Abstract

Δεν πετάτε κι εσείς καμιά πέτρα;

Είναι κουραστικό να επαναλαμβάνουν μερικοί τα ίδια λόγια, αλλά μάλλον δεν είναι τόσο κουραστικό, όσο χρειάζεται, για να αλλάξουν ουκ ολίγες συνειδήσεις. Αναφέρομαι, φυσικά, σε όσους λένε, ότι το κύριο πρόβλημα αυτής της χώρας, εντοπίζεται στην παιδεία της. Πολύ περισσότερο, την αθλητική παιδεία, με τα παραδείγματα να βρίθουν, και μάλιστα σε εβδομαδιαία βάση. Τι είμαστε, τίποτα Γάλλοι;

Τι έκαναν οι συγκεκριμένοι; Έκαναν κάτι, που για την χώρα τους είναι απολύτως φυσιολογικό. Στο «διπλό»-πρόκριση της Παρί Σεν Ζερμέν επί της Τσέλσι για τους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ, η διοίκηση της Μονακό εξέδωσε συγχαρητήρια ανακοίνωση στους «πρωτευουσιάνους», ενώ ο πρόεδρος της Λιόν, Ζαν-Μισέλ Ολάς, δήλωνε ότι στο ματς αυτό «όλοι ήμασταν Παρί», ενώ μετά από λίγες μέρες παραδεχόταν την ανωτερότητα της παρέας του Ζλάταν. Πριν λίγο καιρό, επίσης, διεξαγόταν στην Ντίσνειλαντ, το λεγόμενο Final-8 για το Κύπελλο μπάσκετ. Οπαδοί από οκτώ ομάδες, στο ίδιο γήπεδο, χωρίς καν να υπάρχει σκέψη, ότι μπορεί να ανοίξει ρουθούνι και ένας θεσμός, που συντελεί μια πραγματική γιορτή. Ξαναλέμε, γι’αυτούς όλα αυτά θεωρούνται φυσιολογικά. Ας δούμε τι συνέβη τα ξημερώματα της Κυριακής στην χώρα μας.

Στο πλαίσιο του τελικού του Κυπέλλου Γυναικών στο μπάσκετ και του Final-4 της Λευκάδας, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα διασταύρωναν τα «ξίφη» τους. Ήταν ορατός εξαρχής βέβαια, ο κίνδυνος για επεισόδια και οι Αρχές του νησιού ζήτησαν ενισχύσεις. Αυτές ήρθαν και όλα προς το παρόν πήγαιναν καλά. Μόνο που υπήρχε μια μικρή παράλειψη. Το περιπολικό που φύλαγε τη γέφυρα που ενώνει τη Λευκάδα με την ηπειρωτική Ελλάδα, δεν είχε ακριβώς εντολή να βρίσκεται εκεί επί 24ώρου βάσεως, αλλά μπορούσε και να… επιστρέφει για ξεκούραση την νύχτα. Και να δεις τι σκαρφίστηκαν οι χούλιγκαν. Αυτοί οι «γνωστοί-άγνωστοι», που για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν πιάνονται ή αν πιαστούν, την άλλη μέρα κυκλοφορούν και πάλι ελεύθεροι να «μεγαλουργήσουν».

Εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός, ότι στη γέφυρα… νόμος δεν υπάρχε και πέρασαν με άνεση, για να επιδοθούν στο έργο τους. Το αποτέλεσμα, ήταν αυτό που βλέπετε στην κεντρική φωτογραφία. Υπάρχουν κι άλλες, με σκηνές ακόμη και από τα ενδότερα του ξενοδοχείου, αλλά ας μείνουμε στο γνωστό κινεζικό ρητό για την εικόνα και τις λέξεις.

