Σινεμά & TV

«Narcos»: Η πραγματικότητα είναι τέχνη

Η νέα σειρά του Netflix πάνω στη ζωή του βαρόνου ναρκωτικών Pablo Escobar, δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από μια καταγραφή της πραγματικότητας. Και είναι φανταστική.

Μετά την τεράστια επιτυχία του «House of Cards» και του «Orange is the New Black», το Netflix επέστρεψε στα τέλη Αυγούστου με μια ολοκαίνουρια original σειρά, που έκανε και πάλι το κοινό να παραμιλάει. Το δημιούργημα των Carlo Bernard, Chris Brancato και Doug Miro, σκηνοθετεί ο Jose  Padilha με περίσσιο ζήλο στην ακρίβεια και τη λεπτομέρεια. Το «Narcos» ακολουθεί την άνοδο και πτώση ενός από τους μεγαλύτερους και πλουσιότερους λαθρέμπορους ναρκωτικών που υπήρξαν ποτέ, του Pablo Escobar, καθώς και το γενικότερο πλαίσιο των καρτέλ της Κολομβίας. Τα 10 ωριαία επεισόδια της πρώτης σαιζόν ασχολούνται με το πώς ο Escobar και το καρτέλ του στο Medellin κατέκτησαν πρώτα την Κολομβία και έπειτα την Αμερική, καθώς οι αρχές, και συγκεκριμένα η δίωξη ναρκωτικών (D.E.A.) έκανε τα πάντα για να τον σταματήσει.

Την ιστορία μας διηγείται ο αμερικανός πράκτορας της δίωξης Steve Murphy (Boyd Holbrook), με εμφανή σκοπό να μας εξηγήσει κυριολεκτικά τα πάντα γύρω από αυτήν. Το δίδυμο των πρακτόρων συμπληρώνει ο μεξικανός Javier Peña του πολύ καλού Pedro Pascal (που τον θυμόμαστε ως prince Oberyn Martell από το «Game of Thrones»). Ο αληθινός σταρ του «Narcos» όμως, όχι μόνο από πλευράς σεναρίου αλλά και ερμηνείας, είναι ο εκπληκτικός βραζιλιάνος Wagner Moura, που ενσαρκώνει με μοναδικό τρόπο τον Pablo Escobar εξίσου ως άνθρωπο και ως περσόνα.

photo2

Ο Moura δίνει βάθος και εξέλιξη στο χαρακτήρα του Escobar, ο οποίος αρχικά παρουσιάζεται πιο συμπαθής και ανθρώπινος, αλλά όσο προχωράει η ιστορία, η δύναμη και τα λεφτά τον αλλάζουν και βλέπουμε την πιο βίαιη και απάνθρωπη πλευρά του. Ο Moura κάνει φανταστική δουλειά με το πορτρέτο του Escobar, καταφέρνοντας με τρόπο στωικό να είναι τρομακτικός αλλά και αρεστός, με τέλεια ισορροπία ανάμεσα στα δύο. Μην ξεχνάμε πως έτσι ήταν και ο πραγματικός Escobar, ο οποίος πέρα από εγκληματίας, δολοφόνος και «Βασιλιάς της κοκαΐνης» όπως ονομάστηκε , θεωρούταν εθνικός ευεργέτης και «Ρομπέν των φτωχών», λόγω των πάμπολλων δημοσίων έργων που έκανε στην Κολομβία.

