Μουσική

Πήγαμε: Βέβηλο με Βαβυλώνα και TsekosFee στο Piraeus 117 Academy

Το περασμένο Σάββατο στο Piraeus Academy, συνέβη η επάνοδος του άσωτου υιού της hip hop και της low bap, του “Βέβηλου, Βέβαιου, Βάνδαλου, Βάσιμου” Θανάση. Ο Θανάσης, ή αλλιώς “Βέβηλος” είναι από τους πρωτεργάτες της έκρηξης του ρεύματος της low bap, ανήκοντας στους ιστορικούς Βαβυλώνα, αλλά και στους δικούς του Omerta. Προσωπικά, τον θεωρώ ως τον καλύτερο καλλιτέχνη της συγκεκριμένης σκηνής, καθώς δεν έχει αποκλίνει ποτέ από τις απόψεις του και τις ιδέες που πρεσβεύουν οι ρίμες που ξεστομίζει αυτός κι οι υπόλοιποι της hip hop σκηνής. Επίσης, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε με χρόνιες καταχρήσεις ναρκωτικών και 8ετή φυλάκιση για ένοπλες ληστείες, ποτέ δεν τα παράτησε και συνέχισε να κάνει αυτό που αγαπά \, να μιλάει για την σάπια πολιτική και την κοινωνική εξέγερση μέσα από τα κομμάτια του, μακριά πλέον από ουσίες κι όλα τα λάθη του παρελθόντος, που όπως έχει πει ο ίδιος δεν θα τα επαναλάβει αλλά δεν θα είχε μάθει την ζωή χωρίς αυτά. Ο Βέβηλος λοιπόν, δούλεψε αρκετά εδώ και 4 χρόνια και το Σάββατο μας παρουσίασε τον νέο του δίσκο με τίτλο «Το Βιβλίο των Ηρώων του δρόμου» μαζί με φίλους, που τον στήριξαν σε αυτή τη δισκογραφική προσπάθεια, όπως οι DJs MCD και Κύρος, ο Τσέκος μαζί με το σχήμα του κι ο Παράφρων, άλλο ένα ιστορικό κι αμετανόητο μέλος των Βαβυλώνα.

Μπαίνοντας στον χώρο της συναυλίας ο κόσμος ήταν γύρω στα 1000 άτομα, ενώ αργότερα πρέπει να αυξήθηκε στα 1500-1600 άτομα. Το πρώτο πράγμα που μου τράβηξε την προσοχή όταν είδα την σκηνή, ήταν ένα συρματόπλεγμα, το οποίο είχε ξεδιπλωθεί στο μπροστινό μέρος της και υπέθεσα ότι ήταν για λίγη προστασία από τα πυρομαχικά του κοινού, αλλά στην συνέχεια παρατήρησα τις κάλτσες παιδιών, τα σακίδια, τα παπούτσια που ήταν απλωμένα πάνω του κι έτσι φάνηκε ότι ήταν μέρος του σόου που ετοίμαζε ο Βέβηλος. Το Piraeus Academy, όπως έχω ξαναπεί, είναι από τους καλύτερους συναυλιακούς χώρους της Ελλάδας, λόγω του κεκλιμένου δαπέδου που διαθέτει και το οποίο επιτρέπει στον καθένα να έχει σχετικά καθαρό οπτικό πεδίο για το τι συμβαίνει πάνω στην σκηνή αλλά και κάτω απ' αυτήν, ενώ τα 2 μπαρ που ήταν ανοιχτά στο πίσω μέρος του χώρου εξυπηρέτησαν ικανοποιητικά τον κόσμο που προσήλθε στο live.

Όλα άρχισαν με έναν παρατεταμένο χτύπο καρδιάς από τα ηχεία ο οποίος διήρκησε 5 λεπτά. Στις 9 η ώρα ακριβώς ο Βέβηλος βγήκε στην σκηνή υπό τις ιαχές του κοινού και την μελωδία του «Dungeon Sound» των Gramatik που προλόγισε το έναυσμα αυτής της συναυλίας με το ομώνυμο τραγούδι με τον δίσκο, «Το Βιβλίο των Ηρώων του δρόμου».