Το βασικό, που ήταν ότι έγινε ένας συναρπαστικός τελικός, με τον Ολυμπιακό να κερδίζει το πρώτο τρόπαιο στην ιστορία του στο γυναικείο μπάσκετ, μπήκε κάπου στα «ψιλά». Έπρεπε για άλλη μια φορά, να ασχοληθούμε με τους «ταραξίες», οι οποίοι διέλυσαν σε λίγες ώρες ένα πανέμορφο νησί. Ωραία εικόνα για τους λάτρεις του Ιονίου, αν και αυτό είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει. Ούτως ή άλλως, πριν λίγα χρόνια δεν είχαν πρόβλημα να κάνουν «σμπαράλια» τη Λαμία σε τελικό αγώνα χάντμπολ, μεταξύ του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ. Και όλοι μας θυμόμαστε, πόσες φορές κουβεντιάσαμε γι’ αυτούς και όχι για το παιχνίδι.

Μήπως αυτή την φορά, να κουβεντιάσουμε για μερικά άλλα πρόσωπα, τα οποία ίσως να μπορούσαν να μας δώσουν απαντήσεις για τους τύπους που δρουν ανεξέλεγκτα; Αρχικά, γιατί οι αστυνομικοί είχαν το δικαίωμα να… ξεκουραστούν, από τη στιγμή που ξέρουν άπαντες, ότι μια τέτοια αδράνεια είναι πολύ πιθανό να αποβεί μοιραία; Ας πούμε, όμως, ότι δεν το προέβλεψαν. Μετά, γιατί δεν έγινε ούτε μία σύλληψη, αλλά μόλις έξι προσαγωγές, οι οποίες το πιο πιθανό είναι να καταλήξουν σε ελευθερία των ατόμων που προσήχθησαν; Το τελευταίο, αποτελεί μια ακόμη καλή απορία, καθώς είναι λίγο περίεργο μάλλον να θεωρούμε δεδομένη την απελευθέρωσή τους.

Ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως, ο Υφυπουργός Αθλητισμού και η Αστυνομία, τι απαντήσεις μπορούν να δώσουν σε αυτά τα ερωτήματα; Μπορούν να μας εγγυηθούν, ότι όλα αυτά έγιναν τυχαία για άλλη μια φορά, χωρίς να γνωρίζουν τίποτα, από τη στιγμή που μένουν ως είθισται, απαθείς; Ο Υφυπουργός Αθλητισμού, επιπλέον, μπορεί να μας εξηγήσει γιατί δεν παρενέβη στο έργο του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως, όπως έκανε στην περίπτωση του Κυπέλλου Ελλάδος στο ποδόσφαιρο, για να το ακυρώσει; Θεώρησε τα επεισόδια της Λευκάδας λιγότερο σοβαρά, από εκείνα της Τούμπας, εγείροντας λογικά την απορία των τεσσάρων φιναλίστ του θεσμού;

Η κουβέντα, από εκεί πρέπει να αρχίσει, όχι από τους λεγόμενους «ταραξίες». Γιατί «ταραξίες» γίνονται, ακούσια ή μη με τον τρόπο που (δε) δρουν, τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα που ο ελληνικός λαός έχει εμπιστευθεί και δεν μπορούν, σε καμία περίπτωση, να ζητούν μετά… τα ρέστα από τους συλλόγους ή τις ομοσπονδίες. Ούτε τα κορίτσια των δύο ομάδων έχουν ευθύνη σε αυτό που συνέβη, ούτε η ΕΟΚ. Άλλου δουλειά ήταν και το αποτέλεσμα δεν του δίνει κανένα δικαίωμα να περνά αλλού την ευθύνη. Γνώριμο χαρακτηριστικό μας βέβαια, το τελευταίο, με αποτέλεσμα να συζητάμε τα ίδια πράγματα εδώ και περίπου δύο δεκαετίες.

Αλήθεια, γιατί τα συζητάμε, ενώ υποτίθεται ότι είμαστε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος; Τρία λάθη στην τελευταία πρόταση. Μια έλευση της Τζολί σε χώρα πλην των ΗΠΑ, συνήθως δεν είναι καλός «οιωνός» για την έννοια «σύγχρονος», αρκετός κόσμος έχει την νοοτροπία «εμείς και οι Ευρωπαίοι» και αν κρίνουμε πώς έδρασε και τώρα ο κρατικός μηχανισμός, τότε ας το ξεχάσουμε κι αυτό.

Μα κι εσύ βρε Γάλλε, δεν παίρνεις καμιά πέτρα στα χέρια σου; Άλλο να στο λέμε κι άλλο να το ζεις…