέλιμη εκτός από μία περίπτωση. Όταν χρειάζεται να τη θέσεις κάτω από τον ορθολογισμό. Σε τι ποσοστό οι Έλληνες ψηφίζουν αξιολογώντας οικονομικά προγράμματα ορθολογικά; Και για να γίνω σαφέστερος θέτοντας τις πραγματικές συνθήκες που ανέφερα ξεκινώντας ρωτώ: πόσοι ψηφοφόροι γνωρίζουν τι πραγματικά σημαίνει η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη και πόσοι γνωρίζουν όντως τι θα σημάνει η συνέχιση της εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής;

Για το μέσο Έλληνα ψηφοφόρο φταίνε τα πάντα εκτός από αυτόν! Τα διεφθαρμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, τα προηγούμενα σαράντα χρόνια πολιτικής ασυδοσίας, οι αντιπαραγωγικοί δημόσιοι υπάλληλοι, το κεφάλαιο που συμπιέζει τους μισθούς προς τα κάτω, οι κακοί Γερμανοί, οι απάνθρωποι Ευρωπαίοι. Πουθενά δε φταίει εκείνος! Σε καμιά περίπτωση δεν ευλογώ αυτές τις πρακτικές, δεν κλείνω τα μάτια σ'αυτες, αλλά θα προτιμούσα να θέσω σαν προτεραιότητα τη βελτίωση των νοοτροπιών του Έλληνα προτού προχωρήσω στη διόρθωση όλων των παραπάνω σφαλμάτων.

Κι η προτίμησή μου αυτή δε θα ισχυριζόμουν ότι είναι σε καμία των περιπτώσεων αυθαίρετη!  Γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι μια επιτυχία στην αλλαγή του Έλληνα θα εξαλείψει σταδιακά όλες τις ελληνικές παθογένειες, όπως ακριβώς το σώμα αντιλαμβάνεται έναν ξένο οργανισμό πάνω του και έχει τους τρόπους να τον αποβάλει επιτυχώς. Εντελώς κυνικά ο μέσος Έλληνας ψηφοφόρος δε θέλει να είναι εντάξει με τις υποχρεώσεις του απέναντι στο κράτος. Ενσυνείδητα, δεν ήθελε πότε να διώξει το πελατειακό κράτος από τον τόπο του. Δεν ήθελε πότε να κρίνεται, ήθελε να είναι ένας βολεμένος κριτής των πάντων, ένας εξωτερικός παρατηρητής και κράχτης των πάντων.

Έτσι και σήμερα! Ανοίγεις πολιτική συζήτηση με τον οποιονδήποτε και η συνήθης απάντηση που λαμβάνεις είναι: "Και ποιον να ψηφίσω;" Θα του απαντήσω λοιπόν καταλλήλως:

"Αγαπητέ Έλληνα ψηφοφόρε,


Η Ελλάδα βρίσκεται στο κρισιμότερο σημείο της μεταπολιτευτικής ιστορίας της. Ο καπιταλισμός της ευρωπαϊκής οικονομίας, η διόγκωση του ελληνικού χρέους εξαιτίας των αλλεπάλληλων δανειοδοτήσεων της χώρας σου και της συρρίκνωσης της παραγωγής της έχουν καταστήσει το ελληνικό χρέος μη βιώσιμο. Το σπίτι σου κινδυνεύει να πτωχεύσει, το σπίτι σου Έλληνα ψηφοφόρε. Κινδυνεύεις να γίνεις ο άνθρωπος που θα βάλει ακόμα ένα λιθαράκι στην ιστορική χρεοκοπία της Ελλάδας. Κι η απάντηση στο ερώτημά σου είναι να κρίνεις! Να αποφασίσεις για μια φορά μόνος σου τι να ψηφίσεις! Να ζυγιάσεις τις εναλλακτικές και να πάρεις απόφαση τι πραγματικά θες, να αναλάβεις εξ ολοκλήρου, ατομικά την ευθύνη της ψήφου σου.

  Και κάτι άλλο Έλληνα ψηφοφόρε... Μην περιμένεις από κανέναν να σου χαρίσει την ελπίδα! Κέρδισε την! Γιατί εσύ είσαι η ελπίδα για τη χώρα σου! Μη μου μιλήσεις πότε ξανά για διαφθορά, αφού η διαφθορά είναι η συνάρτηση, το πολιτικό σύστημα η σταθερά κι εσύ ή μεταβλητή της συνάρτησης. Γίνε η μεταβλητή και πάψε να είσαι το νωχελικό ωχαδερφιστικο βολεμένο παράσιτο του τόπου σου απαρνούμενο διαδοχικά τα σφάλματά του. Βάλε την αξιοκρατία και τη δίκαιη ικανοποίηση των υποχρεώσεων σου στη ζωή σου! Γίνε εντάξει απέναντι στο κράτος, γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος να είσαι εντάξει και απέναντι στο συμπολίτη σου. Αν δεν είσαι εντάξει απέναντι στο κράτος, ο διπλανός σου θα πληγεί περισσότερο από το αναμενόμενο! Γίνε το επόμενο μεγάλο διαπραγματευτικό χαρτί της κυβέρνησής σου.

  Είναι κουραστικό να θέλεις να είσαι ο αφανής ήρωας με ειδικότητα στα γκραν φινάλε! Γιατί πάντοτε στο τέλος ζεις για να βγαίνεις από πάνω κρίνοντας τους πάντες με τρόπο που κανείς θα νόμιζε ότι άλλοι αποφασίζουν για' σένα κάθε φορά που γίνονται εκλογές! Γιατί να θυμάσαι κάθε γκραν φινάλε σου αποκαλύπτει μόνο μια από τις πολλαπλές εκδοχές της ιστορίας."

Δε θα διαφωνήσω ως προς το ότι τα λάθη του παρελθόντος επηρέασαν καθοριστικά την εξέλιξη της ελληνικής κρίσης. Θα υποστηρίζω, όμως, πάντα σθεναρά ότι οι μόνο όταν οι ελληνικές παθογένειες καμφθούν από τους ίδιους τους πολίτες της χώρας, θα μπορούμε να μιλάμε για ελπίδα.

  Τι πιο θλιβερό από το να μας βρει η ανάπτυξη πριν προλάβουμε να αλλάξουμε... Μια τραγική ειρωνεία, τη σημαντικότητα της οποίας ίσως να μην καταγράψει πότε ο Ιστορικός του μέλλοντος...