Τα καπνογόνα κι οι φωτοβολίδες βγήκαν και το τραγούδι για τους Ήρωες του δρόμου άρχισε για τα καλά.

pic1

Η συνέχεια δόθηκε με το «Φύλαγε με» όπου ο Βέβηλος έφερε έναν κόφτη από τα backstage κι άρχισε να κόβει τα σύρματα, όπως λέει και το τραγούδι, ώστε πλέον να έρθει πιο κοντά με τον κόσμο κυριολεκτικά αλλά και να μεταδώσει το μήνυμα της θέλησης των μεταναστών για μια νέα ζωή ενάντια σε αυτούς που ονειρεύονται φράχτες και στρατόπεδα συγκέντρωσης που τα ονομάζουν “hot spots”, γιατί τα αγγλικά ακούγονται πιο ωραία στους δυνάστ...συγνώμη , στους δανειστές μας. Το κόψιμο των συρμάτων συνεχίστηκε με το κομμάτι – ταυτότητα του Βέβηλου, το «V for Vevilos» κι ακολούθησε η εμφάνιση του Παράφρωνα στην σκηνή κι η αναδρομή στο παρελθόν και στα κοινωνικά διηγήματα - τραγούδια των Βαβυλώνα. Η αρχή έγινε με το «Φαινόμενο», μιλώντας για ένα κλασσικό τύπο ανθρώπου που βασίλευσε την εποχή της ψευδοευημερίας στην Ελλάδα, ενώ το επόμενο κομμάτι ήταν το αποτέλεσμα της πιο πρόσφατης συνεργασίας του Βέβηλου με τον Παράφρωνα, το «Mc's μέχρι τα μπούνια».

Η σκηνική παρουσία των δυο καλλιτεχνών ήταν άκρως αντιπροσωπευτική της σάτιρας που ασκεί το τραγούδι στους τύπους που κάνουν hip hop μόνο στα ρούχα χωρίς να ζουν με τον τρόπο που πρεσβεύει το είδος που υπηρετούν. Ευτράπελο της στιγμής το striptease του Παράφρωνα, το οποίο ο Βέβηλος παρομοίασε με την κλασσική εμφάνιση του Μηδενιστή, μόνο που ο Παράφρων είναι πιο ωραίος, όπως τόνισε κι ο Θανάσης. Η αναδρομή στα έπη των Βαβυλώνα συνεχίστηκε με το «Μην πείς κουβέντα» και με έναν ύμνο της low bap, το κομμάτι του «Παράφρων». Και τι άλλο θα μπορούσε να είναι το επόμενο τραγούδι μετά το «Παράφρων» εκτός από το «Βέβηλος», που περιλαμβάνει τους όρκους ανεξαρτησίας κι αποστασιοποίησης των Βαβυλώνα από το mainstream hip hop και το οποίο παρουσιάστηκε με διαφορετική λούπ μελωδία από την πρωτότυπη στο live αυτό, πιο ατμοσφαιρική κι επιβλητική. Στη συνέχεια, ο Βέβηλος έμεινε πάλι μόνος του στην σκηνή και έφτυσε με σειρά τις ρίμες από τον «Δρόμο», τον «Εθισμό» και το «Όταν θα φύγω». Στο τελευταίο, το πάθος του κόσμου ήταν απίστευτο κι έγινε ακόμα μεγαλύτερο και πιο πληθωρικό όταν ο Τσέκος βγήκε στην σκηνή κι είχε έρθει η ώρα για ένα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια του κοινού σε αυτόν τον δίσκο, το «Με λένε δρόμο». Κάτω από την σκηνή έγινε χαμός σε πλαίσια που δεν είχα δει σε άλλη συναυλία εκτός από την φετινή των Prodigy. Η εικόνα του βίντεο μιλάει από μόνη της...

