Μουσική

«Γιάννης Αγγελάκας»: Ο ποιητής της ελληνικής μουσικής

Στις 5 Μαΐου του 2015, ο Θάνος Ανεστόπουλος ανακοίνωσε μέσω ανάρτησης του σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης ότι δίνει μια σκληρή μάχη άνευ όρων με τον καρκίνο, τονίζοντας παρ 'όλα αυτά ότι θα συνεχίσει να παλεύει δυνατά σαν μαχητής. Έτσι, κάλεσε τα υπόλοιπα μέλη των Διάφανων Κρίνων να δώσουν μια τελευταία συναυλία στις 10 Σεπτεμβρίου για την αγάπη και την ζωή, παροτρύνοντας το κοινό τους “να ζει την κάθε ημέρα του σαν να ήταν η τελευταία του”, λόγια του ίδιου του Θάνου στην ανάρτηση για την ασθένεια του. Μαζί λοιπόν, με τα Διάφανα Κρίνα θα εμφανιστούν οι Last Drive, o ευρηματικότατος Αλκίνοος Ιωαννίδης, καθώς κι ο αγαπημένος μου Έλληνας καλλιτέχνης και πάντα πρωτοπόρος, όπως έχουν πει σατυρικά και συνάμα με σεβασμό οι Χατζηφραγκέτα, Γιάννης Αγγελάκας.

Ο Αγγελάκας είναι από τους τραγουδοποιούς που δεν χρειάζεται πολύς χρόνος για να τον αναγνωρίσεις καθώς έχει μια ιδιαίτερη και μοναδική χροιά, έναν μοναδικό τρόπο να ερμηνεύει τα τραγούδια του και ένα άκρως επιβλητικό κι ανέμελο παρουσιαστικό. Πίσω όμως, από αυτή την εμφάνιση κρύβεται ένας άκρως συνεργάσιμος άνθρωπος και αγαπητός όσο λίγοι στον χώρο της μουσικής. Η πρώτη φορά που τον άκουσα ήταν στο Rockwave Festival του 2013, σε μια χρονιά που λίγα ονόματα ξεχώρισαν και γράφτηκε ίσως η πιο μελανή σελίδα στην ιστορία του Rockwave και του προφίλ του, η εμφάνιση της μετριότατης και χλιαρής Lana Del Rey. Ο Γιάννης, μαζί με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, το Λεωνίδα Μπαλάφα, τον Σωκράτη Μάλαμα κι άλλους ντόπιους μουσικούς λειτούργησαν ως μια άκρως καλή πρόγευση για το τι θα επακολουθούσε με Saxon και Kreator. Εκείνη την βραδιά εντυπωσιάστηκα από τον Αγγελάκα, όσον αφορά την εκτέλεση των κομματιών του από τις Τρύπες με μπαγλαμαδάκι και κιθάρα αλλά και την αστείρευτη ενέργεια του, αφού εμφανίστηκε μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα.

Από τότε άρχισα να κυνηγάω κάθε εμφάνιση του εντός Αττικής μέχρι μια Τετάρτη, 17 του Σεπτέμβρη, όπου ανακοίνωσε ότι θα διαλύσουν το υπάρχον ψυχεδελικό σχήμα και θα αρχίσει να δουλεύει κάτι καινούργιο. Έτσι έληξε η συνεργασία του, τουλάχιστον πάνω στην σκηνή, με τον απίστευτο και “θρύλο” της μουσικής Ντίνο Σαδίκη, έναν άνθρωπο που αποτελούσε το δεξί χέρι του Αγγελάκα και το μόνο που τον ξεπερνούσε σε τρέλα και ενέργεια. Ο άνθρωπος – κλειδί όμως, για να βγαίνει όλο αυτό το αποτέλεσμα στις εμφανίσεις του Γιάννη ήταν ένας από τους καλύτερους μουσικούς της γενιάς του στην Ελλάδα κι ίσως σε όλη την Ευρώπη, ο Νίκος Βελιώτης. Άρχισε να συνεργάζεται με τον Αγγελάκα το 2004 κι από τότε δε χωρίσανε ποτέ μουσικά . Γράψανε μαζί πολλά κομμάτια όπως «Οι ανάσες των λύκων», το «Όπως ξυπνούν οι εραστές», το «Θέλω να είμαι η μουσική» κ.α. Αυτός στεκόταν πάντα δίπλα στον Γιάννη με την κιθάρα του κι εμείς μαγευόμασταν από την απλότητα, αλλά και την ταυτόχρονη πληρότητα της μουσικής τους.

