Abstract

Οι ακτιβιστές της ομάδας «ΔΙ.ΑΣ.»

"Απο χειρονομίες με μικρή κίνηση, μα γιγάντιο αντίκτυπο, επιβιώνει μέσα μας ο παράδεισος."

 

Στην χώρα μας πολλές φορές κοιτάμε το αξίωμα, ξεχνώντας τον άνρθωπο πίσω από τη στολή. Αμελώντας πολλές φορές την ανρθώπινη φύση του και ταυτίζοντάς τον αυστηρά, στο κρατικό μηχανισμό.

Ενδεχομένως αυτό να μην γίνεται πάντοτε άδικα. Στην Ελλάδα η αστυνομία έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές σαν μέσο βίαιης καταστολής παρά ως το πρόσωπο που διαφυλάτει την τάξη, την ειρήνη και παρέχει ασφάλεια.

Πίσω από το «πρόσωπο του καθήκοντος», το ανθρώπινο πρόσωπο της αστυνομίας, όπως είναι φυσικό, έχει τις δικές του πληγές. Και παρότι η δουλειά του δεν είναι να δέχεται πέτρες, βρίσκεται στο πόστο του κάθε μέρα. Και το γεγονός ότι η θέση του είναι στους δρόμους, του δίνει ένα προβάδισμα στην καλύτερη κατανόηση του κοινωνικού παραγκονισμού, που βιώνουν οι άστεγοι συνάθρωποί μας, στα φιλόξενα παγκάκια, στα πάρκα, στις στοές των καταστημάτων.

nomosnews.gr (1)

Όταν ο άνθρωπος υπερβαίνει του καθήκοντος, δημιουργούνται, προς τιμή μας, Μ.Κ.Ο όπως οι «ΔΙ.ΑΣ. in action». Και από τα δικά τους χέρια έχουν περάσει κουβέρτες, τρόφιμα, διάφορα άλλα αντικέιμενα και φυσικά, η διάθεση να ανταλλάξουν δυο κουβέντες με αυτούς που το έχουν ανάγκη. Οι ίδιοι δηλώνουν αποστασιοποιημένοι από πολιτικά κόμματα και συνδικαλισμούς. Τους εκφράζει μονάχα η αλληλεγύη.

Πράγματι, η μικρή κοινωνία μας έχει ανάγκη Μ.Κ.Ο σαν και αυτή. Διότι, όσο λυπηρό και αν φαντάζει, για πολλούς έλληνες δεν έχει απομείνει καμιά πηγή ελπίδας, παρά μόνο το τι μπορούε να τους προσφέρουμε εμείς. Και κανείς μας δεν γνωρίζει πόσο άραγε το προσμένουν.

  • Huffingtonpost.gr