Σινεμά & TV

Βραβεία Όσκαρ 2016

Χαίρετε!

Όπως πέρυσι, έτσι και φέτος είμαστε εδώ για να καλύψουμε και τα φετινά βραβεία Όσκαρ. Η 88η απονομή των Όσκαρ λοιπόν, έλαβε τα ξημερώματα τέλος, αφήνοντας νικητές και ηττημένους. Στο hashmag, θα κάνουμε ανάλυση αυτών των βραβεύσεων, δίνοντας λίγο παραπάνω βάση στις 8 κύριες κατηγορίες (Ταινία, Σκηνοθεσία, Διασκευασμένο και Πρωτότυπο Σενάριο, Α’ και Β’ Γυναικέιος, Α’ και Β’ Ανδρικός), ενώ θα σχολιαστούν και οι υπόλοιπες κατηγορίες.

Πριν όμως ξεκινήσουμε, καλό θα ήταν να επισημάνω κάτι. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ακαδημία των Όσκαρ είναι μια “παράγκα”. Δεν είναι λίγες οι φορές που κερδισμένες βγαίνουν ταινίες, που ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοτίβο, καταλήγοντας όμως ξεχασμένες, διότι καταβάθος είναι κενές και δεν έχουν κάτι προσφέρουν, πέρα από ικανοποίηση στα κοινότυπα γούστα των κριτών της Ακαδημίας. Δεν είναι λίγοι οι καλλιτέχνες που έχουν αδικηθεί από τον συγκεκριμένο θεσμό (Stanley Kubrick, Alfred Hitchcock, Peter o’ Tool, Peter Sellers είναι κάποια ονόματα που μου έρχονται στο μυαλό χωρίς καν να μπω στον κόπο να σκεφτώ). Στην τελική όμως, κανένα Όσκαρ και κανένα βραβείο δεν κάνει τον καλλιτέχνη. Σημαντικότεροι κριτές όλων είναι ο χρόνος και το κοινό και άπαξ και καταφέρεις να κερδίσεις αυτούς τους δύο, χαλάλι τα χρυσά αγαλματίδια.

Όμως, μιας και πρόκειται για την πιο διαδεδομένη μορφή βράβευσης και οι περισσότεροι, σινεφίλ ή όχι, ασχολούνται έστω και λίγο με το “Ποιος το κέρδισε τελικά;” κάνουμε την απαραίτητη κάλυψη στις βραβεύσεις και μόνο στις βραβεύσεις (όχι σε θεματολογίες που θα σχολιαστούν σε πάνελ μεσημεριανής εκπομπής, τύπου “Ποιος φόρεσε τι;” Ποιος εμφανίστηκε με ποια;”, κλπ).

Ας περάσουμε στα βραβεία…

Β’ Ανδρικός Ρόλος

Oscar nominees for Best Supporting Actor are shown in this combination of file photos (L to R) Mark Rylance, Christian Bale, Tom Hardy, Sylvester Stallone and Mark Ruffalo

Ο νικητής: Από τις δυσκολότερες κατηγορίες, μαζί με αυτή του Β’ Γυναικείου. Και πώς να μην είναι άλλωστε, όταν σε μια κατηγορία έχεις τους Christian Bale, Mark Ruffalo και Tom Hardy σε εξαιρετικές ερμηνείες, έναν Sylvester Stalone, που οκ, έχει ένα ταβάνι, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση το έχει φτάσει κι έναν θεατρο-κινηματογραφικό Mark Rylance, σε έναν πολύ καλό ρόλο στο «Bridge of Spies». Κάπως έτσι έγινε η πρώτη έκπληξη της βραδιάς. Το Όσκαρ πήγε στον Rylance και ανέτρεψε τα δεδομένα που έλεγαν πως, όπως και στις Χρυσές Σφαίρες, θα το έπαιρνε ο Stalone. Μακάρι να αρχίσουμε να τον βλέπουμε πιο συχνά στη μεγάλη οθόνη.

O ηττημένος: Θα ήθελα να γράψω Tom Hardy, μα θέλω να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται, οπότε υποστηρίζω ότι ο μεγαλύτερος χαμένος είναι ο Mark Ruffalo. Κυρίως επειδή η ερμηνεία του στο «Spotlight» ήταν η καλύτερη του ως τώρα. Έχει μέλλον ακόμα να διεκδικήσει το χρυσό αγαλματίδιο, αλλά θα το προτιμούσα να το έπαιρνε τώρα.

Β’ Γυναικείος Ρόλος

Alicia Vikander

Η νικήτρια: Και το όνομα αυτής… Alicia Vikander! Δικαίωση στη δεύτερη πιο δύσκολη κατηγορία της βραδιάς, με την Vikander να φεύγει νικήτρια με την ερμηνεία της στο «Danish Girl», η οποία κατάφερε να καπελώσει την ερμηνεία του πρωταγωνιστή Eddie Redmayne, μην πω και όλη την ταινία. Πραγματικά μπράβο στην κοπέλα, η οποία νωρίτερα, μες στο 2015, είχε καταφέρει να προκαλέσει αίσθηση και με το ρόλο της στο «Ex- Machina».