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1959 και δημιούργησε μαζί με τον Γιώργο Καρρά τις Τρύπες, ένα συγκρότημα που εισήγαγε την alternative rock και την punk rock μουσική με ελληνικό στίχο στα ακούσματα των νέων των δεκαετιών του '80 και του '90. Το τέταρτο άλμπουμ της μπάντας με τίτλο «Εννιά πληρωμένα τραγούδια» ήταν αυτό που την έκανε γνωστή σε όλη την Ελλάδα. Κάπως έτσι, άρχισαν να γεμίζουν στάδια σε όλη την χώρα και να κάνουν περιοδείες σε όλη την Ευρώπη. Όπως όλα τα συγκροτήματα, τα μέλη των Τρυπών γνώριζαν, όπου κι αν πήγαιναν, την αποθέωση κι εκείνοι είχαν αρχίσει τις διάφορες καταχρήσεις ώστε να αντεπεξέρχονται στις προσδοκίες του κοινού τους. Κάπου εκεί ο Αγγελάκας φοβήθηκε την αλλαγή της προσωπικότητας του και την καταβαράθρωση του ταπεινού τρόπου συμπεριφοράς του πάνω στη σκηνή. Δεν ήθελε να γίνει ούτε ο “Έλληνας Jim Morrison” ούτε ο “Έλληνας Mick Jagger”. Το μόνο που ήθελε είναι να γράφει μαζί με τους υπόλοιπους τη μουσική που θέλει, να εμπνέεται μέσα από την συνεργασία τους και να γράφει όλο και περισσότερα . Σταδιακά λοιπόν, άρχισε να αποστασιοποιείται από την μπάντα και να ψάχνει τί θέλει και με ποιούς το θέλει. Το 2001 οι Τρύπες διαλύονται κι ο Αγγελάκας βρίσκεται μόνος του πλέον, να πειραματιστεί και να αρχίσει να ονειρεύεται ξανά στιχάκια και μουσικέ . Έναν χρόνο πριν συμμετείχε σε συναυλίες του Θανάση Παπακωνσταντίνου και στον δίσκο του με τίτλο «Βραχνός Προφήτης», με την ερμηνεία του στο «Όταν χαράζει» να ξεχωρίζει και να καταδεικνύει το εύρος των ειδών μουσικής που μπορεί να υποστηρίξει με την φωνή του.

τρυπεςΤο 2003, θα πρωταγωνιστήσει και θα γράψει την μουσική στην ταινία «Ο χαμένος τα παίρνει όλα» του Νίκου Νικολαϊδη, η οποία θα βραβευτεί με Βραβείο Σκηνοθεσίας και Βραβείο Φωτογραφίας στα Κρατικά Βραβεία Κινηματογράφου του 2002. Είχαν προηγηθεί οι συμμετοχές του Γιάννη στις ταινίες «Η εποχή των δολοφόνων», όπου την μουσική έγραψαν οι Τρύπες, και στο «Χώμα και νερό», στην οποία έπαιξε έναν μικρό ρόλο κι έγραψε την μουσική μαζί με τον Γιώργο Χριστιανάκη και τον Ασκληπιό Ζαμπέτα, πρώην μέλος των Τρυπών.