Τα μικρόφωνα δόθηκαν πλέον στον Τσέκο και στον Fee οι οποίοι έκαναν μια παρένθεση με τρία τραγούδια τους από τον νέο και μοναδικό τους δίσκο με τίτλο «Tarantula». Ξεχώρισε ο «Άσπρος λωτός» για τις ηλεκτρικές κιθάρες του και ο «Άνθρακας» για την δυναμική των στίχων του και το μαγευτικό του λούπ.

Και μετά «Μήνυμα στο μπουκάλι», άναμμα φωτοβολίδας από τον Βέβηλο και η ενέργεια του κόσμου πάλι στο ζενίθ, για ένα άκρως ερωτικό κομμάτι μέσα στον κυκεώνα των κοινωνικοπολιτικών στίχων του Θανάση. Όπως και στο βιντεοκλίπ , έτσι και στο live ακολούθησε το τραγούδι «Λευτεριά». Η διαφορά ήταν ότι μετά το τέλος του συγκεκριμένου κομματιού υπήρξε ένα αριστοτεχνικό scratching από τους DJs MCD και Κύρο, το οποίο συνοδεύτηκε από λόγια φυλακισμένων για τις συνθήκες υγιεινής στις φυλακές, καθώς και για την σωματική και ψυχική καταστολή των κρατουμένων με ξύλο κι ενέσεις αλοπερτίνης, όπως λέει ο Βέβηλος ή αλοπεριδόλης, όπως λέγεται επιστημονικά. Το τέλος στο συγκεκριμένο στιγμιότυπο δόθηκε με το γνωστό σύνθημα σε όλους για την δύναμη του πάθους για ελευθερία έναντι της κράτησης σε άθλιες φυλακές δήθεν σωφρονισμού. Το επόμενο κομμάτι έμελλε να είναι το «Όσο πιστεύω στο hip hop», ένα από τα κομμάτια του δίσκου του που μιλάει για την εμπειρία του στην φυλακή και το πώς το hip hop κι οι αξίες που πρεσβεύει τον βοήθησαν να μην μπει στο τρυπάκι της επιστροφής στα σκληρά ναρκωτικά και στις ληστείες και να συνεχίσει στον δρόμο της εξέγερσης για καλύτερη ζωή μέσα κι έξω από το κελί. Το τέλος στην μοναχική ύπαρξη του Βέβηλου στην σκηνή επήλθε με το κομμάτι «Άμεση δράση», ένα τραγούδι το οποίο είπε μόνος του αφού “ο άλλος πήγε με το Ποτάμι”, όπως είπε κοροϊδευτικά, αλλά και με μια δόση πικρίας ο Θανάσης για τον Xray ή κατά κόσμον Νικήτα Κλύντ. Ο κόσμος ήταν φανερό ότι συμμεριζόταν τα συναισθήματα του Βέβηλου για τον Νικήτα και το εκδήλωσε με εμπαιγμούς για το πρόσωπο του κι αποθέωση για τον Θανάση.

Και κάπως έτσι ήρθε η ώρα ο Παράφρων να επιστρέψει στην σκηνή υπό τους ήχους του «Nique La Police», αφού τα scrathes έδιναν τον ρυθμό για το πιο ανατρεπτικό τραγούδι των Βαβυλώνα, την «Πολισμανία», ένα κομμάτι που μιλάει για τις εναλλακτικές πηγές εισοδήματος των μπάτσων πριν ακόμα όλα αυτά αποδειχθούν κι εξαλειφθούν (ή και όχι...). Ακολούθησαν με την σειρά ο «Αλήτης στην Χώρα των Θαυμάτων», η «Πουτάνα γκλαμουριά», το «Δωμάτιο με Θέα», όπου συνέβη πανικός κι ο Παράφρων έδωσε ρέστα με την παραστατικότητα του και τον hip hop τρόπο αφήγησης αυτής της ιστορίας, ενώ το κύκνειο άσμα του Παράφρωνα για αυτή τη συναυλία ήταν το «Άντε και γαμήσου», με τα πιο παθιασμένα από αυτά να προορίζονται για τον Xray και τους χρυσαυγίτες και πανταχού φασίστες.