Η ηττημένη: Πρέπει όντως να διαλέξω μόνο μία; Δύσκολο… Το μόνο που μπορώ να πω, είναι πως από τις τέσσερις συμπρωταγωνίστριες που περισσεύουν, οι τρεις άξιζαν το αγαλματίδιο σχεδόν ισάξια με την Vikander. Μιλάω για τις Kate Winslet, Rooney Mara και Jennifer Jason Leigh. Ναι, μόνο η McAdams μου φάνηκε αδιάφορη. Παρόλα αυτά θαρρώ πως η βράβευση ήταν δίκαια και κανείς δεν πρέπει να μένει παραπονεμένος.

Α’ Ανδρικός Ρόλος

pic3

Ο νικητής: And the Oscar goes to… ναι, ναι, σ’ αυτόν που όλοι περιμέναμε πήγε. Ο Leonardo DiCaprio πήρε αυτό που ήταν δικαιωματικά δικό του από το 1994, τότε που ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος. Η βράβευση που όλοι όσοι ασχολούνται με το θεσμό περίμεναν, και που θα ξενέρωναν αν δεν συνέβαινε έτσι. Να σταθώ σε δυο σημεία. Πρώτον, η Ακαδημία το χρωστούσε στον DiCaprio, μα αυτό δε σημαίνει ότι του δόθηκε χαριστικά. Η ερμηνεία του στο «The Revenant» ήταν καλύτερη από τις άλλες υποψήφιες και μάλιστα από τις καλύτερες του ηθοποιού (ο Jordan Belford του «Wolf of Wall Street» δεν ξεπερνιέται εύκολα). Δεύτερον, ο DiCaprio έπρεπε να πάρει το χρυσό αγαλματίδιο. Δεν το είχε όμως καμία απολύτως ανάγκη…

Ο ηττημένος: Κανένας. Υπήρχε τεράστιο χάσμα μεταξύ του DiCaprio και των υπόλοιπων τεσσάρων, οπότε η μόνη απειλή για τον Leo ήταν τα τερτίπια της Ακαδημίας. Όχι ότι οι Cranston, Fassbender, Redmayne (τον Damon δε θέλω να τον αναφέρω καν) ήταν κακοί, αλλά ο νικητής έκανε (πάλι) την υπέρβαση. Αν ήμουν αναγκασμένος να επιλέξω έναν, θα επέλεγα Fassbender, αλλά είναι εξαιρετικό ταλέντο, θα το πάρει την επόμενη φορά…

Α’ Γυναικείος Ρόλος

Brie Larson

Η νικήτρια: Η νικήτρια μας έγινε γνωστή από τότε που κυκλοφόρησε στις αίθουσες το «Room». Η ομορφότερη παρουσία της βραδιάς, ονόματι Brie Larson, στέφθηκε δικαιωματικά νικήτρια στην κατηγορία του Α’ Γυναικείου Ρόλου, για μια από τις καλύτερες ερμηνείες τα τελευταία χρόνια (αναλυτικότερα δες εδώ), χωρίς να αφήνει παράπονο (φαντάζομαι) σε κανέναν. Μπράβο της και συγχαρητήρια για το ρόλο που έφερε εις πέρας, πράγμα που (ευτυχώς) την έκανε γνωστή στο ευρύ κοινό.

Η ηττημένη: Cate Blanchett. Εύκολα… Αλλά δυστυχώς βρέθηκε αντιμέτωπη με την ερμηνειάρα της από πάνω, οπότε όσο και να προσπαθούσε η Carol, δε θα κατάφερνε να πάρει το αγαλματίδιο. Δεν πειράζει. Δεν χρειάζονται βραβεύσεις για να αποδείξουν ότι η Blanchett είναι ηθοποιάρα. Ούτως ή άλλως το χει πάρει το Όσκαρ και δύο φορές ως τώρα.

Πρωτότυπο Σενάριο

pic5

Ο νικητής: «Spotlight». Τίμιο. Στόρι δυνατό των John McCarthy και Josh Singer, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, το οποίο σε κρατούσε καθ’ όλη τη διάρκεια ενός κατά τ’ άλλα καλού μα υπερεκτιμημένου φιλμ. Έξι υποψηφιότητες είχε η ιστορία των δημοσιογράφων από τη Βοστώνη, η πρώτη βράβευση μόλις ήρθε.