Τον επόμενο χρόνο λοιπόν, θα κάνει το πρώτο σημαντικό βήμα για την δημιουργία μιας νέας προσωπικής του καριέρας κι ενός νέου μουσικού προφίλ, ιδρύοντας την δισκογραφική εταιρία alltogethernow. Όπως είπε κι αργότερα ο ίδιος ο Αγγελάκας, ίδρυσε αυτή την εταιρία “για να προστατέψει το έργο των μουσικών και το εσωτερικό τους περιβάλλον”, αφού οι απόψεις του για τις δισκογραφικές και τα κυκλώματα της μουσικής είναι οι χείριστες κι ένιωθε ότι θα διαβρωθεί αυτό που ήθελε να πετύχει μουσικά, από τις απαιτήσεις και τις τσέπες τους, που θέλουν να είναι συνέχεια γεμάτες με χρήμα. Έτσι, το 2005 θα αρχίσει την συνεργασία με τον Νίκο Βελιώτη και θα δημιουργήσουν τον δίσκο «Οι ανάσες των λύκων» με τον Νίκο να παίζει τσέλο τόσο ατονικά και μελωδικά ταυτόχρονα που καταφέρνει να πετύχει πρωτόγνωρες αρμονίες με την φωνή του Γιάννη. Τον ίδιο χρόνο θα κυκλοφορήσει κι ο δίσκος με τίτλο «Ο Γιάννης Αγγελάκας κι οι Επισκέπτες» όπου παίρνει σάρκα κι οστά η δισκογραφική συνεργασία του με τον Ντίνο Σαδίκη και το όνειρο που είχε για συμμετοχή πολλών πνευστών και κρουστών οργάνων στην μουσική του θα έρθουν να το εκπληρώσουν οι Επισκέπτες, με μια από τις πληρέστερες μουσικές επενδύσεις στους στίχους του Αγγελάκα. Αυτό το άλμπουμ θα περιλαμβάνει 2 κομμάτια που θα γίνουν σταθμοί στην καριέρα του καλλιτέχνη μας , το «Αιρετικό» και το «Σιγά μην κλάψω», με το δεύτερο μάλιστα να χαίρει ενός απίστευτου dub mix από τον Στέφανο Λαζαρινό και τον Βασίλη Μπαχαρίδη, δυο πρώην συνεργατών του Γιάννη Αγγελάκα από το συγκρότημα Altzheimer Beat. Δυο χρόνια αργότερα, θα κυκλοφορήσει τον δεύτερο δίσκο του με τον Νίκο Βελιώτη με τίτλο «Πότε θα φτάσουμε εδώ» και θα αναλάβει την επιμέλεια και την παραγωγή του δίσκου του Ψαραντώνη με τίτλο «Να 'χεν η θάλασσα βουνά».

Το 2009 θα έρθει η ώρα της μέγιστης καταξίωσης του Γιάννη Αγγελάκα στον χώρο της σύνθεσης soundtrack ταινιών, καθώς θα χτυπήσει το τηλέφωνο του και στην άλλη άκρη θα είναι ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες σκηνοθέτες και καταξιωμένος παγκοσμίως, ο Παντελής Βούλγαρης που θα του ζητήσει να γράψει εξ ' ολοκλήρου την μουσική για την ταινία του με τίτλο «Ψυχή Βαθιά». Ο Γιάννης είχε ενδοιασμούς τότε, διότι δεν μπορούσε να γράψει ξεχωριστά μουσικά μοτίβα για κάθε ήρωα, παρά μια ενιαία μουσική που θα αναπαράγεται σε όλη την ταινία και θα δημιουργεί ένα κλίμα ανάλογο των συναισθημάτων κάθε σκηνής. Αυτή η ιδέα άρεσε στον Βούλγαρη κι η συνεργασία προχώρησε με διθυραμβικές κριτικές για τη ταινία και την μουσική της, αποσπώντας μάλιστα και το Βραβείο Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Την ίδια χρονιά θα δημιουργήσει μαζί με τον Ντίνο Σαδίκη, τον Στάθη Αραμπατζή και τον Τίτο Καργιωτάκη, πρώην μέλος των Altzheimer Beat, τους «Γιάννης Αγγελάκας 3» και θα περιοδεύσουν σε όλη την Ελλάδα καθιστοί, αλλά γεμάτοι τρέλα κι ενέργεια. Κάπως έτσι θα κλείσει ένας κύκλος και θα αρχίσει να ανοίγει ένας άλλος, αυτός της «Γελαστής Ανηφόρας».