Έτσι, το live άρχισε να οδεύει προς το τέλος του κι αφού ο Βέβηλος ράπαρε με περίσσειο θράσος κι ένταση το «Μίσος» κι ο κόσμος απάντησε με συνθήματα κατά των δολοφόνων χρυσαυγιτών, ήρθε η σειρά του «Ooh la la la» και των απαγορεύσεων εισόδου στα live και στη ζωή μας όλων αυτών που αποτελούν τα κακώς κείμενα της καθημερινότητας μας.

Μετά, θα ακολουθήσει ένα κομμάτι που μιλάει για την πολυπολιτισμικότητα των πολυκατοικιών του κέντρου και για την κατάσταση που επικρατεί και δεν θυμίζει σε καμία περίπτωση αυτά που λένε τα πογκρόμ μίσους των φασιστών, το τραγούδι με τίτλο «Το κορίτσι μου κοιμάται ήσυχο». Το κομμάτι «Σας χαιρετώ» θα ακολουθήσει σαν αρχή του τέλους της συναυλίας κι η επανάληψη του τραγουδιού «Μήνυμα στο μπουκάλι» θα μοιάσει αναπόφευκτη , με τον κόσμο να ραπάρει σύσσωμος με τον Θανάση και μερικά άτομα να ανάβουν μικρά βεγγάλικά, όπως φαίνεται και στο παρακάτω βίντεο.

Ο Βέβηλος σήμανε το τέλος του live αφιερώνοντας στο κοινό που βρέθηκε στο Piraeus Academy και το οποίο τον στηρίζει εδώ και χρόνια, με το κομμάτι «Κράτα λίγο αγάπη», ένα τραγούδι που μιλάει για τα καλά αλλά και τα λάθη που κάνει αυτός που αγαπά και αγαπιέται.

Μακάρι να είχα κάτι να προσάψω σε αυτή την συναυλία αλλά όλα ήταν σχεδόν ιδανικά. Ο Βέβηλος, ο Παράφρων, ο Dj MCD, ο Dj Κύρος, οι Tsekosfee ήταν όλοι άψογοι τόσο στην ερμηνεία, όσο και στην σκηνική παρουσία και στο πάθος τους πάνω στη σκηνή. Ο ήχος ήταν αψεγάδιαστος, ο συναυλιακός χώρος παρείχε ικανοποιητικά τα ποτά κι όλα όσα έπρεπε για ομαλή διεξαγωγή της συναυλίας ενώ το κοινό ήταν ψημένο για ρίμες και εξέγερση μέσω της μουσικής έναντι σε ό,τι μας βασανίζει κάθε στιγμή. Ίσως θα ήθελα να ειπωθούν περισσότερα κομμάτια από Βαβυλώνα, όπως και μια μερίδα του κόσμου που φώναζε για το «Τζίφος στο Ημίφως».

pic2

Συνοπτικά, ήταν ένα δείγμα του τι μπορεί να κάνει και να εξωτερικεύσει, μέσω των κομματιών του, το hip hop και low bap ρεύμα. Νομίζω ότι θα έπρεπε να γίνονται περισσότερες συναυλίες από τους καλλιτέχνες του είδους, επιθυμία που εξέφρασε κι ο κόσμος με την ιαχή του στο τέλος του live περί “Low Bap, Low Bap, Low Bap…”. Το ποιός ή ποιοί φταίνε για την κατάντια αυτού του μουσικού είδους σε “υπό εξαφάνιση” δεν μπορώ και δεν θέλω να το πω εγώ από την στιγμή που ο Βέβηλος έχει μιλήσει...

Φωτογραφίες από: Panagiotis Maidis

Βίντεο Live Κομματιών από: GREEK HIP HOP EVENTS

Πήγαμε: Βέβηλο με Βαβυλώνα και TsekosFee στο Piraeus 117 Academy
4.5Βαθμολογία