Ο ηττημένος: Θα έλεγα το «Ex- Machina», διότι ήταν μια πολύ ιδιαίτερη ιδέα για τον φόβο προς την εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης. Βέβαια, λίγο το ότι ήταν πιο παλιά κυκλοφορία (αν δεν κάνω κάποιο τραγικό λάθος κυκλοφόρησε αρχές τους 2015), λίγο το ότι το νικητήριο «Spotlight» αναφερόταν σε πραγματική ιστορία, ε οι ελπίδες δεν ήταν και πάρα πολλές για να πούμε την αλήθεια…

Διασκευασμένο Σενάριο

pic6

Ο νικητής: Οι Adam McKay και Charles Randolf για την πανέξυπνη μεταφορά του βιβλίου του Michael Lewis για την πτώση των χρηματιστηρίων το 2008 (θες να μάθεις περισσότερα; Διάβασε εδώ), σε ένα σενάριο το οποίο πραγματικά σε τράβαγε από τα μούτρα και απαιτούσε την πλήρη προσοχή σου για να μη χάσεις τον μπούσουλα. Άλλη μία δίκαιη νίκη της βραδιάς, οι οποίες όσο πάει γίνονται πολλές και αγχώνομαι… μαλακία θα παιχθεί… για την Ακαδημία μιλάμε εξάλλου.

Ο ηττημένος: Οποιοδήποτε άλλο σενάριο πέρα του «Brooklyn», το οποίο προκαλούσε δάκρυα βαρεμάρας, θα μπορούσε να έχει βλέψεις για το χρυσό αγαλματίδιο, αλλά κακά τα ψέματα, το «Big Short» έπαιζε μόνο του σε αυτή την κατηγορία.

Σκηνοθεσία

pic7

Ο νικητής: Ναι ρε φίλε! Ναι. ναι, ναι, ναι! Inarritu πάρε τα Όσκαρ και φύγε! Ο μεξικανός κατάφερε για δεύτερη συνεχόμενη φορά (πράγμα σπάνιο) να πάρει το Όσκαρ Σκηνοθεσίας (πέρυσι είχε την τιμητική του για το «Birdman») για το «The Revenant» αυτή τη φορά. Ο Inarritu, όχι μόνο το άξιζε, μα αν περνούσε από το χέρι μου θα του το έδινα για κάθε του ταινία. Έχει καταφέρει να εισάγει στο Hollywood μια τσαχπινιά, μια τρέλα, μια σπιρτάδα, που χρόνια είχαμε να δούμε σε μη ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Οι ταινίες του για πλήρη χώνεψη χρειάζονται δυο και τρεις προβολές, πράγμα που θυμίζει πονήματα παλιών μεγάλων κινηματογραφιστών. Άξιος!

Ο ηττημένος: Μεγάλος χαμένος της κατηγορίας, δεν μπορεί να είναι άλλος από τον δημιουργό του «Mad Max: Fury Road», George Miller. Μια ταινία που αγνοήθηκε στις μεγάλες κατηγορίες που ήταν υποψήφια, κι ένας σκηνοθέτης, ο οποίος κατάφερε κάτι που δεν το περίμενε κανείς. Ας ελπίσουμε τα sequel του “τρελού” Max να είναι στο ίδιο επίπεδο και να σηκώσει το τρόπαιο σε κάποια μελλοντική απονομή.

Ταινία

pic8

Ο νικητής: Και καθώς παρακολουθούσα τις βραβεύσεις, αισθανόμουν ένα αίσθημα δικαίωσης ως τώρα. Ο Dicaprio το πήρε, ο Inarritu κι η Larson όμοια, σε άλλες κατηγορίες είχαν βραβευθεί οι ταινίες που πίστευα πως άξιζαν, και είχα φτάσει σε σημείο να έχω ξεχάσει πως βλέπω τα Όσκαρ, μα μια τελετή που βραβεύει όντως τις ταινίες που αξίζουν. Ε, ήρθε λοιπόν η τελευταία βράβευση της βραδιάς για να με επιστρέψει στην πραγματικότητα. Το καλό μα όχι καλύτερο «Spotlight» βγήκε νικητής της μεγάλης βραδιάς. Γιατί η Ακαδημία πρέπει να βραβεύσει τους δικούς της. Αν μιλάς για αμερικάνους πολιτικούς/δημοσιογράφους/πράκτορες που πολεμούν το έγκλημα έχεις πάρει Όσκαρ. Τελείωσε. Πάνω που νόμιζα ότι θα άλλαζαν τα πράγματα με την περσινή νίκη του «Birdman»…

Ο ηττημένος: Δεν γίνεται να έχεις στην οχτάδα υποψηφίων ταινίες σαν το «The Revenant» και το «Mad Max» και να τα αγνοείς για ένα «Spotlight». Απλά δεν το κάνεις… εκτός κι αν είσαι η Ακαδημία. Δεν πειράζει… Σε λίγα χρόνια ο νικητής θα έχει ξεχαστεί και οι χαμένοι θα μνημονεύονται ως ταινιάρες!

