Βιβλίο

«Η πτώση»: Αλλοτριωμένη κοινωνία ή άνθρωπος;

Μετά το Πάσχα επικρατεί ένα γενικό αίσθημα κορεσμού, πολύ φαγητό, ποτό, ξενύχτι. Οπότε επιβάλεται κάτι που θα σε «ξυπνήσει», που θα σε «ρίξει» από τη μακαριότητα σου και θα σε κάνει να αντιμετωπίσεις ξανά την πραγματικότητα (με ό,τι αυτή περιλαμβάνει). Σε αυτήν την «πτώση» έχεις συνοδηγό τον ήρωα του Άλμπερτ Καμύ, Ζαν-Μπατίστ Κλάμανς, έναν ήρωα της καθημερινότητας, σύγχρονο και τόσο διαχρονικό.

Με το βιβλίο «Η πτώση», ο Καμύ ολοκληρώνει την τριλογία που του χάρισε το βραβείο νόμπελ το 1957, τα άλλα δύο βιβλία είναι «Ο ξένος» ( είναι και το πιο γνωστό) και «Η πανούκλα». Το νόμπελ του Καμύ έχει σχολιαστεί ως η πιο δίκαιη απονομή, καθώς όλοι παραδέχονται, πως η αξία του είναι αναμφισβήτητη. Στα έργα του ασχολείται κυρίως με τον άνθρωπο. Έχει χαρακτηριστεί ως ανθρώπινος συγγραφέας, γιατί γράφει για «τα παθήματα της ψυχής» και για «το παράπονο των εγκλείστων στον εαυτό τους».

Ο (αντί)-ήρωας Ζαν-Μπατίστ, είναι ένας άνθρωπος πλήρως ικανοποιημένος με τον εαυτό του και τη ζωή του. Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, που παίρνει πάντα τη σωστή θέση απέναντι στα πράγματα, υποκριτικός πολλές φορές, που του αρέσει να βρίσκεται σε ψηλά επίπεδα. Όλα αλλάζουν όμως, τη στιγμή που ακούει μια γυναίκα να πέφτει από τη γέφυρα, μένει αμέτοχος θεατής, προσπαθεί να ξεχάσει το περιστατικό και απομακρύνεται.

Αλλάζει επάγγελμα, ζωή, αναζητά αφηρημένες έννοιες και τέλος πιστεύει πως έχει βρει τη «λύση». Μέσα στον ήρωά του, ο Καμύ δημιουργεί ένα ολοκληρωμένο πορτρέτο αντί-ήρωα. Πόσα από αυτά τα στοιχεία δε θα αναγνωρίσεις και εσύ στον εαυτό σου, άλλα καλά κρυμμένα και άλλα επιμελώς αγνοημένα; Όσο ξεδιπλώνεται ο αντί-ήρωας, ξεδιπλώνεις και εσύ κομμάτια του εαυτού σου, ζώντας και εσύ την «πτώση».

Αρχικά θα νιώσεις συμπόνια για το Ζαν-Μπατίστ, ύστερα όμως έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν εαυτό και μια ζωή, που προσπαθείς να ξεχάσεις. Βιώνεις και εσύ, όχι μόνο τη δική σου, αλλά και την πτώση ολόκληρης της κοινωνίας. Το α΄ ενικό πρόσωπο του συγγραφέα ηχεί κατευθείαν στην ψυχή σου και σου φωνάζει για τη μοναξιά και την ανία.

Ένας από τους γοητευτικότερους συγγραφείς (μετά τον Τζακ Κέρουακ), σε γοητεύει ακόμα περισσότερο με τη γραφή του, αφού παραθέτει στον αναγνώστη αυτούσια την ψυχολογική ανάλυση του αλλοτριωμένου ανθρώπου, με τους πλαστούς τρόπους να του εγγυώνται την επιτυχία και την αναγνώριση. Μετά από αυτό το βιβλίο λοιπόν, «η πτώση» θεωρείται δεδομένη. Ελπίζω σε ένα καλό ταρακούνημα σε ανθρώπους και κοινωνία.