Σινεμά & TV

«Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει»: Μας άρεσε (;;)

J.J. Abrams, 135 λεπτά

Έχω την αίσθηση, πως μπορώ να αποφύγω τις συστάσεις και τις εισαγωγές για την συγκεκριμένη ταινία, μιας και οι περισσότεροι από εσάς έχετε δει τις προηγούμενες ταινίες «Star Wars», κι αν όχι, τότε σίγουρα έχετε ακούσει γι’ αυτές και για το σύμπαν, που άρχισε να πλάθει ο George Lucas το 1977. Πλέον βέβαια, τα δικαιώματα για το franchise δεν ανήκουν στον δημιουργό του στόρι του Πολέμου των Άστρων, γεγονός που, αν με ρωτήσετε, θεωρώ θετικό, μιας και τι άλλο έμελλε να δώσει, πέρα από έξι ταινίες, τέσσερις εκ των οποίων, σκηνοθέτησε ο ίδιος.

Έτσι λοιπόν, τα ηνία πέρασαν στον Τζ. Τζ. Άμπρααμς. Διόλου κακή επιλογή, μιας και ο (σχεδόν) 50άχρονος σκηνοθέτης, έχει υπάρξει ένας από τους καλύτερους, σύγχρονους σκηνοθέτες sci-fi ταινιών. Στα θετικά του προστίθεται και ένα αρτιότατο reboot της σειράς ταινιών «Star Trek», με δύο ταινίες, τα «Star Trek» και «Star Trek Into Darkness», οι οποίες, αν μη τι άλλο, ήταν εντυπωσιακές. Στο θέμα μας όμως…

Τριάντα χρόνια μετά το τέλος των γεγονότων, που μας παρουσιάζονται στο έκτο επεισόδιο, την «Επιστροφή των Τζεντάι», όπου η Αυτοκρατορία έχει ηττηθεί, μια νέα απειλή έρχεται στο προσκήνιο. Το Πρώτο Τάγμα, έχει σκοπό να διαλύσει τη Δημοκρατία και να κατακτήσει το Γαλαξία. Μια ομάδα ηρώων, μαζί με τη βοήθεια της Αντίστασης όμως, θα προσπαθήσουν να το αποτρέψουν.

f6

Στόρι γνώριμο και κλασσικό, που θυμίζει περισσότερο τα επεισόδια 4-5-6, παρά τα 1-2-3. Καλύτερα, μιας και χρησιμοποιεί ως κορμό την “πετυχημένη” τριλογία της σειράς, για να προσθέσει νέες και απαραίτητες πινελιές. Καταφέρνει να γίνει ανατρεπτικό και να προκαλέσει αγωνία και δυνατές συγκινήσεις.

Στα αρνητικά του θα έβαζα, το ότι σε σημεία προσπάθησε να γίνει αστείο, ενώ δεν του έβγαινε. Η ταινία είχε αρκετές πετυχημένα κωμικές σκηνές, μα κάποιες φάνηκαν υπερβολικές και (ίσως) αχρείαστες.

Η σκηνοθεσία του Τζ. Τζ. Άμπρααμς ήταν εξαιρετική και ίσως το μόνο αψεγάδιαστο στοιχείο της ταινίας. Γεμάτες δράση αερομαχίες, ρεαλιστικές μάχες με φωτόσπαθα (ούτε αργές σαν το θάνατο, όπως στην παλιά τριλογία, ούτε ακραία χορογραφημένες, όπως στα prequel), χορταστικότατες μάχες με στρατούς stormtroopers (οι οποίοι εξακολουθούν να μην πετυχαίνουν ελέφαντα στα τρία μέτρα…) και άλλα πολλά, τα οποία δεν πρέπει να αναλύσω, αν θέλω να αποφύγω σημαντικά spoilers.

star-wars-no-spoilers-696x391

Πάμε τώρα στους χαρακτήρες. Από τη μία έχουμε τους παλιούς, Han Solo (Χάρισον Φορντ), Princess Leia (Κάρι Φίσερ), οι οποίοι δεν καταφέρνουν να προσθέσουν κάτι στον μύθο, που είχε ήδη δημιουργηθεί γύρω τους από της παλιότερες ταινίες. Δεν το χρειάζονται κιόλας εδώ που τα λέμε. Ειδικά οι σκηνές του Han Solo ήταν από τις πιο θετικές μέσα στο έργο και ξύπνησαν πολλές αναμνήσεις στους παλιούς φίλους της σειράς.

Από την άλλη έχουμε τους καινούριους. Ο πιλότος Poe Dameron (Όσκαρ Άιζαακ) ήταν πολύ καλός, αλλά θα ήθελα να το δω λίγο (έως πολύ) παραπάνω, ενώ εξαιρετική ήταν και η νέα πρωταγωνίστρια, Rey (Ντέιζι Ρίντλεϊ), η οποία δείχνει υποσχόμενη στο να γίνει ο αγαπημένος χαρακτήρας πολλών! Ο καλύτερος όμως, ήταν ο νέος κακός. Να πω την αλήθεια, περίμενα να απογοητευτώ από τον καινούριο Σιθ, μιας και ο Darth Vader είχε θέσει τον πήχη ψηλά. Παρόλα αυτά, ο Kylo Ren γίνεται κατ’ εμέ το πιο θετικό στοιχείο της ταινίας, κυρίως λόγο του Άνταμ Ντράιβερ, που τον ερμηνεύει. Σε πολλά σημεία ο ορισμός του κακού, σε άλλα ευαίσθητος και σε άλλα παντελώς ψυχάκιας, ο Kylo Ren γίνεται ένας από τους λόγους, για να ανυπομονείς για την επόμενη ταινία της σειράς.

star_wars_0

Στα αρνητικά έχω μόνο να προσθέσω τον Finn (Τζον Μπογιέγκα). Δεν θα αναφερθώ στο τι κάνει μέσα στο έργο (αποφυγή spoilers), μα ο χαρακτήρας του ήταν στημένος τελείως λάθος. Προσπαθούσε να γίνει αστείος χωρίς να γίνεται και κατέληγε να φαίνεται περισσότερο εκνευριστικός, παρά αγαπητός.

Για να μην το κουράζουμε άλλο λοιπόν, έχουμε το νέο επεισόδιο «Star Wars», την αρχή μιας νέας τριλογίας, μετά από μία κλασσική και αριστουργηματική και μία πιο αδύναμη. Όχι ότι η τριλογία των prequel δε μου άρεσε, απλά ήταν στημένη με κάποια λάθη (υπερβολικό cgi, απομυθοποίηση αγαπημένων χαρακτήρων, Jar Jar Binks).

«Η Δύναμη Ξυπνά» είναι μια πολύ ωραία ταινία, όχι άψογη όμως. Βρίσκω τον ντόρο γύρω από αυτήν τουλάχιστον υπερβολικό, μα σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για χάσιμο χρόνου. Σε σχέση με τα προηγούμενα, θα το έβαζα καλύτερο της «Αόρατης Απειλής», μα αρκετά κάτω του «Πολέμου των Άστρων». Εσείς μην μπείτε στον κόπο να το συγκρίνεται, μα απολαύστε το μέχρι τέλους. Καλή σας διασκέδαση!

«Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει»: Μας άρεσε (;;)
4.0Βαθμολογία