Στις λοιπές βραβεύσεις, έχουμε μεγάλο νικητή των μη-αμερικάνικων διαμαντιών, ή αλλιώς της Ξενόγλωσσης Ταινίας, το αριστούργημα «Son of Saul», μια ταινία μόνη της στην κατηγορία, με λίγη κόντρα (μα όχι αρκετή) από το τούρκικο «Mustang». Μπράβο στον Lazlo Nemes και καλή του συνέχεια. Επίσης μόνο του στην κατηγορία του, ο νικητής στην κατηγορία Animation, «Inside Out» (το «Anomalisa» του Kaufman δεν αποδείχθηκε αρκετό για να αποτελέσει απειλή).

pic9

Να σταθώ τώρα σε δύο μεγάλους νικητές, για δύο μεγάλες κατηγορίες. Πρώτος ο Emmanuel Lubezki, ο οποίος κατάφερε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά να κερδίσει το Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας (πρόπερσι για το «Gravity», πέρυσι για το «Birdman», φέτος για το «The Revenant»). Η συνεργασία του με τους συνμεξικανούς Cuaron και Inarritu αποδίδει καρπούς. Δεύτερος (και σημαντικότερος) ο 86χρονος συνθέτης Ennio Morricone με Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης! Πραγματικά το άξιζε για τη μουσική του στο «Hateful Eight», η οποία ανέβαζε επίπεδα την ταινία, όπως και το άξιζε βέβαια και σε παλιότερες δουλειές του που ήταν (ή δεν ήταν) υποψήφιος. Ο αγαπημένος συνθέτης που μας έκανε να λατρέψουμε τη μουσική των σπαγγέτι γουέστερν και συνεργάστηκε με το τέρας του κινηματογράφου Sergio Leone, πήρε σπίτι το βραβείο…

pic10

Ας περάσουμε σε αυτά που σάρωσε το «Mad Max» τα οποία είναι τα εξής: Καλύτερων Κουστουμιών, Καλύτερου Σχεδιασμού Παραγωγής, Καλύτερου Μακιγιάζ, Καλύτερου Μοντάζ (οι τύποι είχαν να επεξεργαστούν υλικό 10 ωρών!!), Καλύτερου Ηχητικού Μοντάζ, Καλύτερης Ηχητικής Μίξης. Τα άξιζε όλα αν θέλετε τη γνώμη μου και μπράβο του που τα πήρε!

Στα ειδικά εφέ βρίσκουμε το «Ex- Machina», το οποίο εκτόπισε τα «The Martian» (το οποίο έφυγε με άδεια χέρια… τι περιμένατε δηλαδή;), «The Revenant» και «Star Wars: The Force Awakens». Σωστή βράβευση και αυτή, καθότι το φιλμ φαινόταν τόσο αληθινό καθ’ όλη τη διάρκειά του.

pic11

Με Όσκαρ έφυγε και ο Sam Smith, για το τραγούδι που ερμήνευσε για το «Spectre», “The Writing’s on the Wall”, αν κι εγώ θα προτιμούσα να βραβευτεί το “Simple Song #3”, το οποίο ακούστηκε στο ξεχασμένο «Youth» του Sorrentino.

Τέλος, Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Animation Μικρού Μήκους κέρδισε το «Bear Story», Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους το «Stutterer», ενώ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ και Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους τα «Amy» (δικαιωματικά) και «A Girl In The River: The Price Of Forgiveness» αντίστοιχα.

Αυτά ήταν τα Όσκαρ για το 2016 κι εμείς στο hashmag μείναμε πιστοί στο ραντεβού μας για την ενημέρωσή σας σχετικά με αυτά. Ξενερωμένοι ή ικανοποιημένοι, ας παραδεχτούμε ότι ήταν μια καλή χρονιά βραβεύσεων, σε σχέση με τα ευτράπελα που έχουν γίνει άλλες φορές. Η Ακαδημία ξέρουμε ότι είναι αυτή που είναι και θα πάντα βραβεύει τις ταινίες που βραβεύει. Κρατάμε τα καλά. Ο Inarritu ξαναέφυγε με Όσκαρ. Ο Leo το πήρε επιτέλους. Αν και οι δυο τους δεν χρειάζονται κανένα βραβείο για να αποδείξουν το πόσα κιλά ταλέντο έχει ο καθένας τους. Προσωπικά περιμένω την επόμενη φορά που ο Tom Hardy θα είναι υποψήφιος. Ένας πραγματικά τρανός ηθοποιός, από τους καλύτερους της εποχής μας, έχει δώσει πολλά και μπορεί να δώσει ακόμα περισσότερα. Τελευταία άρχισε να γίνεται γνωστός στο ευρύ κοινό και πιστεύω πως ήρθε για να μείνει…