photo3

Το κύριο χαρακτηριστικό του «Narcos» είναι η αληθοφάνειά του. Ποτέ μια τηλεοπτική σειρά ή μια ταινία δεν έφτασε τόσο κοντά στο είδος του ντοκιμαντέρ. Παρακολουθώντας «Narcos», ο θεατής νιώθει ότι βλέπει την ιστορία του Escobar, όπως ακριβώς διαδραματίστηκε και στην πραγματικότητα. Η σειρά είναι κάτι ανάμεσα σε τηλεοπτικό δράμα και πραγματική ζωή, γεγονός που είναι ξεκάθαρο πως αυτό θέλει να κάνει, από την αρχή μέχρι το τέλος. Εννοείται πως οι χαρακτήρες είναι αληθινά πρόσωπα και πως τα γεγονότα που παρακολουθούμε εκτυλίχτηκαν έτσι ακριβώς όπως απεικονίζονται και μας τα περιγράφει ο Steve Murphy. Επίσης, εννοείται πως οι χαρακτήρες μιλάνε κατά κόρον ισπανικά, στοιχείο που συμβάλλει στην αληθοφάνεια, ενώ τα λίγα αγγλικά που ακούμε, έρχονται κυρίως από τη διήγηση του Murphy. Ήδη από τους τίτλους αρχής, βλέπουμε φωτογραφίες από τους αληθινούς πρωταγωνιστές του καρτέλ του Medellin, ενώ και κατά τη διάρκεια του κάθε επεισοδίου, προβάλλονται εμβόλιμες σκηνές και εικόνες από την πραγματικότητα και τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ εκείνης της εποχής, με απόλυτα φυσικό τρόπο, σα να μη συμβαίνει τίποτα. Όλα αυτά δίνουν μια ιστορική βαρύτητα στο «Narcos», κάνουν το θεατή να νομίζει πως αυτό που παρακολουθεί, είναι η ίδια η ‘Ιστορία’.

Το γεγονός πως το «Narcos» είναι προσηλωμένο στο να μας πει μια ιστορία όπως ακριβώς έγινε, δεν σημαίνει πως απουσιάζουν οι συγκινήσεις και το δράμα. Πώς γίνεται να απουσιάζουν άλλωστε από ένα κόσμο που είναι από μόνος του ενδιαφέροντας. Έχει δράση, διαφθορές, έγκλημα, δολοφονίες, πισώπλατους διακανονισμούς, ατελείωτο κυνηγητό από τις αρχές, σε μια λίστα που δεν τελειώνει ποτέ. Κάποιος μπορεί να κατηγορήσει τη σειρά πως κατά κάποιο τρόπο απουσιάζει η καλλιτεχνική παρέμβαση. Αυτό εξαρτάται από το πώς το βλέπει ο καθένας, γιατί μπορεί να θεωρηθεί πως αυτή η εμμονή με την πραγματικότητα και όλες οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για να κάνουν τη σειρά να μοιάζει αληθινή, είναι μια καλλιτεχνική παρέμβαση.

NARCOS S01E06 " Eplosivos"

Στα αρνητικά μπορούμε να καταλογίσουμε πως, παρόλο που ο Murphy λειτουργεί σαν τον σύνδεσμό του κοινού με τον κόσμο των ναρκωτικών και των καρτέλ, η σειρά δεν καταφέρνει να μας τον κάνει συμπαθητικό και να τον αναπτύξει σε κάποιο ανεκτό επίπεδο. Κάθε φορά που η κάμερα στρέφεται στον Holbrook, αυτόματα χάνεται ένα μέρος του ενδιαφέροντος, ενώ η γυναίκα του Connie (Joanna Christie), δε βοηθάει την κατάσταση. Εν αντιθέσει, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τον Javier Peña, του οποίου ο χαρακτήρας χτίζεται πιο σωστά και ο θεατής μπορεί μέσα από καταστάσεις να ταυτιστεί μαζί του.

Εν ολίγοις, το «Narcos» είναι μια σειρά με γρήγορο ρυθμό, που απαιτεί όλη την προσοχή σου καθώς πρόκειται να σου εξηγήσει την αιματηρή ιστορία του Pablo Escobar με το νι και με το σίγμα. Αν θες να μπεις σε αυτό τον χαοτικό κόσμο των κολομβιανών καρτέλ, το «Narcos» θα σε ρίξει όσο πιο βαθειά γίνεται.

Το Netflix, πολύ πριν βγει η σειρά προς το κοινό, είχε ήδη κανονίσει την παραγωγή του δεύτερου κύκλου, αντικαθιστώντας τον Chris Brancato, με τον σεναριογράφο από το «The Shield», Adam Fierro. Παρόλο που στους κριτικούς δημιούργησε ανάμεικτα συναισθήματα, το κοινό τη λάτρεψε, οπότε λογικό ήταν να συνεχιστεί.

«Narcos»: Η πραγματικότητα είναι τέχνη
3.5Βαθμολογία