Το 2013, μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα, θα κυκλοφορήσει η νέα , “αιρετική” δισκογραφική δουλειά, στην οποία θα συμμετέχουν όλοι οι συνεργάτες του Γιάννη Αγγελάκα, από την στιγμή που άρχισε την σόλο καριέρα του. Το «Σαράβαλο» θα ξεχωρίσει αμέσως από τον δίσκο κι από κοντά το «Γλέντι» κι οι «Τηλεντρόγκες» θα δείξουν ότι ο Γιάννης εισήγαγε και νέες καινοτομίες στην μουσική του, με τα dub και τα παραδοσιακά στοιχεία να είναι άκρως “ευδιάκριτα”.

Άξιο αναφοράς είναι ότι ο Γιάννης Αγγελάκας έχει γράψει δυο ποιητικές συλλογές με μη μελοποιημένους, στην πλειοψηφία, στίχους του με πιο πετυχημένη και δημοφιλή αυτή με τίτλο «Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;» μετά το «Σάλια , μισόλογα και τρύπιοι Στίχοι». Επίσης, έχει κυκλοφορήσει κι ένα βιβλίο το 2000 με τίτλο «Για την καρδιά ενός κτήνους 1985 – 2000», που περιέχει όλους τους στίχους του, καθώς και συνεντεύξεις του.

Ο Γιάννης Αγγελάκας γεννήθηκε από την μουσική του, μεγάλωσε με τη μουσική του και δεν θα πεθάνει ποτέ όσο έχουμε την μουσική του. Ζει μέσα από τα τραγούδια του κι αφήνει ιστορία με τις γεμάτες πάθος εμφανίσεις του. Όμως τώρα, σκέφτομαι ότι αυτά τα λόγια θα ταίριαζαν και σε έναν άλλο μεγάλο μουσικό της ροκ σκηνής, τον Θάνο Ανεστόπουλο. Κι αν ο Γιάννης δεν έχει κανένα θέμα με την υγεία του κι όλοι ευχόμαστε να μην έχει ποτέ, ο Θάνος παλεύει ώστε ο καρκίνος να μην κατασπαράξει τα οστά του αλλά πάνω απ' όλα την γεμάτη μουσικότητα καρδιά του. Ελάτε λοιπόν, να στηρίξουμε τον Θάνο Ανεστόπουλο στην προσπάθεια του και να χαρούμε την επανεμφάνιση του Γιάννη με το νέο του ηλεκτρακουστικό σχήμα διότι οι «Μέρες Αργίας» δεν έχει έρθει η ώρα να αρχίσουν για αυτούς τους 2 ανθρώπους!

Αντί επιλόγου, θα σας παραθέσω ένα τετράστιχο του Γιάννη Αγγελάκα από ένα μαγικό τραγούδι, που προέρχεται από την άξια νοσταλγίας εποχή των Τρυπών και αποδεικνύεται σύγχρονο της τωρινής πολιτικής κατάστασης της χώρας:

Έχω έναν ήλιο χλωμό στην φορμόλη

μια καρδιά που διψάει σαν καμμένο χωράφι

Και περιφέρομαι από πόλη σε πόλη

με ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι

Info

Τοποθεσία : «Τεχνόπολις» Δήμου Αθηναίων: Πειραιώς 100, Γκάζι, τηλ. επικοινωνίας 210 3475518, 210 3453548  Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00

Τιμές εισιτηρίων: 10€ προπώληση, 12€ ταμείο

Σημεία προπώλησης: Ticket House και καταστήματα Public, Seven Spots, ΙΑΝΟΣ, Media Markt, Reload Stores, online www.viva.gr

Με τη συμπαράσταση της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων.

Πρόσβαση: Μετρό: Σταθμός «Κεραμεικός», Τρόλεï: No. 21 (από Ομόνοια), Στάση «Φωταέριο», Λεωφορεία: 049, 815, 838, 914, Β18, Γ18, Στάση «Φωταέριο»